مهدی مهاجر در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۴۱ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۷:

و این را فراموش کردم بگویم که این شعر در واقع نوعی درد و دل با صباحی محسوب می شود، که ضمن آن، از نارضایتی اش نسبت به حرفه اش سخن به میان می آورد. ضمنا لطفا بیت یکی مانده به آخر را اصلاح کنید: "ابر آذاری" را با "ذ" می نویسند. آذار، ماه اول بهار است.

سیامک کیهانی در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۳۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۵۹:

با درود مجدد
پس از تحقیق در نسخه مرصاد العباد نسخه حسین حسینی نعمت اللهی مشخص شد بر خلاف کتاب دانشگاهی مذکور که در متن آن نویسنده یعنی نجم رلزی می گوید: و این ضعیف گوید : و رباعی را ذکر می کند ، این ریاعی مانند خیلی از اشعار مندرج در این کتاب بدون ذکر نام شاعر و صرفا جهت تکمیل تصدیق و راهبرد متن و موضوع آمده است .
اما این رباعی در نزهة المجالس ص 107 به نام مجدالدین بغدادی آمده است ، (یکی از دوستان هم در بالا عرض کرد)

مهدی مهاجر در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۳۱ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۷:

این شعر را هاتف در وصف دوست خویش، صباحی بیگدلی، سروده است. ایشان هم عصر و از دوستان نزدیک هاتف بوده اند، و نیز از پیشگامان سبک ادبی بازگشت.

خورشید در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۸:

باسلام، بیت آخر در بعضی جاها اینگونه آمده: ای دل تا کسی وصلش نخواهد / خون بایدش خورد در گاه و بیگاه. کسی میدونه تو کدوم نسخه ست و چقدر معتبره؟؟

هیـــچ در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۵۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۷۸ - جواب گفتن مصطفی علیه‌السلام اعتراض کننده را:

@امین کیخا
@زودگیر صفت و ستای ...
نه بابا!

محسن،۲ در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۴۲ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » دفتر اول » بخش ۳۰ - در بیان معنی رباعی که منسوب است به یکی از سلسه خانواده خواجگان ماوراء النهر قدس الله اسرارهم:

آموزگار گرامی
با هرکه نشستی و نشد جمع دلت
وز تو نرمید زحمت آب و گلت
زنهار تو پرهیز کن از صحبت او
ورنی نکند جان کریمان بحلت
دو بیت اول منسوب به مولوی ست و در اینجا با باقی ابیات همخوانی ندارد

سیامک کیهانی در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۰۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۵۹:

با درود
این رباعی از نجم الدین رازی یا همان نجم دایه است که در کتاب مرصادالعباد که نوشته ی خود ایشان است و از متون کهن و غنی عرفانی ما هم درج شده است ، در ضمن دوستان دانشگاهی نیز در صفحه 3 کتاب گزیده مرصادالعباد ، دکتر رضا انزابی نژاد نیز می توانند آن را مشاهده کنند
با سپاس

بهی در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۰۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۹:

این متن را هم حانم سپیده رئیس سادات خوانده اند
من نتوانستم به سایت اضافه کنم
کسی میتواند انجام دهد
پیوند به وبگاه بیرونی

جواد در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۴۸ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۱۷:

قشنگه ایول

مجتبی آموزگار در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۳۳ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » دفتر اول » بخش ۳۰ - در بیان معنی رباعی که منسوب است به یکی از سلسه خانواده خواجگان ماوراء النهر قدس الله اسرارهم:

آیا بیت دوم صحیح است؟

ریزعلی خواجوی در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۵۸ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۳۶۷:

گویا جناب ابوالخیر
بغیر از عارف بودن
دستی هم در نجاری داشته است
:-)

مجتبی آموزگار در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۱۸ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » دفتر اول » بخش ۲۵ - تمثیل:

آیا در بیت زیر واژه‌ی "چمچه" نباید به جای "چمچمه" باشد؟
وان دگر یک نهفته می نگرد
لقمه و چمچمه اش همی شمرد

مجتبی آموزگار در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۵۱ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » دفتر اول » بخش ۲۲ - در مذمت آنان که به جهت اجتماع عوام و استجلاب منافع معاش از ایشان مجالس آرایند و به سبیل جهر و اعلان به ذکر حق سبحانه و تعالی اشتغال نمایند:

به نظر می‌رسد که بیت
گفته هر کس که دیده آن گریه
هذه فریت بلا مریت
دارای اشکال تایپی باشد. همچنین از آگاهان خواهش می‌کنم معنی مصرع دوم را بفرمایند.

وجود در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۳:

دوستان گرامی زیاد دنبال تفسیر اشعار نباشید چون خواندن چنین اشعار بلندی خود به خود در انسان حالت خوشی و آرامش بوجود میاره و باعث میشه عمیقتر و بازتر به مسائل نگاه کنیم و شاید قصد خیام هم وادار کردن انسان به تفکر و حرکت به سمت حقیقت بوده و اگر اشعار به طور واضح بیان میشد اون لطف رو نداشت و تکلیف روشن میشد و دیگه تفکر معنایی پیدا نمیکرد.

میبدار در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۱۳ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۹۶ - سپید رود:

و منظور از امرود میوه گلابی!!

شهلا در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۴۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۸۸:

و به دو سه ...دلیلی که هم در بالا آوردم و همچنین دراینجا می آورم، پس بیشتر به 'جاه' بجای چاه دوم، گرایش دارم. ببینید:
"در آتش آبی تعبیه در آب آتش تعبیه
در آتشش جان در طرب در آب او دل در ندم"
"چپ راست دان این راه را، در چاه دان این جاه را"
- نگفت چپ و راست بدون این راه را،
نه، بلکه چپ راست دان این راه را
پس چرا چیزی هم بر عکس چاه نباشد؟
که به درک معنا کمک کند. مثل جاه
- ضمن اینکه یوسُف هم از افتادنِ در چاه به جاه (امیری) و کمال رسید.
- یوسف از لذت موقت چشم پوشید و در دام زلیخا نیافتاد گرچه این خود گریبان او را گرفت و بچاهش انداخت، امّا او عشق، خرد، راستی و زیبایی و صلابت را با هم در پیوند می دید، نه از هم جدا! و نه مجزا و مطابق میل شخصی اش!
- و درست همینجا از این آیه کمک می گیرد که خدایا... ...عمل ما را در برابر اهریمن ثبات و استحکام بخش...

علیرضا دهقان زاده در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۱۳ دربارهٔ مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۹۶:

درود. مصرع اول در تصحیح جناب یاسمی چنین است:
«چون موی شدم ز رنج هر بیدادی»
در اینجا حرف اضافه «ز» افتاده و مفهوم و وزن بیت را دچار اشکال کرده است. مقصود شاعر این است که از رنج مانند موی، لاغر و نحیف شده ام.

شهلا در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۰۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۸۸:

با سلام،
بنظر ترتیب درستِ این بیت باید باشد:
چپ راست دان این راه را، در چاه دان این چاه را
امّا برای من سئواله که آیا احتمالاً
'در چاه دان این جاه را' نمی باشد؟ یعنی شاید چاه دوم 'جاه' باشد!
از نظر معنی هم اگر در آب ندامتی و پشیمانی پنهانست و در آتش خیر و فَرّحی ...
پس آنچه را که "راست" می پنداریم می تواند چپ و آنچه را "چپ" می پنداریم می تواند راست باشد! چون عادت کردیم بجای تجربه ی حقیقت و درستی به ذهنیت ِ کوچک و محدود و شرطی شده مان رجوع کنیم، نه به خودِ معانی، به ذات ِ حقیقت و سرشتِ آن....
بنابرین آنچه را هم که "جاه"، بزرگی و افتخار قلمداد می کنیم، می تواند بر عکس چاه و سرنگونی باشد!!!

احمد در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۲۶ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۸۸ - شکایت پیرزن:

احسنت بر شما دست اندر کاران گنجور

کسرا در ‫۷ سال قبل، دوشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۰۰ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۹:

بیتی جا افتاده است
خود مگر از لطف بنوازی دل مسکین ما
ور نه کی این شیشه هم سنگ دل سنگین تست