ز روزنامه شاهان چنین دهند خبر
چنین کنند بزرگان چیره دست هنر
که شهریار زمین کرد و پادشاه زمان
امیر و سید و خورشید خسروان جعفر
اگرچه دیر همی داد داد او گردون
و گرچه دیر همی جست کام او اختر
کنون که دادش این داد و جست کامش آن
از او نتابد تأیید روی تا محشر
ز بهر خدمتش آورد شهریار اران
سپاه خویش برای نبرد بسته کمر
یکی بتیر فکندن بسان ارش نیو
یکی بدرع دریدن بسان رستم زر
بجای جامه بتنشان همیشه بر جوشن
بجای تاج بسرشان همیشه بر مغفر
بسال و ماه بود طرف زینشان بالین
بسال و ماه بود پشت اسبشان بستر
نیاید از دهن آواز سوی گوش چنانک
کجا رود ز کمان تیرشان بسوی بصر
بتیغ مغز شکاف و بنیزه دیده گذار
بتیر شیر شکار و بگرز شاه شکر
بتن چو کوه ولیکن بتاب کوهستان
بتک چو باد و لیکن بسم باد سپر
پناه ایشان در بیشه ای که بود همه
چو زلف خوبان کاندر شده بیکدیگر
بچاره کردی باد اندر او همیشه گذار
بباره کردی دیو اندر او همیشه گذر
بماه آذر از برق تیغ لشگر شاه
بغز و ایشان اندر فروختند آذر
بدان سپاه نبود او نیازمند ولیک
بدان سپاه شهان خواند تا بهر کشور
خبر دهند که چون او رود بحرب عدو
بود بلشگرش اندر شه اران و خزر
همی بفخر بخوانند جنگ بیژن گیو
که او میان گرازی بزد بیک خنجر
بیک خدنگ ملک لشگری شکست کجا
گراز بود همیشه غذای آن لشگر
بتن موافق پیکار کین شاه جهان
بدل موافق گفتار دین پیغمبر
سپاهشان را کردند تار و مار همه
زمینشان را کردند پاک زیر و زبر
فراز نیزه اینان جگر بجای سنان
میان سینه آنان سنان بجای جگر
از آن زمینها چندان غنیمت آوردند
که از شنیدن و دیدنش عاجز است بشر
همی نداند کردن مهندس او را حد
همی نیارد کردن محاسب او را مر
عدو در اول آذر بجست کینه شاه
کشید کینه از او هم در اول آذر
همان عدوی خدا و خدایگان جهان
که گفت نیست کسی در جهان مرا همسر
همیشه افسر شاهی مرا سزد که منم
بخسروان و بشاهان دهر چون افسر
خدای داد بدست خدایگانش چنان
بجای افسر بر سر همی کند معجر
زهی مؤید و کشورگشای و دشمن بند
زهی مظفر و فیروز بخت و نیک اختر
از این ظفر که تو کردی بترک رفت نشان
از این هنر که تو جستی بروم رفت خبر
شگفت نیست گرت بندگی کند خاقان
عجیب نیست گرت چاکری کند قیصر
سر مخالف در زیر چنبر ادب است
اگر ز چنبر پیمانت کرد بیرون سر
اگر نه جست رضای تو زود کیفر برد
وگر رضات نجوید دگر برد کیفر
ایا فزوده ز تو نام لشگر اسلام
و یا شکسته ز تو فر لشگر کافر
سنان تو اجل است و سپاه خصم امل
سپاه تو قدر است و حصار خصم حذر
ایا ز بخشش تو خیل آز کشته هبا
و یا ز رامش تو خون شرم گشته هدر
یکی فرو شود از هیبت تو تا ماهی
یکی فرا رود از نعمت تو تا محور
بشعرهای دگر مر ترا همی گفتم
که ملک دشمن خواهد شدن ترا یکسر
ببود هرچه بگفتم من و دگر باشد
پدید کشت نشان اندر این نخست سفر
همه کسان سخن من بفال نیک شمرد
تو نیز هم سخن من بفال نیک شمر
همیشه نازش چاکر بود بخدمت تو
اگر زمانه شود چاکر ترا چاکر
همیشه مهر تو جوید اگر چه نیست آنجا
همیشه شکر تو گوید اگرچه هست ایدر
هزار یک نتواند ز فضلهای تو گفت
اگر ز مدحت تو میکند دو صد دفتر
همیشه تا نبود هیچ شکری چون زهر
همیشه تا نبود هیچ آهنی چون زر
بدست ناصحت اندر چو زر بود آهن
بکام حاسدت اندر چو زهر باد شکر
هزار شهر بگیر و هزار تاج ببخش
هزار شیر ببند و هزار صف بر در



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این متن از پیروزی و شجاعت پادشاهی صحبت میکند که ملتش را به نبرد علیه دشمنان هدایت میکند. او توصیفاتی از جنگ و دلاوریهای جنگاوران و همچنین برتری لشکر اسلام بر کافران دارد. پادشاه، که به عنوان یکی از بزرگترین فرماندهان شناخته میشود، سپاه خود را به نبرد میفرستد و از قدرت و عظمت آنها سخن میگوید. ضمن اشاره به فخر و افتخار پیروزیها، به ثمرات و غنایم به دست آمده از جنگها نیز اشاره میشود. در نهایت، شاعر از فضایل پادشاه و قدرت او در دفاع از دین و کشور سخن میگوید و امیدوار است که دائما پیروزیهای بیشتری به دست آورد.
هوش مصنوعی: در گزارشها و تاریخنامههای شاهان چنین خبر میدهند و بزرگانِ چیرهدست در هنر چنین روایت میکنند.
هوش مصنوعی: که جعفر، که امیر و سرور و خورشیدِ شاهان است، فرمانروای سرزمین و پادشاه روزگار شد.
هوش مصنوعی: هرچند فلک حقّ او را دیر داد و بخت و ستاره دیر به آرزویش رساند،
هوش مصنوعی: اکنون که فلک حقّش را داد و ستاره کامش را برآورد، یاری و تأیید الهی تا روز قیامت از او روی برنمیگرداند.
هوش مصنوعی: فرمانروای اران برای خدمت به او سپاه خود را آورد که برای جنگ کمر بسته بودند.
هوش مصنوعی: یکی از آنان در تیراندازی مانند آرش دلاور بود و دیگری در دریدن زره مانند رستمِ پسر زال.
هوش مصنوعی: به جای جامه همیشه جوشن بر تن دارند و به جای تاج همیشه کلاهخود بر سر.
هوش مصنوعی: سالها و ماهها لبهٔ زین بالش آنان و پشت اسب بستر آنان است؛ یعنی همیشه در سفر و جنگاند.
هوش مصنوعی: آواز از دهان با آن سرعت به گوش نمیرسد که تیرشان از کمان به چشمِ هدف میرسد.
هوش مصنوعی: با شمشیر مغز را میشکافند، با نیزه از چشم میگذرانند، با تیر شیر شکار میکنند و با گرز شاهان را درهم میشکنند.
هوش مصنوعی: اسبانشان از نظر تن مانند کوهاند اما توان پیمودن کوهستان را دارند، و در تاخت مانند باد تندند اما با سم خود باد را زیر پا میگذارند.
هوش مصنوعی: پناهگاه دشمنان در جنگلی بود که درختانش مانند زلف زیبارویان درهم پیچیده بود.
هوش مصنوعی: باد تنها با چارهجویی و دشواری از آن میگذشت و دیو نیز به زحمت و با کوشش در آن راه مییافت؛ یعنی جنگلی بسیار انبوه و ناگذر بود.
هوش مصنوعی: در ماه آذر، با درخشش شمشیرهای سپاه شاه که چون برق بود، در یورش بر آنان آتش برافروختند.
هوش مصنوعی: او به آن سپاه نیازی نداشت، اما سپاه شاهان را فراخواند تا در هر سرزمینی،
هوش مصنوعی: خبر برسانند که وقتی او به جنگ دشمن میرود، پادشاه اران و خزر نیز در لشکر او حاضر است.
هوش مصنوعی: مردم با افتخار از جنگ بیژنِ پسر گیو یاد میکنند که گرازی را با یک ضربهٔ خنجر از میان دو نیم کرد.
هوش مصنوعی: اما این پادشاه با یک تیر لشکری را شکست داد که خوراکشان همیشه گوشت گراز بود؛ یعنی کار او از کار بیژن بزرگتر است.
هوش مصنوعی: سپاهیان او با تن در جنگ برای کینخواهی شاه جهان همراه بودند و با دل پیرو دین پیامبر.
هوش مصنوعی: سپاه دشمنان را یکسره پراکنده و نابود کردند و سرزمینشان را کاملاً زیر و رو کردند.
هوش مصنوعی: بر سر نیزهٔ اینان به جای سرنیزه جگرِ دشمن بود و در میان سینهٔ آنان به جای جگر سرنیزه.
هوش مصنوعی: از آن سرزمینها چنان غنیمت فراوانی آوردند که انسان از شنیدن و دیدن آن درمانده میشود.
هوش مصنوعی: هیچ مهندسی نمیتواند اندازهٔ آن غنیمت را معلوم کند و هیچ حسابگری نمیتواند آن را بشمارد.
هوش مصنوعی: دشمن در آغاز ماه آذر به جنگ و کینهجویی با شاه برخاست و شاه نیز در آغاز همان ماه آذر از او انتقام گرفت.
هوش مصنوعی: این همان دشمن خدا و دشمن پادشاه جهان است که لاف میزد هیچکس در جهان همتای من نیست.
هوش مصنوعی: و میگفت تاج پادشاهی همیشه شایستهٔ من است، زیرا من در میان شاهان روزگار مانند تاجی بر سر آنانم.
هوش مصنوعی: خداوند او را چنان به دست پادشاه گرفتار کرد که اکنون به جای تاج، روسری زنانه بر سر میگذارد؛ یعنی خوار و زبون شده است.
هوش مصنوعی: آفرین بر تو که از سوی خدا یاریشدهای، کشورها را میگشایی و دشمن را به بند میکشی؛ آفرین بر تو که پیروز و بختیار و خوشاختری.
هوش مصنوعی: آوازهٔ این پیروزی تو به سرزمین ترکان رسید و خبر این دلاوریات به روم رفت.
هوش مصنوعی: شگفت نیست اگر خاقان ترک بندهٔ تو شود و عجیب نیست اگر قیصر روم خدمتگزار تو گردد.
هوش مصنوعی: اگر مخالف سر از حلقهٔ پیمان و فرمان تو بیرون آورد، سرش در حلقهٔ تنبیه و ادب گرفتار خواهد شد.
هوش مصنوعی: آن دشمن چون خشنودی تو را نجست، زود به سزای خود رسید؛ و اگر کس دیگری هم خشنودی تو را نجوید، او نیز کیفر خواهد دید.
هوش مصنوعی: ای کسی که به سبب تو نام و آوازهٔ سپاه اسلام افزون شد و شکوه سپاه کافران درهم شکست.
هوش مصنوعی: نیزهٔ تو مرگ است و سپاه دشمن آرزو، و مرگ آرزو را از میان میبرد؛ سپاه تو همچون تقدیر است و دژ دشمن همچون پرهیز، و پرهیز در برابر تقدیر سودی ندارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که از بخشش تو لشکر آز و طمع نابود و بیاثر شده است، و در بزم و شادی تو شرم و آزرم از میان رفته و بیبها گشته است.
هوش مصنوعی: یکی، یعنی دشمن، از ترس هیبت تو تا ماهیِ زیر زمین فرو میرود، و دیگری، یعنی دوست، از نعمت و بخشش تو تا محور آسمان بالا میرود.
هوش مصنوعی: در شعرهای پیشینم به تو گفته بودم که سراسر سرزمین دشمن از آنِ تو خواهد شد.
هوش مصنوعی: هرچه گفتم روی داد و باز هم روی خواهد داد، و نشانهاش در همین نخستین لشکرکشی آشکار شد.
هوش مصنوعی: همهٔ مردم سخن مرا به فال نیک گرفتند؛ تو نیز سخن مرا به فال نیک بگیر.
هوش مصنوعی: خدمتگزار همیشه به خدمت تو مینازد، حتی اگر روزگار خود خدمتگزار خدمتگزار تو شده باشد.
هوش مصنوعی: این خدمتگزار، چه دور از تو باشد و چه اینجا نزد تو، همیشه مهر تو را میجوید و سپاس تو را میگوید.
هوش مصنوعی: حتی اگر در ستایش تو دویست دفتر بنویسد، نمیتواند یک هزارم از فضیلتهای تو را بیان کند.
هوش مصنوعی: تا آن زمان که هیچ شکری مانند زهر نیست و هیچ آهنی مانند زر نیست؛ یعنی برای همیشه.
هوش مصنوعی: آهن در دست نیکخواهت مانند زر باشد و شکر در دهان حسودت مانند زهر تلخ باشد.
هوش مصنوعی: هزار شهر بگشای و هزار تاج ببخش، هزار شیرمرد را به بند بکش و هزار صف دشمن را بشکاف.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چگونه برخورم از وصل آن بت دلبر
که سوخت آتش هجرش دل مرا در بر
طمع کند که ز معشوق برخورد عاشق
بدین جهان نبود کار ازین مخالفتر
از آنکه عاشق نبوَد کسی که دل ندهد
[...]
فسانه گشت و کهن شد حدیثِ اسکندر
سخن نو آر که نو را حلاوتیست دگر
فسانهٔ کهن و کارنامهٔ به دروغ
به کار ناید رو در دروغ رنج مبر
حدیثِ آنکه سکندر کجا رسید و چه کرد
[...]
بنوبهار جوان شد جهان پیر ز سر
ز روی سبزه بر آورد شاخ نرگس سر
خزان جهان را عهد ار چه کرده بود کهن
بهار عهد جهان باز تازه کرد ز سر
هوا نشاند ببرگ شکوفه در، یاقوت
[...]
پلی شناس جهانرا و نو رسیده براو
مکن عمارت و بگذار و خوش ازو بگذر
کرا شنیدی و دیدی که مرگ دادامان
ز خاص و عام و بدو نیک و از صغیر و کبر
اگر هزار بمانی و گر هزار هزار
[...]
بفال سعد و خجسته زمان و نیک اختر
نشسته بودم یک شب بباغ وقت سحر
ز باختر شده پیدا سر طلایۀ روز
کشیده لشکر شب جوق جوق زس خاور
فلک چو بیضۀ عنبر نمود و انجم او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.