چند فارغ از نشاط درد و درمان زیستن
همچو خون مرده زیر پوست پنهان زیستن
شوق و این ناآشنایی؟ عشق و این بی نسبتی؟
تشنه دیدار وانگه در بیابان زیستن
خوبی از اندازه بیرون می بری انصاف نیست
دشمن جان بودن و شیرین تر از جان زیستن
دیده پراشک و زبان پر شکر مشکل حالتیست
با چنین نازک دلی ها سخت پیمان زیستن
عیش میخواران مفلس را چراغ خلوتم
بایدم از خانه همسایه پنهان زیستن
تا سحر با ساز و صحبت تا به شب در گشت و سیر
همچو گل طرفی نبستم از پریشان زیستن
مشت خاشاک «نظیری » شعله ای کرد و نشست
باد شمع انجمن را تا به پایان زیستن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از زندگیِ بیدرد و بیشور گله میکند و آن را به خونِ مرده زیر پوست مانند میکند. سپس از ناسازگاریِ عشق با دوری، از معشوقی که هم دشمن جان است و هم شیرینتر از جان، و از دشواریِ وفاداری با دلِ نازک سخن میگوید. در پایان بر عمرِ پراکنده و بیحاصلِ خود افسوس میخورد و هستیِ خود را شعلهای کوتاه از خاشاک میداند و دوامِ سوختن را از آنِ شمعِ انجمن میشمارد.
هوش مصنوعی: تا کی باید بیخبر از لذتِ درد عشق و درمانِ آن زندگی کرد؟ تا کی مانند خونِ مرده و بیجنبش که زیر پوست مانده، پنهان و بیاثر زیست؟
هوش مصنوعی: آیا شوق داشتن با این بیگانگی از معشوق سازگار است؟ آیا عشق با این بیپیوندی جور درمیآید؟ مثل کسی است که تشنهٔ دیدار باشد و در بیابانِ بیآب زندگی کند.
هوش مصنوعی: خطاب به معشوق: زیبایی را از حد گذراندهای و این انصاف نیست که هم دشمنِ جانِ عاشق باشی و هم از جان شیرینتر و عزیزتر.
هوش مصنوعی: چشمی پر از اشک و زبانی پر از شکر و سپاس داشتن حالتی دشوار است؛ با این دلِ نازک و زودرنج، بر پیمانِ عشق استوار ماندن کار سختی است.
هوش مصنوعی: من چراغِ خلوتِ بزمِ بادهنوشانِ تهیدستم؛ از این رو باید از چشم همسایه پنهان بمانم تا راز این خلوت فاش نشود.
هوش مصنوعی: شب تا سحر با ساز و همنشینی و روز تا شب در گشت و گذار گذراندم، اما مانند گل که پرپر میشود، از این زندگیِ پراکنده و آشفته هیچ سودی نبردم.
هوش مصنوعی: وجودِ نظیری چون مشتی خاشاک بود که لحظهای شعله کشید و خاموش شد؛ عمرِ دراز تا پایان، ارزانیِ شمعِ انجمن باد که آرام و پیوسته میسوزد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عاشقی دانی چه باشد؟ بیدل و جان زیستن
جان و دل بر باختن، بر روی جانان زیستن
سوختن در هجر و خوش بودن به امید وصال
ساختن با درد و پس با بوی درمان زیستن
تا کی از هجران جانان ناله و زاری کنم؟
[...]
عاشقی دانی چه باشد، بی دل و جان زیستن
جان به جانان دادن و بر بوی جانان زیستن
تا به کی پنهان زما ای آب حیوان زیستن
گرچه رسم آب حیوان است پنهان زیستن
اتحادی هست با معشوق عاشق را به بین
از زلیخا عشق و از یوسف بزندان زیستن
بی تو رفتم در گلستان غنچه از من کسب کرد
[...]
جان من رفتی، چه سان خواهم ز هجران زیستن
چون مسافر گشت جان، یک لحظه نتوان زیستن
در(سه) فصل عمر باید سر به جیب غم کشید
تا توانی همچو گل یک فصل خندان زیستن
همزبان ناموافق، کم ز عزرائیل نیست
[...]
گر به این ساز است دور از وصل جانان زیستن
زندهام من هم به آن ننگی که نتوان زیستن
انفعالم میکشد از سختجانیها مپرس
کاش باشد بیرخت چون مرگم آسان زیستن
موج گوهر نیستم زندانی خویشم چرا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.