از ضبط گریه دست دل ناتوان کشید
خاشاک سیل را نتواند عنان کشید
یک شربت آب جو بدل جمع کس نخورد
تا موج شکل زلف بر آب روان کشید
پیکان غمزه در دل ما جا گرفته است
این آه و ناله نیست که آسان توان کشید
گلزار آرزو که چمن در چمن شکفت
خمیازه بر طراوت فصل خزان کشید
دست از جهان و هر چه درو هست می کشم
پا را نمی توانم از آن آستان کشید
در راه شوق چون جرس از ناله زنده ایم
دلمرده است هر که نفس بیفغان کشید
شکرانه را که ناوکت از دل خطا نشد
باید بدست خویش خدنگ از نشان کشید
آزاده را زخواهش دنیا گریز نیست
هر مرغ خار و خس بسوی آشیان کشید
تا دید سرفشانی تیغ تو را کلیم
او هم سر هوس بمیان سران کشید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از ناتوانی عاشق در مهار گریه و ناله و از دلبستگی پایدار او به درگاه یار سخن میگوید. شاعر تیر غمزهٔ معشوق را بیروننیامدنی میداند و ناله را نشانهٔ زندهدلی در راه عشق میشمارد. در میانه یادآوری میکند که حتی آزادگان از نیاز دنیا رها نیستند. در پایان کلیم آرزو میکند او نیز مانند دیگر سرباختگان کشتهٔ تیغ یار شود.
هوش مصنوعی: دل ناتوان دیگر نتوانست گریه را مهار کند و از نگهداشتن آن دست کشید؛ همانگونه که خار و خاشاک نمیتواند جلوی سیل را بگیرد.
هوش مصنوعی: از وقتی موج آب جوی به شکل زلف یار درآمد، دیگر کسی با خاطر آسوده یک جرعه آب ننوشید؛ زیرا موج، زلف پریشان یار را به یاد میآورد و دلها را پریشان میکرد.
هوش مصنوعی: تیر نگاه و غمزهٔ یار در دل ما نشسته است؛ این تیر مانند آه و ناله نیست که بتوان آن را آسان از دل بیرون کشید.
هوش مصنوعی: باغ آرزوهای ما که باغبهباغ شکوفا شده بود، خمیازه کشید و به پژمردگی و حالِ خزان رسید؛ یعنی شکوفایی آرزوها پایدار نماند و به ملال و خزان انجامید.
هوش مصنوعی: از دنیا و هرچه در آن است دست میکشم، اما نمیتوانم پای خود را از درگاه یار بیرون بکشم.
هوش مصنوعی: در راه عشق مانند زنگ کاروان، زنده بودنمان به ناله است؛ هرکس بیفغان نفس بکشد، دلش مرده است.
هوش مصنوعی: به شکرانهٔ اینکه تیر تو به دل ما خطا نرفت و درست به آن نشست، باید خودمان با دست خود آن تیر را از نشانه بیرون بکشیم و به تو بازگردانیم.
هوش مصنوعی: حتی انسان آزاده هم از خواهش و نیاز دنیا گریزی ندارد؛ چنانکه هر پرندهای، هرقدر آزاد باشد، خار و خس را به سوی لانهاش میبرد.
هوش مصنوعی: کلیم وقتی دید شمشیر تو چگونه سرها را میافشاند و میبُرد، او هم از سر هوس سر خود را در میان سرداران و سرباختگان پیش آورد تا کشتهٔ تیغ تو شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ایام خط فتنه به فرق جهان کشید
لنتفلحوا به ناصیهٔ انس و جان کشید
دلها به نیل رنگرزان درکشید از آنک
غم داغ گازرانه بر اهل جهان کشید
بر بوی یک نفس که همه ناتوانی است
[...]
دوش آمد و ز مسجدم اندر کران کشید
مویم گرفت و در صف دردی کشان کشید
مستم بکرد و گرد جهانم به تک بتاخت
تا نفس خوار خواری هر خاکدان کشید
هر جزو من مشاهده تیغی دگر بخورد
[...]
باز آن شکار دوست، ز ابرو کمان کشید
دل صید کرده تیر مژه سوی جان کشید
گفتم به مغز شست غمت، باورم نداشت
مغزم به تیزی مژه از استخوان کشید
دل دوش می پرید که من مرغ زیرکم
[...]
دلبر چه زود خط برخ دلستان کشید
خطی چنان لطیف بمامی توان کشید
نقاش صنع صورت خوب تو مینگاشت
چون نقش بست خط نو چست و روان کشید
مونی که در سر قلم نقش بند بود
[...]
باری که آسمان و زمین سرکشید ازان
مشکل توان به یاوری جسم و جان کشید
همت قوی کن از مدد رهروان عشق
کان بار به قوت همت توان کشید
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.