صبرم حریف دوری طاقتگداز نیست
شام غم است این سر زلف دراز نیست
گر کوته است دست امیدم عجب مدار
در دعوی گزاف زبانم دراز نیست
برخاستن ندارد، افتادنم چو شمع
از صد نشیب بخت مرا یک فراز نیست
در دیدهای که آن بر و رو جلوه میکند
یک قطره اشک نیست که آیینهساز نیست
عادت به شام بخت سیه بسکه کردهام
چشمم به روز چون پر پروانه باز نیست
باشد پسند اهل جهان رد اهل دل
آب قبول در گهر امتیاز نیست
آب آنقدر که دست بشوییم از سخن
در جویبار خانه معنی طراز نیست
زینسان که در میان حوادث فتادهایم
در معرض خطر سپر تیغ باز نیست
هر گه کلیم دست دهد سر به پایش نه
وقت معینی ز پی این نماز نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی در شکایت از دوری یار و تیرگی بخت است. شاعر از ناتوانی صبر، افتادن بیبرخاستن و خوگرفتن به شب غم میگوید و ارزشهای صاحبدلان را در برابر پسند مردم دنیا مینهد. در پایان به خود سفارش میکند که هر گاه فرصت یافت، سر بر پای معشوق بگذارد، زیرا این عبادت وقت معینی ندارد.
هوش مصنوعی: صبر من تاب ایستادگی در برابر این دوری را که توان را آب میکند ندارد. آنچه میبینم شبِ دراز غم است، نه سر زلف بلند یار.
هوش مصنوعی: اگر دست امیدم کوتاه است و به مراد نمیرسد، تعجب مکن؛ زیرا زبانم به ادعای گزاف و لاف دراز نیست. کوتاهی دستم با کوتاهی زبانم همراه است.
هوش مصنوعی: افتادن من مانند شمع است که دیگر برخاستنی در پی ندارد. بخت من صد سراشیبی دارد و یک سربالایی و اوج هم ندارد.
هوش مصنوعی: در چشمی که جلوهٔ اندام و روی معشوق در آن پیداست، هر قطرهٔ اشک خود آیینهای میشود که آن جمال را بازمیتاباند.
هوش مصنوعی: آنقدر به شبِ تیرهٔ بخت خو گرفتهام که چشمم مانند پر پروانه در روز بسته است و تنها در شب گشوده میشود.
هوش مصنوعی: آنچه مردم دنیا میپسندند، صاحبدلان آن را نمیپذیرند. آب و تاب پسند همگان نشانهٔ برتری گوهر نیست.
هوش مصنوعی: در جوی خانهٔ شاعرِ معنیپرداز حتی آنقدر آب نیست که با آن از سخن دست بشوییم. یعنی سخنپرداز نمیتواند از سخن دست بکشد، یا تهیدستیاش به اندازهای است که آبی برایش نمانده است.
هوش مصنوعی: با این وضع که ما در میان پیشامدهای سخت افتادهایم، حتی برای سپربازِ ماهر در برابر شمشیر سپری نمانده است. یعنی هیچ پناه و دفاعی در کار نیست.
هوش مصنوعی: ای کلیم، هرگاه فرصت دست داد، سر بر پای یار بگذار. این نمازِ عاشقانه وقت معینی ندارد و هر زمان رواست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مشتاق دوست را ره مقصد دراز نیست
تسلیم کرده را زبلا احتراز نیست
هیچش ز روزگار نباشد تمتّعی
آن کس که مبتلای بتی دلنواز نیست
هرجا که در محامد محمود دم زنند
[...]
ای آنکه پیشهٔ تو به جز کبر و ناز نیست
چون قامت تو سرو سهی سرفراز نیست
روشن دل کسی که تو باز آیی از درش
تاریک دیدهای که بر وی تو باز نیست
راهی که سر به کوی تو دارد حقیقتست
[...]
آنچه نماز زنده دلان جز نیاز نیست
و آنرا که در نیاز نبینی نماز نیست
مشتاق را بقطع منازل چه حاجتست
کاین ره بپای اهل طریقت دراز نیست
رهبانت ار بدیر مغان راه می دهد
[...]
هر خسته خاطری که چو نی چشم باز نیست
در پرده محرم سخن اهل راز نیست
پا در گل است همّت کوتاه دست تو
ورنه طریق کعبهٔ وصلش دراز نیست
پای از سرِ نیاز بنه در ره طلب
[...]
هرکس شهید آن مژه های درازنیست
در شرع بر جنازه آن کس نماز نیست
محمود را گرچه جهان زیر خاتمست
جایی بهش ز گوشه چشم ایاز نیست
شه را چو پرده از رخ شاهد برافکنند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.