بیجا نبود سعی فلک در هلاک ما
خورشید گرده میکند از خاک پاک ما
ای تیغ یار، حسرتِ عاشق به خون تپید
دامان تست و دست امید هلاک ما
در انتظار شور قیامت نشستهایم
باری به امتحان گذری کن به خاک ما
هرگز بهار مشرب ما را خزان نبود
بدمستی افکند به زمین برگ تاک ما
با های های گریه برابر نشسته است
آواز خندة جگر چاک چاک ما
بیدردی زمانه به خود بستهایم و باز
خون گریه میکند نفس خندهناک ما
تا بودهایم رند و سرانداز بودهایم
از کس نبوده است چو فیّاض باک ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه و رندانه است که در آن عاشق، کشته شدن به تیغِ یار را آرزو میکند و از معشوق میخواهد بر گورش بگذرد تا رستاخیز به پا شود. شاعر از طبعی سخن میگوید که پاییز ندارد و برگریزش از مستی است، و از خندهای که از جگرِ پاره برمیآید و با گریه برابر است. در پایان، خود را رند و سرباز و بیپروا از همهکس معرفی میکند.
هوش مصنوعی: کوشش آسمان برای نابودی ما بیدلیل نبود، زیرا خورشید از خاکِ پاکِ ما نقش برمیدارد و از آن الگو میگیرد. یعنی خاکِ ما چنان روشن و گرانبهاست که فلک برای به دست آوردنش ما را از میان برد.
هوش مصنوعی: ای شمشیرِ یار، آرزوی عاشق مانند کشتهای در خون غلتیده است. دستِ امیدِ ما به کشته شدن، دامنِ تو را گرفته است؛ یعنی تنها آرزومان این است که به دستِ تو کشته شویم.
هوش مصنوعی: چشمبهراهِ شور و غوغای رستاخیز نشستهایم. دستکم یک بار، برای آزمودن، از کنار گورِ ما بگذر تا ببینی گذرِ تو خودش قیامت به پا میکند.
هوش مصنوعی: بهارِ طبع و حالِ ما هرگز به پاییز نرسید. اگر برگِ تاکِ ما بر زمین میافتد از پاییز نیست، از مستی و سرخوشیِ بیاندازه است.
هوش مصنوعی: صدای خندهٔ جگرِ پارهپارهٔ ما با هقهقِ گریه برابر است؛ خندهٔ ما از دلِ زخمی برمیآید و رنگِ گریه دارد.
هوش مصنوعی: خود را مانند روزگار بیدرد و بیخیال نشان دادهایم، اما باز هم نفسِ خندانِ ما خون میگرید و دردِ درون آشکار میشود.
هوش مصنوعی: تا بودهایم رند و جانباز و بیپروا بودهایم. فیاض نیز مانند ما از هیچکس ترسی نداشته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای غمزه تیز کرده به قصد هلاک ما
بر باد داده آتش عشق تو خاک ما
صد دل فدای چاک گریبان و دامنت
آخر بپرس حال دل چاک چاک ما
آتش گرفت سینه ز سوز درون من
[...]
بسیار گرم پیش منه در هلاک ما
اندیشه کن ز حال دل دردناک ما
زهر ندامتیست که بردیم زیر خاک
این سبزهای که سر زده از روی خاک ما
مغرور حسن خود مشو و قصد ما مکن
[...]
دارد شرف بر انجم و افلاک خاک ما
آئینهٔ خدای نما جان پاک ما
تاامر و خلق جمله شود دوست دست صنع
کشته است تخم مهر گیاهی بخاک ما
درما فکنده دانهٔ از مهر خویشتن
[...]
افتاده زندگی به کمین هلاکِ ما
چندان که وارسی، به سرِ ماست خاک ما
ذوق گداز دل چقدر زور داشته است
انگور را ز ریشه برآورد تاک ما
بردیم تا سپهرْ غبارِ جنون چو صبح
[...]
چون خاک میشود به رهت جان پاک ما
بگذار نخوت از سر و بگذر به خاک ما
یا رب که دامن تو نگیرد به روز حشر
خونی که ریختی ز دل چاک چاک ما
دردا که هیچ در دل سختت اثر نکرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.