گنجور

حاشیه‌ها

محمد حنیفه نژاد در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۲۱:۲۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - در وصف بهار:

با سلام خدمت دوستان گرامی :
منظور از بیت اول این شعر این نیست که در اول بهار شب و روز مساوی است و دیدن دامن صحرا و تماشای بهار بهتر است چرا که د آن صورت همه ی زیبایی های بهار را در روز اول فروردین می بیند در حالی که زیبایی بهار در روز های بعدی بیشتر خواهد شد و علاوه بر آن روز های آخر اسفند نیز با روز نوروز از نظر دیدن زیبایی های بهاری ندارد .
و این معنای ضعیف از قلم سعدی بعید است در نسخه های دیگر این بامدادان آمده است یعنی زمان صبح که شب و روز با هم فرقی ندارند یعنی نمی توان گفت که دقیقا شب است یا روز است و به اصطلاح گرگ و میش قابل تشخیص نیست . و در تمامی روز های بهار می توان گفت که صبح بهاری زیباست حالا می توان گفت که در این مصرع که مطابق محمد علی فروغی (بامدادی ) نوشته شده است حرف ( ی ) در آخر کلمه ی ( بامداد) زمان را می رساند یعنی زمان بامداد مثل این که می گویند ( ظهری به خانه برگشتیم ) یعنی موقع ظهر
محمد حنیفه نژاد 09141044965

نسیم سحری در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۹:۵۷ دربارهٔ حافظ » ساقی‌نامه:

با سلام
دوستان عزیزی که گفته اند از "بده" بجای "بیا" استفاده شود به این نکته توجه داشته باشند که این ابیات(که با بیا آغاز شده) با بیت بعدی خود موقوف المعانی هستند.
در زبان امروز ما میگوییم : بیا فلان کار را انجام دهیم یا بیا بریم فلان جا .این جا نیز به همین حالت نگاشته شده است
با سپاس

نفیسه در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۳:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

در انتهای بیت اول "سخن" به اشتباه "سخی" تایپ شده است.

سعید در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۲:۲۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۲۷ - حکایت پدر بخیل و پسر لاابالی:

رابطه بین ایجاد نقدینگی ومصرف آن ونحوه مصرف(جاری وسرمایه ای)هنری است بزرگ که کار هر کسی نیست.

حبیب در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۴۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۲ - عاشق شدن پادشاه بر کنیزک رنجور و تدبیر کردن در صحت او:

با سلام، مصرع اول بیت هفتم اشکال عروضی دارد. اگر حرف "و" حذف شود اصلاح میگردد: آن یکی خر داشت، پالانش نبود. با تشکر از زحماتتون

علی اصغر یزدانی مقدم در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۰۱:۰۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۵:

واپسین را بیت برخی ار نویسندگان کتاب فارسی عمومی
"به راه رفتن مردن به از نشستن باطل"
ثبت کرده اند.
فارسی عمومی،غلامرضا کاظمی

احمد مبارک در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۲۳:۴۷ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۰:

با سلا م های دوستانه ،
در غزل شماره 261 در ردیف مصراع های دوم ترتیب انها کاملا" بر هم خورده است.
مطلع غزل در چاب کابل ص 31 و در دیوان بیدل با ویرایش دکتر م س سروری، نشر علم، غزل شماره 73صفحۀ 137 چنین است:
بر سنگ زد زمانه زبس ساز آشنا
در سرمه گرد می کند آواز آشنا
در حالیکه فعلا" در گنجور نوشته شده:
بر سنگ زد زمانه ز بس ساز آشنا
آه از فسون غول به آواز آشنا
آه از فسون غولِ ، به آواز آشنا ...... مصرع دوم مقطع غزل است.
در اثر این اشتباه همۀ ابیات غزل بی معنی گردیده و این جفای بزرگ وحتی نا بخشودنی بر ابوالمعانی بیدل است.
لطفا" با زود تر ین فرصت به رفع این خطا اقدام کنید. و یا این غزل را حذف نما ئید.
موفق باشید.

علی رجبی در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۲۲:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۷:

من هم با نظر جناب بزرگمهر موافقم. "که به تلبیس و حیل دیو مسلمان نشود" بی معنی است. دیو قرار نیست مسلمان شود که حالا بخواهد با تلبیس و حیل مسلمان شود. در ثانی مسلمان شدن تلبیس و حیل نمی خواهد بلکه صفای باطن میخواهد. بنده معنقدم علیرغم اینکه اکثر مصححین "سلیمان" را درست میدانند، حضرت حافظ سخن گزاف نمی گوید. جنابان قزوینی و غنی افراد محترمی هستند، اما نمی توان بی معنی شدن شعر را به صرف تصحیح آن دو بزرگوار توجیه کرد. امیدوارم در ارج نهادن به اصالت شعر پارسی موفق باشید.
بر اهرمن نتابد انوار اسم اعظم
ملک آن توست و خاتم فرمای هر چه خواهی

ناشناس در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۲۰:۰۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۹:

خیام هیچ وقت خودش رو پرهیزکار نمیدونه! مشکل اینجاست، کاری به پارسا بودن یا نبودن خیام ویا دنیوی و اخروی بودن می و معشوق ندارم.

یاسر در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۹:۲۶ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۱ - آغاز داستان:

در جواب امین
"معمور" اینجا به معنای پرعمر یا قدیمی نیست؛ بلکه به معنای آباد (از عمران) می‏آد.

ناشناس در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۹:۲۲ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲:

بیت چهارم زبان حال امروز ماست

محمد رضا رجبی در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۸:۲۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۸۴ - قصهٔ بازرگان کی طوطی محبوس او، او را پیغام داد به طوطیان هندوستان هنگام رفتن به تجارت:

بیت 11 آخرین لغت بوستان است نه گلستان.ممنون

فرود در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۷:۲۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۰:

بی نظر جان، برخی مثل من از اطلاعات ادبی بی بهره اند، برخی مثل تو از تربیت. من که گفتم بی نظر بمانی سنگین تری، گوش نکردی و دستت رو شد

عمر در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۲۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱ - سرآغاز:

سلام خدمت همه دوستان.اکه کسی هست که مثل من از خوندن ابیات مولانا چیزی بجز لذت بردن از لحن و اهنگ یا لذت از اینکه داره شعر یه شاعر و عارف بزرگ رو میخونه چیزی عایدش نمیشه.تمنا میکنم حتما کتاب تفکر زائد نوشته محمد جعفر مصفا رو بخونه.هم بگو تو هم تو بشنو هم تو باش/ما همه لاشیم با چندین تلاش.والله المستعان

عمر در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۴:۵۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴:

اتفاقا منم بعد از شنیدن اون ساز و اواز همایون چون خیلی خوشم اومد اومدم سرچ کنم ببینم مال کیه.واقعا خیلی محشره.اونای که شجریان گوش میدن اگه گوش کنن یاد خود استاد میافتن.همین الانم دارم گوش میدن...

حاجیکلایی در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۴:۰۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۸:

با سلام و درود
خیام و عطار از نیشابور اولی در عرفان زمینی و دیگری در عرفان (جنبه روحانی) گل کاشتن.
فوق العاده هستند.زیبا می سرایند و انسان را به پرواز در می آورند اولی خرد انسان و دیگری روح انسان را.
به نظر بنده زوج خیام - عطار کل عرفان را پوشش می دهند و شاید دیگر نیازی به ارجاع به شاعران دیگه نباشد مگر سعدی که مسائل اجتماعی را به بهترین نحو ممکن و زیبا بیان می کند.
حق نگهدار دوستان

مریم در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۸۶:

مصرع 2 بیت آخر باید "به" قبل از وطن اضافه شود:
به ظهور نیر خود "به" وطن بصارتی کن

حمید عمی در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۰۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۰:

با سلام
لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

محمد فخارزاده در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۰۵:۵۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۵:

بیت 67 به صورت زیر هم آمده که روان تر است:
چنین است کردار گردنده دهر
گهی نوش یابی از او گاه زهر
منبع: داستان سیاوش دکتر منصور رستگار

احسان در ‫۱۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۱، ساعت ۰۲:۴۷ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » حکایت بط » حکایت بط:

فکر میکنم مصراع دوم بیت ششم این طور صحیح باشه:
زانکه زاد و بود من در آب بود

۱
۵۴۲۷
۵۴۲۸
۵۴۲۹
۵۴۳۰
۵۴۳۱
۵۷۲۲