نخواهم بیش از این از خلق راز خویش پوشیدن
نمی آید ز من کاری بغیر از باده نوشیدن
اگرچه دیدن خوبان همه عین بلا باشد
به هر صورت که می بینیم دیدن به ز نادیدن
دل و دین را ز درویشی ببخشیدم به درویشی
بیاموزید ای شاهان از این درویش بخشیدن
اگرچه عشق ناگاهان به خاطرها فرود آید
ولیک او را به مدتها بیاید نیز ورزیدن
فلک گو هر زمان میگرد از این اوضاع بی حاصل
نخواهد مرکز خاکی ز وضع خویش گردیدن
نصیحت گو اگر پندی دهد سهل است گر میگو
زبان او و آن گفتار و گوش ما و نشنیدن
کمال خسته خاطر را خوش آمد صبحدم ناله
بلی خوش باشد از بلبل بوقت صبح نالیدن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده در این غزل رندانه دیگر رازش را پنهان نمیکند و به بادهنوشی و عشقورزی اعتراف میکند. او دیدن خوبان را با همهٔ رنجش بر ندیدن برتر میداند، از بخشیدن دل و دین در راه عشق میگوید و تأکید میکند که عشق اگرچه ناگهان میآید، ورزیدن طولانی میخواهد. در برابر گردش روزگار و پند ناصحان پابرجا میماند و در پایان نالههای سحرگاهی خود را به نالهٔ بلبل در صبح مانند میکند.
هوش مصنوعی: دیگر نمیخواهم راز خود را از مردم پنهان کنم؛ از من کاری جز شرابنوشیدن برنمیآید. شاعر آشکارا به رندی و بادهنوشی خود اعتراف میکند.
هوش مصنوعی: هرچند دیدن زیبارویان سراسر مایهٔ رنج و بلاست، به هر حال دیدن آنان بهتر از ندیدنشان است.
هوش مصنوعی: من با همهٔ تهیدستی، دل و دینم را به درویشی بخشیدم؛ ای پادشاهان، بخشندگی را از این درویش بیاموزید. «درویش» دوم احتمالاً معشوقی درویشصفت یا خودِ راه درویشی است.
هوش مصنوعی: هرچند عشق ناگهان به دل میافتد، باید مدتها آن را ورزید و پرورد تا پخته شود.
هوش مصنوعی: به فلک بگو هر لحظه با این گردشهای بیثمرش بچرخد؛ زمینِ خاکی که در مرکز است از جای خود تکان نمیخورد. یعنی من نیز از حال خود با گردش روزگار دگرگون نمیشوم.
هوش مصنوعی: اگر ناصح پندی بدهد آسان است، بگذار بگوید؛ زبان و گفتار از او، گوش و نشنیدن از ما.
هوش مصنوعی: کمالِ دلخسته ناله کردن در سحرگاه را خوش دارد؛ آری، نالیدن بلبل در صبحگاه دلنشین است. شاعر خود را به بلبل سحرخیز مانند میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ملامت میکند دشمن مرا در عشق ورزیدن
به چشم عاشقان باید جمال شاهدان دیدن
نگردانند بدگویان مرا دور از نکورویان
به آواز سگان نتوان ز کوی دوست گردیدن
میان خلق میباید که عاشق راز نگشاید
[...]
ندارم روزی از رویت به جز حیرت گه دیدن
چه سود از دیدن بستان، چه نتوان میوه ای چیدن؟
اگر دزدیدن جان می نخواهی، چیست از شوخی
به هنگام خرامش خویش را صد جای دزدیدن؟
دلی کو عاشق شمعی بود سوزد چو پروانه
[...]
من آوردم در این عالم طریق عشق ورزیدن
به گرد کوی مهرویان چو گرد کعبه گردیدن
ملامت میکند عقلم که پیوند از بتان بگسل
به شمشیر اجل نتوان مرا زاین قوم ببریدن
غذای عاشقان چبود غم عشق بتان خوردن
[...]
میسر نیست بی ابر تنک خورشید را دیدن
ازان رخسار در ایام خط گل می توان چیدن
گشودم بی تأمل دیده بر دنیا، ندانستم
که دیدن های رسمی دارد از دنبال وادیدن
جواهر سرمه بینش بود ارباب دولت را
[...]
در دل میگشاید، چشم از اغیار پوشیدن
کلید قفل دل باشد، نگه بر خویش دزدیدن
برای آفتاب حشر، از بیم تهیدستی
تواند سایه بید تو شد بر خویش لرزیدن
بجنگ خویشتن برخیز، تا با دوست بنشینی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.