نزد این خلق از رواج باطل حق دشمنی
حرف حق گو، چون اناالحق گوی باشد کشتنی
بسکه در پای خیالت هر زمان سر مینهم
در جوانی چون هلالم گشته قامت منحنی
بر جرس این طعنه می آید که در راه طلب
زار نالی اینقدر از چیست با روئین تنی
عاقبت پیراهن گل پای تا سر در گرفت
تا بکی بر آتش بلبل کند دامن زنی
خلوت دل بیصفا و تیره شد از راه چشم
گرچه دایم خانه از روزن پذیرد روشنی
نیست همچون دامن مژگان او آتش فروز
گر کند دور افق بر آتش من دامنی
می تواند داد اثر تیر دعا را آنکه داد
ناوک مژگان او را بیگمان صیدافکنی
چاره سازی سر کند هر جا که بخت چربدست
می کند آبی که او ریزد بر آتش روغنی
شمه ای ز آهن دلی های تو می گفتم کلیم
چون جرس بودی اگر او را زبان آهنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دشواریهای بیان حقایق در دنیایی پر از باطل صحبت میکند. او میگوید که بیان حقیقت مانند گفتن "انا الحق" میتواند به خشونت انجامیده و جان انسان را به خطر بیندازد. در جوانی، شاعر به زوال خود اشاره میکند و به سختیهایی که در مسیر جستجوی حقیقت با آنها مواجه است، اشاره میکند. او از تیرهروزی دل خود میگوید و بر آتش وجود خود که ناشی از عشق است، تاسف میخورد. به طور کلی، شعر جلوهای از کشمکشهای درونی، عشق، و سختیهای زندگی را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: در میان مردم، وقتی که نادرستی رواج دارد، حق را بیان کردن به معنای دشمنی با آنهاست. بیان حقیقت، به مانند این است که بگویی "من حقیقت هستم" و این کار ممکن است به قیمت جانت تمام شود.
هوش مصنوعی: به خاطر خیالت، همیشه سرزمین خود را به زمین میگذارم و در جوانی مانند هلالی هستم که قامتام خمیده است.
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره میشود که در مسیر جستجوی هدف و آرزو، ممکن است با مشکلات و دردها مواجه شویم. شخصی که به دنبال چیزی ارزشمند است، باید از ناملایمات و سختیهای راه ناله کند، حال آنکه کسی که از مشکلات مصون است و به نوعی مقاوم به نظر میرسد، به سادگی نمیتواند درک کند که این نالهها به چه دلیلی است.
هوش مصنوعی: در نهایت، پیراهن گل به طور کامل بر تن زن پوشیده شد تا شاید روزی بلبل دامن او را در آتش عشق بسوزاند.
هوش مصنوعی: دل خلوت و بیصفا و تیره شد به خاطر تماشای دنیا. هرچند که نور و روشنی همیشه از روزن به درون میآید.
هوش مصنوعی: چشمهای او مانند دامن پرچم آتشین است؛ اگر به دور افق بنگرد، آتش درون من را شعلهورتر میکند.
هوش مصنوعی: کسی که توانسته است با دعای خود تأثیر تیر دعا را ببیند، همان کسی است که با چشمان زیبا و مژگانش دیگران را بیگمان به دام انداخته است.
هوش مصنوعی: هر زمان که شانس و اقبال یاری کند، راه حلی پیدا میشود. مانند آبی که بر آتش روغن ریخته میشود و آن را خاموش میکند.
هوش مصنوعی: به تازگی درباره ویژگیهای دلهای آهنی تو صحبت میکردم. اگر تو مانند زنگی صحبت میکردی، بسیار تأثیرگذار بودی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنچه با من میکند از دوستی سیمین تنی
دشمنم نپسندد آنحالت بجای چون منی
هر مژه در چشم من خاریست بی برگ گلش
طالع من بین که خاری یافتم در گلشنی
داردش در خرمن مه خوشه پروین نظام
[...]
من کیم گفتی که گویم خاک نعلین منی
ماه من تا چند نعل باژگونه میزنی
گفته بودی دامنم روزی به دست افتد ترا
وعده افتادگان در پای تا کی افکنی
دم به دم آهنگ رفتن میکنی از پیش من
[...]
سینه روزن روزن است از ناوک صیدافکنی
خانه دل را فروغ دیگر از هر روزنی
دارم از اشک شفق گون دور ازان خورشید روی
همچو گردون هر نماز شام پر خون دامنی
نیست آن اندام نازک را مناسب هر لباس
[...]
گل شکفت و هر کسی دارد هوای گلشنی
ما و داغ آتشین رویی و کنج گلخنی
گشت بستان کن که بهر دیدن روی تو شد
هر گلی چشمی و هر چشمی چراغ روشنی
مست می آیی و در دلها تصرف می کنی
[...]
جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنی
یوسف از چه برنمی آید ز بی پیراهنی
صبر چون بادام کن بر خشک مغزی های پوست
جنگ دارد با زبان چرب نان روغنی
گوشه چشمی ز غمخواران چو نبود غم بلاست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.