سینه روزن روزن است از ناوک صیدافکنی
خانه دل را فروغ دیگر از هر روزنی
دارم از اشک شفق گون دور ازان خورشید روی
همچو گردون هر نماز شام پر خون دامنی
نیست آن اندام نازک را مناسب هر لباس
بایدش از گل قبایی وز سمن پیراهنی
کیست گل تا چهره افروزد به خوبی پیش تو
آتش رخسار تو یک شعله وز گل خرمنی
سهم مژگان تو از دیدار ما را بازداشت
همچو روح الله حجاب راه ما شد سوزنی
جور کم کن با من مسکین که روز بازخواست
حیف باشد دامن پاکت به دست چون منی
جامی بی خان و مان را هر دم ای بدخو مران
زانکه آن مسکین به جز کویت ندارد مسکنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه است که عاشق در آن از زخمهای تیرِ نگاه معشوق و اشکهای خونینِ دوری میگوید و لطافتِ اندام و برتریِ رخسارِ او را بر گل میستاید. سپس با تلمیحِ سوزنِ عیسی، مژگانِ معشوق را مانعِ دیدار میشمارد. در پایان معشوق را از ستم بیم میدهد، چون عاشق در قیامت دامنِ او را برای دادخواهی خواهد گرفت، و خواهش میکند جامیِ بیخانمان را از کوی خود نراند.
هوش مصنوعی: سینهام از تیرهای معشوقِ شکارگر سوراخسوراخ شده است و از هر سوراخ، روشنیِ تازهای به خانهٔ دلم میتابد. زخمِ عشق مایهٔ روشنیِ دل است.
هوش مصنوعی: در دوری از آن معشوقِ خورشیدروی، از اشکهای سرخرنگ چون شفق، هر شامگاه مانند آسمان دامنی پر از خون دارم.
هوش مصنوعی: هر جامهای شایستهٔ آن تنِ لطیف نیست. او باید قبایی از گل سرخ و پیراهنی از یاسمن بپوشد.
هوش مصنوعی: گل کیست که در زیبایی پیش تو چهره برافروزد؟ یک شعله از آتشِ رخسار تو برای سوزاندنِ همهٔ خرمنِ گل بس است.
هوش مصنوعی: تیرِ مژگانت ما را از دیدار تو بازداشت. همانگونه که سوزنی راهِ عیسی (روحالله) را در آسمان بست، مژگانِ سوزنمانند تو نیز مانعِ راه ما شد.
هوش مصنوعی: بر منِ بیچاره کمتر ستم کن، زیرا حیف است که در روز بازخواستِ قیامت، دامنِ پاک تو در دست کسی چون من باشد که برای دادخواهی به آن چنگ زده است.
هوش مصنوعی: ای بدخو، جامیِ بیخانمان را هر لحظه از خود مران، زیرا آن بیچاره جز کوی تو جایی برای ماندن ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنچه با من میکند از دوستی سیمین تنی
دشمنم نپسندد آنحالت بجای چون منی
هر مژه در چشم من خاریست بی برگ گلش
طالع من بین که خاری یافتم در گلشنی
داردش در خرمن مه خوشه پروین نظام
[...]
من کیم گفتی که گویم خاک نعلین منی
ماه من تا چند نعل باژگونه میزنی
گفته بودی دامنم روزی به دست افتد ترا
وعده افتادگان در پای تا کی افکنی
دم به دم آهنگ رفتن میکنی از پیش من
[...]
ای پسر سری کش از دشمن نهفتن لازم است
به که از افشای آن با دوستان کم دم زنی
دیده ام بسیار از سیر سپهر کج نهاد
دوستان دشمن شوند و دوستیها دشمنی
گل شکفت و هر کسی دارد هوای گلشنی
ما و داغ آتشین رویی و کنج گلخنی
گشت بستان کن که بهر دیدن روی تو شد
هر گلی چشمی و هر چشمی چراغ روشنی
مست می آیی و در دلها تصرف می کنی
[...]
نزد این خلق از رواج باطل حق دشمنی
حرف حق گو، چون اناالحق گوی باشد کشتنی
بسکه در پای خیالت هر زمان سر مینهم
در جوانی چون هلالم گشته قامت منحنی
بر جرس این طعنه می آید که در راه طلب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.