حسن تو را ممالک دلها مسخر است
مقبل کسی که وصل تو او را میسر است
بر منزل مبارک تو هر که بگذرد
گوید که این خلاصه هر هفت کشور است
آبش چو کوثر است و چو دُر سنگ ریزهها
بادش نسیم عنبر و خاکش معصفر است
چشم و دل از مشاهدهات بی نصیب نیست
نقشت چو بر صحیفه جانم مصور است
آن آفتاب را که بسوزد شعاع او
چشم عقول روی چو ماه تو مظهر است
کحل جواهر است غبار منازلش
زان چشم عاشقان تو دایم منور است
گلزار چون بهشت شود فصل نو بهار
جانم فدای آن که از این هر دو خوشتر است
گفتم به سرو اگر چه خرامیدنت خوش است
بالای خوش خرام دلارام دیگر است
در جان نیشکر نبود آن حلاوتی
کاندر لب و حدیث و دهان تو مضمر است
از بندگیت دورم و جان با تو در حضور
جایی که نیست خلوت جان چشم بر در است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش زیبایی معشوق است. شاعر از چیرگی حسن او بر دلها آغاز میکند و خانهٔ او را با آب کوثرمانند و خاک و باد خوشبویش برگزیدهٔ هفت کشور میشمارد. سپس چهرهٔ یار را جلوهگاه نوری میداند که عقل تاب دیدنش را ندارد، و او را از بهشت و سرو و نیشکر برتر مینشاند. در پایان میگوید هرچند تنش از خدمت یار دور است، جانش همیشه در حضور اوست.
هوش مصنوعی: زیبایی تو همهٔ سرزمینهای دلها را فتح کرده است. خوشبخت کسی است که رسیدن به تو برایش ممکن شده باشد.
هوش مصنوعی: هر کس از کنار خانهٔ فرخندهٔ تو بگذرد، میگوید این جا برگزیده و چکیدهٔ همهٔ هفت اقلیم جهان است.
هوش مصنوعی: آب آن خانه مانند کوثر بهشت است و سنگریزههایش مانند مروارید. بادش بوی عنبر دارد و خاکش زرد و رنگین مانند گل کاجیره است.
هوش مصنوعی: چشم و دلم از دیدن تو بیبهره نیستند، زیرا تصویر تو بر صفحهٔ جانم نقش بسته است و همیشه آن را میبینم.
هوش مصنوعی: چهرهٔ ماهمانند تو جای آشکار شدن آن خورشیدی است که پرتوش چشم خردها را میسوزاند. یعنی نوری که عقل تاب دیدنش را ندارد، در روی تو جلوه کرده است.
هوش مصنوعی: گرد و غبار منزلهای تو مانند سرمهای است که از گوهر ساخته باشند. برای همین چشم عاشقانت همیشه روشن است.
هوش مصنوعی: در فصل بهار گلزار مانند بهشت میشود. جانم فدای کسی باد که از گلزار و بهشت هر دو زیباتر است.
هوش مصنوعی: به سرو گفتم: هرچند راه رفتن تو زیباست، قامت خوشرفتار معشوق من چیز دیگری است و از تو برتر است.
هوش مصنوعی: آن شیرینیای که در لب و سخن و دهان تو نهفته است، حتی در مغز نیشکر هم یافت نمیشود.
هوش مصنوعی: از خدمت تو به ظاهر دورم، اما جانم همیشه نزد توست. جایی که جان در خلوت با یار نباشد، چشم چشمبهراه بر در میماند. یعنی حضور جان دوری تن را جبران میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
فریاد من همیشه از این ایر کافر است
ایر است و با عذاب است و سنگر است
وصفش ترا بگویم اگر خورده نیستی
ور خورده ای صفات وی از منت باور است
شمشاد قد و لاله رخ و یاسمین بر است
با سرو و گل به قامت و عارض برابر است
دایم غلام و چاکر یاقوت و شکرم
کو را لب و حدیث ز یاقوت و شکر است
گفتم ز خط و زلف تو بر جان من بلاست
[...]
بر فرق ملک رای رفیع تو افسر است
در دست دین زبان فصیح تو خنجر است
پیش از بهشت و دوزخ رد و قبول تو
حالی لطافت سخنت آب کوثر است
تا بر تو معالج بیمار آز شد
[...]
ای دل به عشق بَرِ تو ، که عشقت چه درخور است
در سر شدی ندانمت ای دل چه در سر است
درد کهنت بود برآورد روزگار
این دردِ تازهروی نگوئی چه نوبر است
شهری غریب دشمن و یاری غریب حسن
[...]
جان را ز عارض و لب او شیر و شکر است
دل را ز طره و رخ او مشک و عنبر است
هم دل در آن وصال چو با عنبر است مشک
هم جان در آن فراق چو با شیر شکر است
آشوب عقلم آن شبه عاج مفرشست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.