روزگاری روی در روی نگاری داشتم
راستی را با رخش خوش روزگاری داشتم
همچو بلبل می خروشیدم بفصل نوبهار
زانک در بستان عشرت نوبهاری داشتم
خوف غرقابم نبود و بیم موج از بهر آنک
کز میان قلزم محنت کناری داشتم
از کمین سازان کسی نگشود بر قلبم کمان
چون بمیدان زان صفت چابک سواری داشتم
گر غمم خون جگر می خورد هیچم غم نبود
از برای آنک چون او غمگساری داشتم
در نفس چون بادم از خاطر برون بردی غبار
گر بدیدی کز گذار او غباری داشتم
داشتم یاری که یکساعت ز من غیبت نداشت
گرچه هر ساعت نشیمن در دیاری داشتم
چرخ بد مهرش کنون کز من بدستان در ربود
گوئیا در خواب می بینم که یاری داشتم
همچو خواجو با بد و نیک کسم کاری نبود
لیک با او داشتم گر زانک کاری داشتم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر روزگار وصال با معشوق را به یاد میآورد که در آن یار، بهار و ساحل امن و سپر و غمخوار او بود و همه جا با او همراه بود. در پایان، با حسرت میگوید که فلک بیوفا یار را با نیرنگ از او ربوده و آن روزگار اکنون چون خوابی به نظر میرسد. در بیت آخر تأکید میکند که جز با این یار با هیچکس سروکاری نداشته است.
هوش مصنوعی: روزگاری با معشوقی زیبا روبهرو و همنشین بودم و به راستی در کنار چهرهاش روزگار خوشی داشتم.
هوش مصنوعی: مانند بلبل در فصل بهار نغمه و فریاد شادی سر میدادم، زیرا در باغ خوشی و کامرانی بهاری (یعنی معشوق) داشتم.
هوش مصنوعی: از غرق شدن و موج بلا نمیترسیدم، چون در میان دریای رنج و سختی ساحل و پناهی داشتم؛ «کنار» به معنای آغوش یار نیز اشاره دارد.
هوش مصنوعی: هیچ کمینگری نتوانست به دل من تیر بیندازد، چون در میدان سواری چابک و دلیر (معشوق) پشتیبانم بود؛ «قلب» هم به معنای دل است و هم میانهٔ سپاه.
هوش مصنوعی: اگر غم، خون جگرم را میخورد هیچ اندوهی نداشتم، زیرا غمخواری مانند او داشتم.
هوش مصنوعی: اگر میدید که از رفتار یا گذر او رنجش و غباری در دل دارم، در یک دم مانند باد آن غبار را از خاطرم میزدود.
هوش مصنوعی: یاری داشتم که حتی یک ساعت از من دور نبود، هرچند من هر ساعت در سرزمینی دیگر منزل داشتم.
هوش مصنوعی: اکنون که آسمان بیوفا او را با نیرنگ از من ربوده است، گویی در خواب میبینم که روزی یاری داشتم.
هوش مصنوعی: من مانند خواجو با خوب و بد هیچکس کاری نداشتم؛ اما اگر کاری و سروکاری داشتم، تنها با او بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای خوش آن روزی که در دل مهر یاری داشتم
سینه ای پرسوز چشم اشکباری داشتم
یادباد آنگه که فارغ بودم از باغ و بهار
درکنار از اشک گلگون لاله زاری داشتم
کور بادا دیده بختم خوش آن روزی که من
[...]
خرم آن روزی که من با دوست کاری داشتم
با وصال او به شادی روزگاری داشتم
داشتم، باری از این اندیشه کاید جان برون
بر زبان راندن نمی آرم که یاری داشتم
تن چو گل صد پاره شد، از بس که غلتیدم به خاک
[...]
دوش، آغوش و بر و بوس و کناری داشتم
تا به هنگام سحر در بر نگاری داشتم
اختیارم باده خوردن بود و آغوش و کنار
از برای آنکه در دست اختیاری داشتم
شاهدی شوخی شگرفی شکری شیرین لبی
[...]
یاد ایامی که در دل خار خاری داشتم
در جگر چون لاله داغ گلعذاری داشتم
از تهی پایی به هر صحرا که راهم می فتاد
از سر هر خار امید بهاری داشتم
سکه فرمانروایی داشت روی چون زرم
[...]
یاد باد آن کز گلی در سینه خاری داشتم
بر سر مژگان ز خون دل بهاری داشتم
وقت آن زلف پریشان خوش، که از سودای او
خاطر جمع و دل امیدواری داشتم
تا غمش در سینه بود، اسباب عیشم کم نبود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.