|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ما بیخودان مست که رند و قلندریم
در آب ماهییم و در آتش سمندریم
خسرو مکانتیم و بظاهر نیازمند
درویش صورتیم و بمعنی توانگریم
مفروش خواجه کبرو تعنت بما که ما
ملک جهان بیک خم ابرو نمیخریم
با عشق زنده ایم و با خلاق مرده ایم
با دوست بنده ایم و بآفاق سروریم
خجلت بریم بس ببر پیر میفروش
فصل بهار اگر عوض باده، غم خوریم
در خاوریم بی کس و تنها چو آفتاب
الحق که ماه نخشب و خورشید خاوریم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان حال و هوای دل و روح آزادش می‌پردازد. او خود را مست و بی‌خود توصیف می‌کند که در عین رندی و قلندری، در زندگی دنیوی به‌ظاهر نیازمند است اما در درون غنی و توانگر است. با وجود اینکه در ظاهر ممکن است به چیزهای مادی اهمیتی ندهند، عشق و دوستی را بالاتر از هر چیز دیگری می‌داند. شاعر همچنین به تنهایی خود اشاره می‌کند و خود را مانند آفتاب در خاور می‌بیند، در حالی که ماه به زیبایی او نمی‌رسد. این شعر به حس آزادی، عشق، و عمق تجربیات روحی شاعر اشاره دارد.
هوش مصنوعی: ما انسان‌هایی هستیم که به خاطر بی‌خبری و حالتی سرمست، همچون افرادی با شور و شوق زندگی می‌کنیم؛ در حالی که در چنگال مشکلات و چشمه‌ی زندگی غوطه‌وریم، اما همچنان با روحیه‌ای پرشور و آتشین به جلو می‌رویم.
هوش مصنوعی: ما در ظاهر به نظر می‌رسیم که نیازمند و فقیر هستیم، اما از نظر معنوی و در عمق وجود، ثروتمند و قدرتمندیم.
هوش مصنوعی: خواجه، از غرور و بزرگ‌منشی‌ات دست بردار و ما را به خاطر داشته‌هایمان تحقیر نکن، زیرا ما دنیا را به هیچ چیز، حتی به یک ابروی شکستگی نمی‌فروشیم.
هوش مصنوعی: ما با عشق زندگی می‌کنیم و در خلاقیت، بی‌جان هستیم. با دوستی همراهیم و در دنیا شادی و سرور را تجربه می‌کنیم.
هوش مصنوعی: با شرمساری می‌رویم تا از پیر میفروش در فصل بهار افشا کنیم که اگر به جای شراب، غم و اندوه بخوریم، چه عواقبی خواهد داشت.
هوش مصنوعی: ما در سمت شرق، در حالتی بی‌کس و تنها مانند آفتابی در آسمان هستیم، در حالی که حقیقتاً مانند ماه تاریک و سرد هستیم؛ ما فقط روشنایی داریم و در درون‌مان شاید تاریکی‌ها را حس می‌کنیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جانا کجا شدی که ز بهر تو غم خوریم
هر ساعت از غمان تو آشفته دل‌تریم
لیلی دیگری تو به خوبی و دلبری
ما در غم فراق تو مجنون دیگریم
ما را به عشقت اندر بیکار شد دو دست
[...]
برخیز تا شراب به رطل و سبو خوریم
بزم شهنشه‌ست نه ما باده می خریم
بحری است شهریار و شرابی است خوشگوار
درده شراب لعل ببین ما چه گوهریم
خورشید جام نور چو برریخت بر زمین
[...]
بگذار تا مقابل روی تو بگذریم
دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم
شوق است در جدایی و جُور است در نظر
هم جُور بِهْ که طاقتِ شوقت نیاوریم
روی ار به روی ما نکنی، حکم از آن توست
[...]
دیریست تا ز دست غمت جان نمی‌بریم
وقتست کز وصال تو جانی بپروریم
نه‌نه، چه جای وصل؟ که ما را ز روزگار
این مایه بس که: یاد تو در خاطر آوریم
آن چتر سلطنت، که تو در سر کشیده‌ای
[...]
بگذار تا به گلشن روی تو بگذریم
در باغ وصل از گل روی تو برخوریم
باشد اسیر چشم گدایان پادشاه
بردار پرده تا که رخت سیر بنگریم
کوری دیده گو بشکن حور پای ما
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.