از ترک آرزو بفزاید کمال ما
چون موج پرفشاندن دستی ست بال ما
عاشق فریب نیست بت خردسال ما
چون بار دل کشد صنم نونهال ما
از خویش رفتگان ره جستجوی دوست
پِی را رسانده اند به راهِ خیالِ ما
از سر به توبه، گرمی شوق می ام نرفت
نشکست این تب از عرق انفعال ما
عمریست بوسه ای ز تو می خواهم و هنوز
بال طپش زند ز لب ما سوال ما
در دام، صید از طپش افزون فتد به بند
شد زیرچرخ، بال و پر ما، و بال ما
کام دلم بر آر به یک بوسه زان دو لب
پیش تو ممکن است خیال محال ما
جان جهانیان همه پهلو به تن زند
جویا ز بسکه گشته مکدر زلال ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از ترک آرزو آغاز میشود و آن را مایهٔ کمال میداند، سپس به حال عاشقی میپردازد که از معشوقی خردسال و ناآشنا با رسم دلبری بوسه میخواهد، ولی خواستهاش همچنان بر لب بالبال میزند. شاعر از شوقِ شراب میگوید که با توبه فرو ننشسته و از گرفتاریای که تقلا آن را بیشتر میکند. سرانجام معشوق را تنها کسی میداند که آرزوی محال را ممکن میکند و در بیت پایانی از تیرگیِ زلالِ وجود خود گله میکند.
هوش مصنوعی: کمال ما با رها کردن آرزوها بیشتر میشود. مانند موج که پروازش دستافشاندن است، بال و پرواز ما نیز دست افشاندن و رها کردن دنیاست.
هوش مصنوعی: معشوقِ کمسال ما هنوز فریب دادن عاشقان را نمیداند. این نهالِ نورسته چگونه میتواند بار دل عاشق را تحمل کند؟
هوش مصنوعی: کسانی که در راه جستوجوی دوست از خود بیخود شدهاند، ردّ پای خود را به راهِ خیال ما رساندهاند. یعنی آنان در این راه تا جایی رفتهاند که خیال ما میرود.
هوش مصنوعی: با آنکه از آغاز توبه کردم، گرمیِ شوقِ شراب از سرم بیرون نرفت. عرقِ شرمساری ما این تب را نشکست، همانگونه که عرق کردن تب را میشکند.
هوش مصنوعی: عمری است که از تو یک بوسه میخواهم، اما هنوز این خواسته بر لبم مانند پرندهای بالبال میزند و بر زبان نمیآید.
هوش مصنوعی: صیدی که در دام افتاده، هرچه بیشتر تقلا کند بیشتر گرفتار میشود. ما نیز زیر این آسمان چنینیم و بال و پرِ ما مایهٔ وبال و گرفتاریمان شده است.
هوش مصنوعی: با یک بوسه از آن دو لب آرزوی دلم را برآور. نزد تو حتی خیالِ محال ما هم ممکن میشود.
هوش مصنوعی: ای جویا، زلالِ وجود ما چنان تیره و کدر شده است که جانِ همهٔ مردم در برابر آن همپایهٔ تنِ کدر مینماید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای بسته دانش تو زبان سوآل ما
ناکرده شرح پیش تو معلوم مآل ما
شام و سحر تصور آثار صنع تست
نقش نگار خانه خواب و خیال ما
درک حقیقت تو محالست بر خیال
[...]
در سیر و دور می گذرد ماه و سال ما
چون گردباد ریشه ندارد نهال ما
ذاتی است روشنایی ما همچو آفتاب
نقصی نمی رسد به کمال از زوال ما
در حفظ آبرو ز حبابیم تشنه تر
[...]
بالید از رخ تو دل پر ملال ما
از آفتاب به در شد آخر هلال ما
ما ریشه در زمین قناعت دوانده ایم
چون شمع آب میخورد از خود نهال ما
بر چهره شکسته ما، رنگ تهمت است
[...]
ساقی بیا که باز خراب است حال ما
پیش آر باده ای صنم بیزوال ما
جامی بده که دست نشاطی بهم زنیم
شد خشک در قفس همه اعضا و بال ما
ما در غم تو روز شب ای بیوفا و تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.