ای ذکر ذوق بخش تو زیب زبان ما
بی ذکر تو مباد زبان در دهان ما
از سکه سعادت توفیق فیض تست
رایج بهر معامله نقد روان ما
آید ز ما همیشه خطا از تو مغفرت
آنست مقتضای تو اینست شان ما
بر حال ما ز غیر تو لطفی نمی رسد
غیر تو نیست واقف راز نهان ما
در راهت از بلا نهراسیم زانکه هست
سنگ بلای تو محک امتحان ما
تا چند تن دهیم بزجر هوای نفس
رحمی که گشت طعمه سگ استخوان ما
نگذاشت درد عشق فضولی ز ما نشان
اینست در ره طلب او نشان ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مناجاتی است خطاب به خداوند. شاعر یاد خدا را زینت زبان و توفیق او را مایهٔ اعتبار جان خود میداند و میان خطای همیشگی بنده و آمرزش همیشگی خدا مقابله میگذارد. سپس بلای خدا را محک آزمون عاشق میشمارد و از ستم نفس به رحمت او پناه میبرد. در پایان میگوید درد عشق نشانی از او باقی نگذاشته و همین بینشانی نشان او در راه طلب است.
هوش مصنوعی: ای خدایی که یاد و ذکر تو به ما لذت و شوق میبخشد و زینت زبان ماست، هرگز زبانی بی ذکر تو در دهان ما نباشد.
هوش مصنوعی: نقد جان ما که در هر معاملهای رایج و پذیرفته است، اعتبارش را از سکهٔ سعادت گرفته که همان فیض توفیق توست. یعنی ارزش و رواج هستی ما از عنایت توست.
هوش مصنوعی: از ما همیشه خطا و گناه سر میزند و از تو همیشه آمرزش. آمرزیدن اقتضای ذات توست و خطاکاری شأن و خوی ما.
هوش مصنوعی: جز تو کسی به حال ما لطفی نمیکند و جز تو کسی از راز پنهان دل ما آگاه نیست.
هوش مصنوعی: در راه تو از بلا نمیترسیم، زیرا سنگ بلایی که تو میفرستی سنگ محکی است که عیار ما را میآزماید و درستی ما را آشکار میکند.
هوش مصنوعی: تا کی تن خود را به آزار هوای نفس بسپاریم؟ بر ما رحم کن، که استخوان ما طعمهٔ سگ نفس شده است.
هوش مصنوعی: درد عشق، از فضولی نشانی از هستیاش باقی نگذاشت؛ و همین بینشانی نشانهٔ ما در راه طلب اوست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جاه تو از نوایب گیتی امان ما
جان تو در امان و فدای تو جان ما
آن ماه مهر پیکر نامهربان ما
گفت ای بنطق طوطی شکّرستان ما
وقت سحر شدی به تماشای گل به باغ
شرمت نیامد از رخ چون گلستان ما
در باغ سرو را ز حیا پای در گلست
[...]
از حد گذشت قصه درد نهان ما
ترسم که ناله فاش کند راز جان ما
جایی رسید ناله که از آسمان گذشت
با او بهیچ جا نرسید این فغان ما
ما گم شدیم در طلب حی لایموت
[...]
از حد گذشت قصه درد نهان ما
ترسم که ناله فاش کند راز جان ما
ای حیرت صفات تو بند زبان ما
انگشت حیرت است زبان در دهان ما
جان میدهد نشان که تو در دل نشستهای
زان دلنشین بود سخن دل نشان ما
ما ذرهایم و ذات تو خورشید قدر و شأن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.