خرم دلی که کشته تیغ جفای توست
خرم تر آن که زنده مهر و وفای توست
اینک دلی شکسته و جانی گداخته،
از ما اگر قبول کنی، از برای توست
دل را که بر هوای بزرگی و فرّ و جاه
پرداختم ز غیر، که این خانه جای توست
حور و قصور و جنت و تسنیم و سلسبیل
در نزد عارفان، همه عکس بقای توست
وصف شمایل تو نیارم نوشت و خواند
آنجا که انتهاست، همان ابتدای توست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عشق و دلبستگی عمیق خود به معشوق میپردازد. او اشاره میکند که دلش به خاطر جفای معشوق جان خود را از دست داده، اما هنوز هم شادابتر از قبل است، زیرا وفای او را در نظر دارد. شاعر در مورد آماده بودن دلش برای فدای خود در راه معشوق سخن میگوید و به عظمت و جایگاه او در دل و روح عارفان اشاره میکند، همچنین بیان میکند که زیباییهای معشوق به قدری شگفتانگیز است که وصف آن فراتر از کلمات است. در نهایت، او نشان میدهد که همه چیز به معشوق و حضور او در زندگیاش مربوط میشود.
هوش مصنوعی: شادی از آن کسی است که به خاطر دل شکستگی ناشی از بیوفایی تو جان داده است و خوشحالتر کسی است که با عشق و وفای تو هنوز زنده است.
هوش مصنوعی: دل شکسته و جان آزار دیدهای دارم که اگر تو بپذیری، به خاطر توست.
هوش مصنوعی: دل را به خاطر عشق به بزرگی و مقام و اعتبار، از آنچه غیر توست، خالی کردهام، زیرا این خانه تنها برای توست.
هوش مصنوعی: در نظر عارفان، همه زیباییها و نعمتهای بهشتی مانند حور و قصر و جنت، تنها نشانههایی از جاودانگی و وجود تو هستند.
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که وقتی میخواهم ویژگیهای تو را توصیف کنم، میفهمم که هر چه بگویم و بنویسم، در واقع به آغاز تو اشاره دارد. در حقیقت، ویژگیهای تو آنقدر عمیق و جذاباند که هیچ توصیفی نمیتواند به پایان آنها اشاره کند، چرا که با آغاز تو همراستا هستند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تاج سر سخا و سخن خاک پای توست
هرچ از سخن گزیده تر است آن ثنای توست
ای یار ناگزیر که دل در هوای توست
جان نیز اگر قبول کنی هم برای توست
غوغای عارفان و تمنای عاشقان
حرص بهشت نیست که شوق لقای توست
گر تاج میدهی غرض ما قبول تو
[...]
من لاف چون زنم، که سرم را هوای توست
بس نیست؟ این قدر که سرم خاک پای توست
با آنکه رفته در سر مهر تو، جان من
جانم هنوز، بر سر مهر و وفای توست
پرداختیم، گوشه خاطر، ز غیر دوست
[...]
ای شهسوار حسن که جانم فدای توست
هر جا سری ست خاک ره باد پای توست
خوش جلوه ده سمند که دفع گزند را
هر سو هزار سوخته دل در دعای توست
مشتاق وصل را که ز هجران به جان رسید
[...]
پوچ است هر سری که نه در وی هوای توست
سهوست سجده ای که نه بر خاک پای توست
طبل رحیل هوش من آواز پای توست
حسرت نصیب دیده من از لقای توست
در پرده های چشم شکر خواب صبح نیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.