ماه ملایکمنظری، سنگیندلی سیمینبری
رشک بتان آزری، جان و دل از من میبری
گل شمهای از بوی تو، شب تارهای از موی تو
مه پرتوی از روی تو، در آسمان دلبری
خورشیدروی و مهوشی، با لعل همچون آتشی
خطی ز سنبل میکشی بر گرد گلبرگ طری
شد خاک جسم پاک من، خون شد دل غمناک من
گر بگذری بر خاک من جان در تنم باز آوری
تا دیدهام بالای تو کردم دل و جان جای تو
سر مینهم در پای تو تا به سر من بگذری
زلفت کند بختم نگون، خالت کند حالم زبون
لعلت کند مکر و فسون، چشمت کند جادوگری
ای طره شب موی تو شکل هلال ابروی تو
شد خور ز شرم روی تو در پرده نیلوفری
گه در چمن غلغل کنی گه بوستان پرگُل کنی
گه بانگ چون بلبل کنی گه جلوه چون کبک دری
ای غیرت شمس و قمر! از روی یاری یک نظر
در حیدر بیدل نگر تا از جوانی برخوری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر در وصف زیبایی و جذابیت یک معشوقه نوشته شده است. شاعر با تشبیهات مختلف، از جمله ماه، گل، خورشید و شب، به توصیف چهره و ویژگیهای معشوق خود میپردازد. او احساسات و دلتنگیهای خود را از دوری معشوق بیان کرده و آرزو دارد که حتی با لمس خاک او، جان تازهای بگیرد. در این شعر، معشوق به عنوان منبع عشق و زندگی شناخته میشود و شاعر از قدرت جذابیت او و تاثیرش بر روح و جسم خود سخن میگوید. در نهایت، شاعر به نوعی طلب نظر و توجه از معشوق دارد و ایستادگی احساساتش را در برابر زیبایی او ابراز میکند.
هوش مصنوعی: ماه مانند فرشتگان زیباست و سنگینی دلش به طرز خاصی جلب توجه میکند. زیباییاش به قدری است که بتهای آتشینی را تحت تأثیر قرار میدهد و قلب و جان من را میرباید.
هوش مصنوعی: گل عطر تو را دارد، شب تار از موهای توست و ماه نوری از چهره تو میتاباند، در آسمان دلبری و زیبایی تو.
هوش مصنوعی: چهرهای مانند خورشید و ماه داری، لبی مانند لعل که درخشان و گرم است. با این زیبایی، خطی از گل سنبل در اطراف گلبرگهای لطیف و زیبای گل میکشی.
هوش مصنوعی: بدن من به خاک تبدیل شد و دل غمگینم به خون نشست. اگر از روی خاک من رد شوی، روحی دوباره در بدنم دمیده میشود.
هوش مصنوعی: من هر وقت که به زیبایی تو نگاه میکنم، دل و جانم را فدای تو میکنم و به نشانه ارادت، در برابر تو سر به زمین مینهم تا اینکه تو گذری بر من داشته باشی.
هوش مصنوعی: موهای تو بخت مرا بد میکند و حالت چهرهات حال مرا به هم میزند. لبهای تو باعث فریب و فسون میشوند و چشمانت جادوگری میکنند.
هوش مصنوعی: ای موهای شبرنگ تو مانند هلال زیبای ابرویت است و خورشید از شرم چهرهات پشت گل نیلوفری پنهان شده است.
هوش مصنوعی: گاهی در باغ و چمن شادی و شوق به پا میکنی، گاهی گلها را با زیباییات زینت میبخشی، گاهی صدایت را چون بلبل زیبا میخوانی و گاهی درخشندگیات مثل کبک دری است.
هوش مصنوعی: ای غیرت خورشید و ماه! برای یاری، یک نگاه به حیدر بیدل بینداز تا از جوانی خود بهرهمند شوی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عیار یار دلبری با غمزه و جان دلبری
کردی ز جانم دل بری زان چشمکان عبهری
فصل بهاران شد ببین بستان پر از حور و پری
گویی سلیمان بر سپه عرضه نمود انگشتری
رومیرخان ماهوش زاییده از خاک حبش
چون نومسلمانان خوش بیرون شده از کافری
گلزار بین گلزار بین در آب نقش یار بین
[...]
آخر نگاهی باز کن وقتی که بر ما بگذری
یا کبر منعت میکند کز دوستان یاد آوری
هرگز نبود اندر ختن بر صورتی چندین فتن
هرگز نباشد در چمن سروی بدین خوش منظری
صورتگر دیبای چین گو صورت رویش ببین
[...]
ترک من و آشوبِ دل خاتونِ ماه خاوری
بُغناق برگیر و بنه بر سر کلاه کافری
بر دوش زلفت چون زره بگشاده از ابرو گره
برده ز هفت اختر فره بسته قبایِ ششتری
بار و برت سیب و عنب نوشینْ دهان تریاکْ لب
[...]
ای چهرهٔ زیبای تو رشکِ بتانِ آزری
هر چند وصفت میکنم، در حسن از آن زیباتری
هرگز نیاید در نظر نقشی ز رویت خوبتر
شمسی ندانم یا قمر، حوری ندانم یا پری
آفاق را گردیدهام، مهر بتان ورزیدهام
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.