بدین صفت که تویی در زمانه، معذوری
اگر به صورت زیبای خویش مغروری
دلم چو آینه صورت پرست شد، چه کنم؟
به هر طرف که نظر می کنم تو منظوری
به بلبلان برسانید تا نفس نزنید
که غنچه پای برون می نهد ز مستوری
مرا چو از تو اجازت به زندگانی نیست
به زیر پای تو جان می دهم به دستوری
ترا که شوق عزیزی نسوخت، کی دانی؟
که چیست بر دل خسرو ز داغ مهجوری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل عاشق زیبایی معشوق را چنان کامل میداند که غرورش را روا میشمارد و میگوید دلش چون آینه به هر سو جز او نمیبیند. آمدن معشوق را به بیرون آمدن غنچه از پرده مانند میکند که بلبلان را خاموش میکند. سپس از سر تسلیم آمادهٔ جان دادن زیر پای اوست و در پایان گله میکند که معشوقِ بیخبر از سوز عشق، درد هجران خسرو را نمیفهمد.
هوش مصنوعی: با این زیبایی و کمالی که تو در روزگار داری، اگر به چهرهٔ زیبای خود مغرور باشی، عذرت پذیرفته است و سرزنشی بر تو نیست.
هوش مصنوعی: دلم مانند آینه شیفتهٔ صورت شده و هر نقشی را در خود میگیرد؛ چارهای ندارم، چون به هر سو که مینگرم تنها تو را میبینم.
هوش مصنوعی: به بلبلان خبر دهید که خاموش بمانند، زیرا غنچه (یعنی معشوق) از پرده و پنهانی بیرون میآید. حضور او چنان است که ناله و نغمهٔ بلبلان در برابرش جایی ندارد.
هوش مصنوعی: چون تو به من اجازهٔ زنده ماندن نمیدهی، به فرمان و رخصت تو زیر پایت جان میسپارم.
هوش مصنوعی: تو که هرگز در آتش عشق عزیزی نسوختهای، چگونه میتوانی بدانی که داغ دوری چه بر دل خسرو آورده است؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سماک قدرا، افلاک قدر تا، توئی آنک
به تیغ قادر بیچون قضای مقدوری
دماغ چرخ که پر بادکبر سلطنت است
به پیش امر تو تن در دهد به مأموری
سواد طره توقیع تو بر آتش رشک
[...]
بیا بیا که پشیمان شوی از این دوری
بیا به دعوت شیرین ما چه میشوری
حیات موج زنان گشته اندر این مجلس
خدای ناصر و هر سو شراب منصوری
به دست طره خوبان به جای دسته گل
[...]
تو در کمند نیفتادهای و معذوری
از آن به قوت بازوی خویش مغروری
گر آن که خرمن من سوخت با تو پردازد
میسرت نشود عاشقی و مستوری
بهشت روی من آن لعبت پری رخسار
[...]
خوش است دردِ جداییّ و داغِ مهجوری
اگر وصال میسّر شود پس از دوری
سوادِ ملکِ وجودم خراب کرد فراق
خرابکرده عشق و امیدِ معموری
بدان امید که روزی به گوشِ دوست رسد
[...]
به دور چشم تو مستی خوش است و مخموری
ز روی پرده برافکن خلاف مستوری
چو نور روی من از عکس روی روشن توست
چو نیک مینگرم ناظری و منظوری
من آدمی نشنیدم چو تو پریچهره
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.