ز حد گذشت حکایت ز قصه دوری
به شرح راست نیاید حدیث مهجوری
بیار، ساقی، ازان بادهای که در جامست
که جان ما به لب آمد ز رنج مخموری
طهارت دو جهان را اگر به دست آری
چو درد عشق نداری، هنوز مغروری
به غیر عشق خدا هر که راه میجوید
کمال علت او از کریست، یا کوری
بگو به شیخ که: بسیار ازین قبول ملاف
که ترک فرصت وقتست طوق مشهوری
اگر تو جرعهای از جام جم به دست آری
هزار قیصر و خاقان، هزار فغفوری
شراب کهنه چو خوردی، بگو ز سر قدم
که نیک دور بود شان مست و مستوری
به جان مستان، کین یک سخن ز من بستان:
غلام شاه عرب شو، اگر چه طیفوری
به قاسمی دو سه جام از کرم عطا فرمای
شراب ناب «اناالحق» ز جام منصوری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از دشواری شرح هجران آغاز میکند و از ساقی بادهٔ عشق میخواهد. سپس پاکی و زهد بیدرد عشق را غرور میشمارد، راه جز عشق خدا را کوری و کری میداند و شیخ را از لاف شهرت برحذر میدارد. او ارزش جرعهای از جام معرفت را بالاتر از پادشاهی جهان مینهد و به بندگی شاه عرب سفارش میکند. در پایان برای خود شراب «اناالحق» منصور حلاج را طلب میکند.
هوش مصنوعی: داستان دوری و جدایی از اندازه گذشته است و ماجرای هجران را نمیتوان چنانکه باید شرح داد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، از آن بادهای که در جام است بیاور، زیرا از رنج خماری جانمان به لب رسیده است.
هوش مصنوعی: اگر پاکی و پارسایی هر دو جهان را هم به دست آوری، تا وقتی درد عشق نداری هنوز فریفته و خودبین هستی.
هوش مصنوعی: هر کس جز از راه عشق خدا راهی بجوید، بیماریاش در نهایت از کری یا کوری اوست؛ یعنی حقیقت را نمیشنود و نمیبیند.
هوش مصنوعی: به شیخ بگو اینقدر به مقبولیت و پذیرفتهبودن نزد مردم لاف نزند، زیرا شهرت چون طوقی بر گردن است که آدمی را به از دست دادن فرصت «وقت» و حال درونی وامیدارد.
هوش مصنوعی: اگر جرعهای از جام جم، یعنی جام معرفت و حقیقتنما، به دست آوری، ارزش و شکوه تو برابر هزار قیصر و خاقان و فغفور خواهد بود.
هوش مصنوعی: چون شراب کهنهٔ عشق ازلی را نوشیدی، از راز قدیم و ازلی سخن بگو؛ زیرا حال مستِ عاشق با حال پرهیزگارِ پردهنشین بسیار از هم دور است.
هوش مصنوعی: به جان مستان سوگند، این یک سخن را از من بپذیر: بندهٔ شاه عرب (پیامبر یا امام علی) شو، حتی اگر در مقام عرفان همچون بایزید طیفور بسطامی باشی.
هوش مصنوعی: شاعر از ساقی میخواهد که از روی بخشش دو سه جام به قاسمی ببخشد: شراب ناب «اناالحق» از جام منصور حلاج، یعنی مستی فنا و یکیشدن با حق.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سماک قدرا، افلاک قدر تا، توئی آنک
به تیغ قادر بیچون قضای مقدوری
دماغ چرخ که پر بادکبر سلطنت است
به پیش امر تو تن در دهد به مأموری
سواد طره توقیع تو بر آتش رشک
[...]
بیا بیا که پشیمان شوی از این دوری
بیا به دعوت شیرین ما چه میشوری
حیات موج زنان گشته اندر این مجلس
خدای ناصر و هر سو شراب منصوری
به دست طره خوبان به جای دسته گل
[...]
تو در کمند نیفتادهای و معذوری
از آن به قوت بازوی خویش مغروری
گر آن که خرمن من سوخت با تو پردازد
میسرت نشود عاشقی و مستوری
بهشت روی من آن لعبت پری رخسار
[...]
خوش است دردِ جداییّ و داغِ مهجوری
اگر وصال میسّر شود پس از دوری
سوادِ ملکِ وجودم خراب کرد فراق
خرابکرده عشق و امیدِ معموری
بدان امید که روزی به گوشِ دوست رسد
[...]
بدین صفت که تویی در زمانه، معذوری
اگر به صورت زیبای خویش مغروری
دلم چو آینه صورت پرست شد، چه کنم؟
به هر طرف که نظر می کنم تو منظوری
به بلبلان برسانید تا نفس نزنید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.