چو در سخا و سخن قوت حیات نهاد
خدای عزوجل هر دم از دم و حکمش
خواص معجز عیسی و خضر کرد پدید
نتایج سر کلک از عنایت قلمش
مرا بخاسته ز آثار همت عالی
..................................مش
حذاقت کرم او حدیقه ای فرمود
که در عرب نبود مثل و نیستدر عجمش
حدیقه ای که نماید زجاج صفوت او
چو نور باصره روح حقایق از کرمش
چو در جهان کرم کرد یاد من بسخن
بر آسمان ثنا یاد کردم از کرمش
همیشه پیر فلک باد خادم و داعیش
همیشه بخت جوان باد داعی خدمش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه مدح و سپاسنامهای است برای ممدوحی بخشنده و خوشقلم که سخن و قلمش مانند دم عیسی و آب خضر جانبخش خوانده شده است. شاعر میگوید ممدوح از سر کرم باغی بیمانند به او بخشیده و چون از او به نیکی یاد کرده، شاعر نیز در برابر به ستایشش پرداخته است. قطعه با دعای دوام بخت و خدمت فلک به ممدوح پایان مییابد. یک مصراع از متن افتاده است.
هوش مصنوعی: چون خداوند بزرگ در بخشش و سخن ممدوح نیروی زندگیبخشی نهاده است، هر لحظه از دم و فرمان او جان تازه پدید میآید.
هوش مصنوعی: به لطف قلم او، ویژگیهای معجزهٔ عیسی (زنده کردن مردگان) و خضر (آب حیات) از نوک قلمش آشکار شده است؛ یعنی نوشتهاش جانبخش است.
هوش مصنوعی: مصراع دوم افتاده است؛ همینقدر پیداست که از اثر همت بلند او به من چیزی رسیده است.
هوش مصنوعی: کرم ماهرانهٔ او باغی به من بخشید که مانندش نه در سرزمین عرب هست و نه در عجم.
هوش مصنوعی: باغی که صفای آن چون شیشهای شفاف است و حقیقت جان کرم او را مانند نور چشم آشکار نشان میدهد.
هوش مصنوعی: چون او در جهان بخشش با سخن از من یاد کرد، من نیز کرمش را در آسمان ستایش یاد کردم و ستودم.
هوش مصنوعی: دعا میکند که فلک پیر همیشه خدمتگزار و دعاگوی او باشد و بخت جوان همواره دعاگوی خادمان او.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلم خرید غم و جان فشاند در قدمش
گرش دمی نخورد غم شود گسسته دمش
غمش ز خوردن خون دل من آمد سیر
دلم هنوز به سیری نمی رسد ز غمش
شکست قلب دلم نادرست پیمانش
[...]
گر، ای نسیم، ترا ره دهنده در حرمش
ببوسی از من خاکی نشانه قدمش
بخوان به حضرت او زینهار از سر سوز
تحیتی که نوشتم، همه به خون رقمش
ز بعد عرض تحیت اگر به ما برسد
[...]
درین غمم که مباد از نگاه دم بدمش
به آشنایی پنهان کنند متّهمش
ز نامه حالت عاشق نمیتوان دانست
که غیر نام تو بیرون نیاید از قلمش
ز دردمندی من، غیر شاد و من خوشدل
[...]
بلاست خط نگارین و زلف خود به خمش
دگر ز فتنه چه بر سر نوشته تا قلمش
به این جمال و نکویی که اوست میترسم
موحدان به خدایی کنند متهمش
اگر فریب ملایک دهد عجب نبود
[...]
ملک به سهو نویسد چو نامهٔ ستمش
سزد که خون شهیدان تراود از قلمش
کدام نامهٔ بیداد از او نوشته ملک
که من به قطرهٔ اشکی نوشته ام رقمش
چگونه جور به عنوان لطف بنویسد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.