پس از چندی کند یک لحظه با من یار دورانش
که داغ تازهای بگذاردم بر دل ز هجرانش
پس از عمری که میگردد به کامم یک نفس گردون
نمیدانم که میسازد همان ساعت پشیمانش
چو از همآشیان افتاد مرغی دور و تنها شد
بوَد کنج قفس خوشتر ز پرواز گلستانش
ز بیتابی همی جویم ز هر کس چارهٔ دردی
که میدانم فرو میماند افلاطون ز درمانش
دلش سخت است و پیمان سست از آن بیمهرِ سنگیندل
نبودم شکوهای گر چون دلش میبود پیمانش
به من گفتی که جور من نهان میدار از مردم
تو هم نوعی جفا میکن که بتوان داشت پنهانش
تن هاتف نزار از درد دوری دیدی و دردا
ندانستی که هجرانت چهها کردهست با جانش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل احساسات عمیق خود را نسبت به جدایی از معشوق بیان میکند. او از داغی که جدایی محبوب بر دلش گذاشته مینالد و از مشکلات ناشی از این هجران صحبت میکند. در توصیف درد و عذابی که به خاطر بیوفایی و پیمان شکنندگی محبوب متحمل شده، به مقایسهی مرغی در قفس میپردازد که خوشحالتر از پرواز در گلستان است. همچنین به بیتابی و جستجوی چارهی دردش اشاره میکند و در نهایت به اوج عذاب ناشی از دوری و ناشناخته بودن تأثیر آن بر روحش میپردازد.
هوش مصنوعی: پس از مدتی، دوستش (یارش) یک لحظه با او درمیآمیزد و به او نشان میدهد که هنوز دلی از عشق و فراق را بر دلش گذاشته که یادآور دردهای ناشی از جدایی است.
هوش مصنوعی: پس از سالها که زندگیام در کام خوشی میگذرد، نمیدانم چرا روزگار در همان لحظهای که خوشحالم، باعث پشیمانی و ندامت او میشود.
هوش مصنوعی: وقتی که مرغی از همنشینان خود دور و تنها میشود، بهتر است که در گوشهی قفس باشد تا اینکه در میان باغ گلها پرواز کند.
هوش مصنوعی: از شدت بیتابی و ناراحتی، از هر کسی راه حلی برای درد خود میجویم، اما میدانم که این درد آنقدر عمیق است که حتی افلاطون، فیلسوف بزرگ، هم نمیتواند نظری برای درمان آن بدهد.
هوش مصنوعی: دل او پر از سنگدلی است و پیمانش نسبت به من سست و بیثبات است. اگر من هم به اندازهی او بیمهر و سنگدل بودم، از او شکایت نمیکردم.
هوش مصنوعی: تو به من گفتی که سختی و ظلم من را از دیگران پنهان کن، اما خودت هم با رفتار نادرستت سبب میشوی که نتوانم این درد را مخفی نگهدارم.
هوش مصنوعی: حالت نزار و ضعیف هاتف را از درد دوری تو مشاهده کردی، اما نمیدانی که دوریات چه عواقبی برای روح و جان او داشته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چه بود این چرخ گردان را که دیگر گشت سامانش؟
به بستان جامهٔ زربفت بدریدند خوبانش
منقش جامههاشان را کهشان پوشید فروردین
فرو شست از نگار و نقش ماه مهر و آبانش
همانا با خزان گل را به بستان عهد و پیمان بود
[...]
نبرده بوالحسن کافاق آباد است ز احسانش
علی کز همت عالی بزیبد تخت کیوانش
چو اندر بزم بنشیند همی ماه سما دانش
چو اندر صف بخواهد کین همی پیل دمان خوانش
نیاید روز کوشیدن برابر چرخ و کیوانش
[...]
سخا زریست کز همت زند رای تو بر سنگش
سخن نظمی است کز معنی دهد رای تو سامانش
ازین اندک هنر خاطر همی امید بگسستم
چو در مدح تو پیوستم هنر دیدم فراوانش
مرا دانی که آن باید که هر کو نیک شعر آید
[...]
همی جویم نگاری را که دارم چون دل و جانش
همی خواهم که یک ساعت توانم دیدن آسانش
اگر پیمان کند با من منم در خط پیمانش
وگر فرمان دهد بر من منم در بند فرمانش
نهاد اندر سرم ابری که پیدا نیست بارانش
[...]
دلم برد آن دلارامی که در چاه زنخدانش
هزاران یوسف مصرست پیدا در گریبانش
پریرویی که چون دیوست بر رخسار زلفینش
زره مویی که چون تیرست بر عشاق مژگانش
به یک دم میکند زنده چو عیسی مرده را زان لب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.