گنجور

رباعیات

 
جامی
جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع گاهی به عراق می روی گاه به شام مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «م» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ب | ت | ث | چ | ح | خ | د | ذ | ر | ز | س | ش | ص | ض | ط | ظ | ع | غ | ف | ق | ک | گ | ل | م | ن | و | ه | ی

ا

شمارهٔ ۱: سبحانک لا علم لنا الا ما

شمارهٔ ۲: دردا و هزار بار دردا دردا

شمارهٔ ۳: گه باده و گاه جام خوانیم تو را

شمارهٔ ۴: عمری به شکیب می ستودم خود را

ب

شمارهٔ ۵: گر شاخ صبوری به بر آید چه عجب

شمارهٔ ۶: درج دهنت که هست تنگ و نایاب

ت

شمارهٔ ۷: ای رحمت تو شامل ملک و ملکوت

شمارهٔ ۸: من ناحیة الوصال هبت نفحات

شمارهٔ ۹: توحید حق ای خلاصه مخترعات

شمارهٔ ۱۰: یک ذره ز ذرات جهان پیدا نیست

شمارهٔ ۱۱: همسایه و همنشین و همره همه اوست

شمارهٔ ۱۲: در صورت آب و گل و عیان غیر تو کیست

شمارهٔ ۱۳: بر شکل بتان رهزن عشاق حق است

شمارهٔ ۱۴: زین پیش برون ز خویش پنداشتمت

شمارهٔ ۱۵: کردم توبه شکستیش روز نخست

شمارهٔ ۱۶: آن کس که لبت دید تو را جان گفته ست

شمارهٔ ۱۷: قرب تو به اسباب و علل نتوان یافت

شمارهٔ ۱۸: سوفسطایی که از خرد بی خبر است

شمارهٔ ۱۹: راهی ست ز حق به خلق بس روشن و راست

شمارهٔ ۲۰: روزم به غم جهان فرسوده گذشت

شمارهٔ ۲۱: نی بر دل ما ز هیچ یاری باری ست

شمارهٔ ۲۲: باز آ که عظیم دردناکم ز غمت

شمارهٔ ۲۳: مسکین دل من بر آتش عشق گداخت

شمارهٔ ۲۴: با زلف تو نافه را سر مسکینی ست

شمارهٔ ۲۵: بی تاب شد از تب ورق نسرینت

شمارهٔ ۲۶: فارقت و لاحبیب لی الا انت

شمارهٔ ۲۷: هر دیده که روزی به جمالت نگریست

شمارهٔ ۲۸: افسوس که دلبر پسندیده برفت

شمارهٔ ۲۹: ای سرو سهی که کس به پایت ننشست

ث

شمارهٔ ۳۰: تا چند کنی بحث قدیم و محدث

چ

شمارهٔ ۳۱: ای با رخت انوار مه و خور همه هیچ

ح

شمارهٔ ۳۲: در رنج خمار بودن ای یار ملیح

خ

شمارهٔ ۳۳: تا کی ز رخت پرده گشایم گستاخ

د

شمارهٔ ۳۴: المنة لله که نه شیخم نه مرید

شمارهٔ ۳۵: آن شاهد غیبی ز نهانخانه بود

شمارهٔ ۳۶: هر صورت دلکش که تو را روی نمود

شمارهٔ ۳۷: زان جنبش و کوشش که دل خسته نمود

شمارهٔ ۳۸: بر روی زمین به تازگی سبزه دمید

شمارهٔ ۳۹: بر گوشه چشم تو که چشمش مرساد

شمارهٔ ۴۰: یارب برهانیم ز حرمان چه شود

شمارهٔ ۴۱: حق فاعل و هر چه جز حق آلات بود

شمارهٔ ۴۲: نی غنچه باغ من طراوت گیرد

شمارهٔ ۴۳: با طبل اجل کوس نمی دارد سود

شمارهٔ ۴۴: عاشق چو شوی تیغ به سر باید خورد

شمارهٔ ۴۵: دلخسته و سینه چاک می باید شد

شمارهٔ ۴۶: دل تا در دلبر به تظلم شده باد

ذ

شمارهٔ ۴۷: ای روی تو گل دهان و لب نقل و نبیذ

ر

شمارهٔ ۴۸: ای چشم من از نور رخت چشمه نور

شمارهٔ ۴۹: دور از رخت ای سنگدل سیمینبر

شمارهٔ ۵۰: چشم تو که ریخت خون صد خسته جگر

شمارهٔ ۵۱: از سبزه به صحرا نگر ای لاله عذار

شمارهٔ ۵۲: بر مائده جهان چه برنا و چه پیر

شمارهٔ ۵۳: ای فضل تو دستگیر من دستم گیر

شمارهٔ ۵۴: ماییم به راه عشق پویان همه عمر

شمارهٔ ۵۵: بی مایه و سودخواهی آمد آخر

شمارهٔ ۵۶: جامی دم گفت و گو فرو بند دگر

ز

شمارهٔ ۵۷: ای دل پی دلدار نبودی هرگز

شمارهٔ ۵۸: دل خسته و جان فگار و مژگان خونریز

شمارهٔ ۵۹: گنجشک ضعیف توام ای مایه ناز

س

شمارهٔ ۶۰: ای فاضل منطقی به فریادم رس

ش

شمارهٔ ۶۱: چون شب برسد ز صبح خیزان می باش

شمارهٔ ۶۲: من در غم هجر و دل به دیدار تو خوش

ص

شمارهٔ ۶۳: ای خاک درت کعبه ارباب خصوص

ض

شمارهٔ ۶۴: ای ذات رفیع تو نه جوهر نه عرض

ط

شمارهٔ ۶۵: ای بر سر حرف این و آن نازده خط

ظ

شمارهٔ ۶۶: آن را که نه عاشق است از یار چه حظ

ع

شمارهٔ ۶۷: از تفرقه هجر تو در حلقه جمع

غ

شمارهٔ ۶۸: خورشید تو زنگ خورده تیغ است دریغ

ف

شمارهٔ ۶۹: امروز چنین کز آسمان ریزد برف

ق

شمارهٔ ۷۰: کی باشد کی لباس هستی شده شق

شمارهٔ ۷۱: ماییم به موج خیز حرمان شده غرق

ک

شمارهٔ ۷۲: هر روز روم سوی گلستان غمناک

شمارهٔ ۷۳: ای لاله دلسوخته دامن چاک

گ

شمارهٔ ۷۴: کردم به طواف خانه یار آهنگ

ل

شمارهٔ ۷۵: بگذر به دیار یارم ای پیک شمال

شمارهٔ ۷۶: ای چارده ساله مه که در حسن و جمال

شمارهٔ ۷۷: در دیده عیان تو بوده ای من غافل

شمارهٔ ۷۸: ای برده غمت شادی صد ساله ز دل

شمارهٔ ۷۹: گویم نفسی دار ز من پاس ای دل

م

شمارهٔ ۸۰: افلاک بود قسی حوادث چو سهام

شمارهٔ ۸۱: ما احسن بالک ای جهان گشته حمام

شمارهٔ ۸۲: ماییم و دل تنگ تر از حلقه «میم »

شمارهٔ ۸۳: عمری به هوس باد هوا پیمودم

شمارهٔ ۸۴: گر در سفرم تویی رفیق سفرم

شمارهٔ ۸۵: رفت آنکه به قبله بتان روی آرم

شمارهٔ ۸۶: خون می گریم وز تو چه پنهان دارم

شمارهٔ ۸۷: گه در هوس روی نکو آویزم

شمارهٔ ۸۸: بهر تو به بر و بحر بشتافته ام

شمارهٔ ۸۹: هر جا گذرم نوای عشقت شنوم

شمارهٔ ۹۰: از زلف تو تاری نربودم رفتم

شمارهٔ ۹۱: تا چند غلام کهنه یا نو باشم

شمارهٔ ۹۲: تا چند پی نفس دغاباز روم

شمارهٔ ۹۳: خوش آنکه ز قید خودپرستی برهیم

شمارهٔ ۹۴: هر دم غم آن ماه چگل می گویم

شمارهٔ ۹۵: گر دولت وصل را نشایم چه کنم

شمارهٔ ۹۶: جانا ز تو تا به چند اندوه کشم

شمارهٔ ۹۷: این کاسه که من بی تو به لب می آرم

ن

شمارهٔ ۹۸: بنگر به جهان سر الهی پنهان

شمارهٔ ۹۹: یا رب ز دو کون بی نیازم گردان

شمارهٔ ۱۰۰: یارب همه خلق را به من بدخو کن

شمارهٔ ۱۰۱: یارب دلم از بتان سرکش برهان

شمارهٔ ۱۰۲: رخ بنمایی که ماه گردون است این

شمارهٔ ۱۰۳: آمد سحری به خوابم آن قره عین

شمارهٔ ۱۰۴: آن را که زمین کشد درون چون قارون

شمارهٔ ۱۰۵: تاریخ جهان که قصه خرد و کلان

شمارهٔ ۱۰۶: خواهی به بهار گیر خواهی به خزان

شمارهٔ ۱۰۷: گل نیست ز تو به سرخرویی افزون

شمارهٔ ۱۰۸: هر فصل گلی کز اثر چرخ برین

و

شمارهٔ ۱۰۹: ای صفوت روح اعظم آیینه تو

شمارهٔ ۱۱۰: ای حسن بتان ماه سیما از تو

شمارهٔ ۱۱۱: نام تو که خامشی نمی شاید ازو

ه

شمارهٔ ۱۱۲: یا من ملکوت کل شی ء بیده

شمارهٔ ۱۱۳: ای در دل تو هزار مشکل ز همه

شمارهٔ ۱۱۴: در غیرتم از صبا که چون بیگه و گه

شمارهٔ ۱۱۵: از شرب مدام و لاف مشرب توبه

شمارهٔ ۱۱۶: از میل ملاهی و مناهی توبه

شمارهٔ ۱۱۷: ماییم به غمناکی خود شاد شده

شمارهٔ ۱۱۸: دور از رخ تو منم ز جان بگذشته

شمارهٔ ۱۱۹: هستی همه ذلت و هوان است و ضعه

شمارهٔ ۱۲۰: یا رب سوی مقصدم ره سیر بده

شمارهٔ ۱۲۱: بود آینه وجود عالم مثلا

ی

شمارهٔ ۱۲۲: ای آنکه به بر و بحر بشتافته ای

شمارهٔ ۱۲۳: ای دل تا کی فضولی و بوالعجبی

شمارهٔ ۱۲۴: گر خاک سر کوی مذلت باشی

شمارهٔ ۱۲۵: از پنجه پنج و ششدر شش بدرآی

شمارهٔ ۱۲۶: از لطف قد و صباحت خد چه کنی

شمارهٔ ۱۲۷: ای از تو به باغ هر گلی را رنگی

شمارهٔ ۱۲۸: رفتی که دلم ز بار غم رنجه کنی

شمارهٔ ۱۲۹: نی ترک وجود غم فزاینده کنی

شمارهٔ ۱۳۰: ای کرده نهان ز سایلت خوان عطا

شمارهٔ ۱۳۱: در دعوی لاف معنی از من بگریخت

شمارهٔ ۱۳۲: شد فصل بهار و گشتم از غصه هلاک

شمارهٔ ۱۳۳: حیران شده ام که میل جان با تن چیست

شمارهٔ ۱۳۴: عالم همه با حوادث آفات است

شمارهٔ ۱۳۵: دانی چه کسم ز ناکسان ناکس تر

شمارهٔ ۱۳۶: بحری ست کف جود شه کوه وقار

شمارهٔ ۱۳۷: شه چون مه چارده شب آمد ز سفر

شمارهٔ ۱۳۸: هر چند که در دل غم هجران افکند

شمارهٔ ۱۳۹: آنها که در آفاق به هم پیوستند

شمارهٔ ۱۴۰: زین پیش رهی بود ز بغداد نیاز

شمارهٔ ۱۴۱: با غیب به بویت آمد ای حرف شناس

شمارهٔ ۱۴۲: ای یافته مرهم خود از داغ مپرس

شمارهٔ ۱۴۳: در مسجد و خانقه بسی گردیدم

شمارهٔ ۱۴۴: صد تیغ جفا زدی و راندی ز درم

شمارهٔ ۱۴۵: گفتم که هوای او برون شد ز سرم

شمارهٔ ۱۴۶: آن را که بود نور نبی در بشره

شمارهٔ ۱۴۷: بر مسند ناز خفته ای با دگران

شمارهٔ ۱۴۸: سرخی ز لب لعل به سنگ آوردن

شمارهٔ ۱۴۹: دل از روش مؤمن و ترسا برکن

شمارهٔ ۱۵۰: از نور ازل دلت منور بادا

شمارهٔ ۱۵۱: گنجشک توام که پای بستم کردی

شمارهٔ ۱۵۲: ای باد اگر سوی بدخشان گذری

شمارهٔ ۱۵۳: فی القلب دم یسیل من آماقی

شمارهٔ ۱۵۴: ای کاش بدانمی که من کیستمی