خوش آنکه ز قید خودپرستی برهیم
وز تنگ دلی و تنگ دستی برهیم
بینیم فضای راحت آباد عدم
وز محنت تنگنای هستی برهیم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خوش آنکه ز قید خودپرستی برهیم
وز تنگ دلی و تنگ دستی برهیم
بینیم فضای راحت آباد عدم
وز محنت تنگنای هستی برهیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به موضوع رهایی از خودپرستی و تنگ‌دستی می‌پردازد. شاعر آرزو دارد که از قید و بندهای دنیوی و محدودیت‌های زندگی رهایی یابد و به فضایی آزاد و آرام برسد. او به این نکته اشاره می‌کند که تنها در نبود محنت‌های دنیوی می‌توان باید به راحتی و آبادانی رسید.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسانی که از گرفتار شدن در خودخواهی آزاد شوند و از دل تنگی و فقر رهایی یابند.
هوش مصنوعی: بیایید در آرامش و راحتی دنیای عدم زندگی کنیم و از دلتنگی و سختی‌های این دنیای پر از زحمت دور شویم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.