خم زلفی است دگر دام گرفتاری دل
که درو موی نگنجیده ز بسیاری دل
راهزن را نبود باک ز فریاد جرس
ترک یغما نکند غمزه ات از زاری دل
دید چون بیکسی ما دل آهن شد نرم
ماند پیکان تو در سینه به غمخواری دل
خنده بر بخت زنم یا به وفاداری دوست
گریه بر خویش کنم یا به گرفتاری دل
طاقت صبر و سکون در سر کار دل رفت
عاشقان خانه خرابند ز معماری دل
آنکه بگذاشت چنین نرگس بیمار تو را
گفت من هم نکنم چاره ی بیماری دل
مذهب بنده و آزاد همین یک حرف است
چیست آزادی کونین؟ سبکباری دل
عشق چون تیغ کشد بر دل بیچاره کلیم
کیست جز داغ که آید به سپرداری دل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ گرفتاری دل در دام عشق است. زلف و غمزه و چشم یار دل را غارت میکنند و ناله و زاری عاشق اثری ندارد. شاعر از حیرت و خانهخرابی عاشقان سخن میگوید و آزادی حقیقی را در سبکباری دل میداند. در پایان میگوید وقتی عشق بر دل شمشیر میکشد، تنها داغ عشق سپر آن میشود.
هوش مصنوعی: اکنون خمِ زلف یار دامی تازه برای گرفتار کردن دلهاست؛ آنقدر دل در آن گرفتار شده که دیگر جای یک تار مو هم در آن نمانده است.
هوش مصنوعی: همانگونه که راهزن از بانگ زنگ کاروان نمیترسد، غمزهٔ تو هم با ناله و زاری دل از غارت کردن آن دست نمیکشد.
هوش مصنوعی: بیکسی ما چنان بود که حتی دل سخت پیکانِ آهنین تو نرم شد و برای غمخواری دل در سینهٔ ما ماند و بیرون نیامد.
هوش مصنوعی: شاعر در حیرت است که به بخت خود بخندد یا به وفاداری دروغین یار، و بر خود بگرید یا بر گرفتاری دلش.
هوش مصنوعی: توان صبر و آرامش من در راه کار دل از دست رفت؛ عاشقان از ساختن و پرداختن دل است که خانهخراب شدهاند.
هوش مصنوعی: آن کس که چشم بیمارگونهٔ تو را درماننشده رها کرد، گفت که بیماری دل را هم درمان نخواهم کرد؛ یعنی درد عشق، که از چشم تو برمیخیزد، درمانی ندارد.
هوش مصنوعی: آیین بنده و آزاده در همین یک سخن خلاصه میشود: آزادی از هر دو جهان یعنی سبکباری دل و رها بودن آن از بار تعلق.
هوش مصنوعی: ای کلیم، وقتی عشق بر دل بیچاره شمشیر بکشد، جز داغ عشق کسی نیست که سپر دل شود و از آن نگهبانی کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رسته بودم مه من چندگه از زاری دل
از نمکدان تو شد تازه جگر خواری دل
تو همی آیی و صد غارت جان از هر سو
در چنین فتنه کجا صبر کند یاری دل؟
هر کسی با دل آزاد ازین شهر گذشت
[...]
دوستان چند کنم ناله ز بیماری دل
کس گرفتار مبادا به گرفتاری دل
ای که بر زاری دل می کنی انکار بیا
گوش بر سینه من نه بشنو زاری دل
کوی تو منزل دلهاست کسی چون گذرد
[...]
نه رفیقی، که بود در پی غمخواری دل
نه طبیبی، که کند چاره بیماری دل
دل بیمار مرا، هر که گرفتار تو خواست
یارب، آزاد نگردد ز گرفتاری دل!
طاقت زاری دل نیست دگر، بهر خدا
[...]
مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دل
که شب زلف بود زنده زبیداری دل
بند و زنجیر مرا کیست که از هم گسلد
من که آزاد نگشتم ز گرفتاری دل
تیغ خورشید ز خاکستر شب نورانی است
[...]
کو زبانی که دهم شرح گرفتاری دل
مگر از طرز نگاهم شنوی زاری دل
نقد فرصت که به غمخواری دل خرج کنی
صرف کن خانه خراب از پی غمخواری دل
گر نه بیماری چشمان تو ساریست چرا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.