خوش بود فارغ ز بند کفر و ایمان زیستن
حیف کافر مردن و آوخ مسلمان زیستن
شیوه رندان بی پروا خرام از من مپرس
اینقدر دانم که دشوارست آسان زیستن
برد گوی خرمی از هر دو عالم هر که یافت
در بیابان مردن و در قصر و ایوان زیستن
راحت جاوید ترک اختلاط مردم ست
چون خضر باید ز چشم خلق پنهان زیستن
تا چه راز اندر ته این پرده پنهان کرده اند
مرگ مکتوبی بود کو راست عنوان زیستن
روز وصل یار جان ده ور نه عمری بعد ازین
همچو ما از زیستن خواهی پشیمان زیستن
با رقیبان همفنیم اما به دعویگاه شوق
مردنست از ما و زین مشتی گرانجان زیستن
بر نوید مقدمت صد بار جان باید فشاند
بر امید وعده ات زنهار نتوان زیستن
دیده گر روشن سواد ظلمت و نورست چیست
فارغ از اهریمن و غافل ز یزدان زیستن؟
ابتذالی دارد این مضمون توارد عیب نیست
نگذرد در خاطر نازک خیالان زیستن
غالب از هندوستان بگریز فرصت مفت تست
در نجف مردن خوش است و در صفاهان زیستن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیفِ «زیستن» دربارهٔ معنا و دشواریِ زندگی است. شاعر رهایی از بندِ کفر و ایمانِ ظاهری، گوشهگیری از خلق و جان باختن در عشق را بر زنده ماندنِ بیدرد برتر میداند و مرگ را حقیقتی میخواند که زندگی تنها عنوانِ آن است. در پایان آرزو میکند از هند بگریزد، در اصفهان زندگی کند و در نجف بمیرد.
هوش مصنوعی: زندگیِ آزاد از بندِ کفر و ایمان خوش است. هم کافر مردن مایهٔ افسوس است و هم مسلمانیِ ظاهری و تقلیدی جای دریغ دارد.
هوش مصنوعی: از من نپرس رندانِ بیپروا چگونه سبک و آسوده راه میروند. همینقدر میدانم که آسان و بیدغدغه زیستن کار دشواری است.
هوش مصنوعی: هر کس هم مرگ در بیابان نصیبش شد و هم زندگی در کاخ و ایوان، در شادمانی از هر دو جهان پیش افتاده است.
هوش مصنوعی: آسایشِ همیشگی در کناره گرفتن از آمیزش با مردم است. باید مانند خضر از چشم خلق پنهان زندگی کرد.
هوش مصنوعی: معلوم نیست پشتِ این پرده چه رازی نهفتهاند. مرگ مانند نامهای است که زندگی تنها عنوانِ آن است و محتوای اصلی همان مرگ است.
هوش مصنوعی: در روزِ وصالِ یار جان بده. اگر چنین نکنی، مانند ما عمری پس از آن زنده میمانی و از زنده ماندنِ خود پشیمان خواهی بود.
هوش مصنوعی: ما و رقیبان در عاشقی همپیشهایم، اما در میدانِ ادعای عشق، جان دادن کارِ ماست و زنده ماندن کارِ این مشت آدمِ سختجان و بیدرد.
هوش مصنوعی: به مژدهٔ آمدنت باید صد بار جان نثار کرد، اما به امیدِ وعدههای تو هرگز نمیتوان زنده ماند، چون وفا نمیکنی.
هوش مصنوعی: اگر چشم سیاهی و روشنی را بهروشنی میبیند، پس این زندگیِ بیخبر از اهریمن و غافل از یزدان چه معنایی دارد؟ یعنی کسی که نیک و بد را میشناسد، نمیتواند از هر دو بیخبر بماند.
هوش مصنوعی: این مضمون کهنه و پیشپاافتاده است و اگر با سخنِ دیگران همخوان شده باشد عیبی ندارد. اندیشهٔ زیستن اصلاً به ذهنِ باریکاندیشان نمیگذرد.
هوش مصنوعی: ای غالب، از هندوستان بگریز و این فرصت را غنیمت بدان. مردن در نجف و زندگی کردن در اصفهان خوش است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عاشقی دانی چه باشد؟ بیدل و جان زیستن
جان و دل بر باختن، بر روی جانان زیستن
سوختن در هجر و خوش بودن به امید وصال
ساختن با درد و پس با بوی درمان زیستن
تا کی از هجران جانان ناله و زاری کنم؟
[...]
عاشقی دانی چه باشد، بی دل و جان زیستن
جان به جانان دادن و بر بوی جانان زیستن
چند فارغ از نشاط درد و درمان زیستن
همچو خون مرده زیر پوست پنهان زیستن
شوق و این ناآشنایی؟ عشق و این بی نسبتی؟
تشنه دیدار وانگه در بیابان زیستن
خوبی از اندازه بیرون می بری انصاف نیست
[...]
تا به کی پنهان زما ای آب حیوان زیستن
گرچه رسم آب حیوان است پنهان زیستن
اتحادی هست با معشوق عاشق را به بین
از زلیخا عشق و از یوسف بزندان زیستن
بی تو رفتم در گلستان غنچه از من کسب کرد
[...]
جان من رفتی، چه سان خواهم ز هجران زیستن
چون مسافر گشت جان، یک لحظه نتوان زیستن
در(سه) فصل عمر باید سر به جیب غم کشید
تا توانی همچو گل یک فصل خندان زیستن
همزبان ناموافق، کم ز عزرائیل نیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.