گفتم که فروغی ز لب لعل تو دیدم
گفتا رقم دلشدگان بر تو کشیدم
گفتم خبرت هست که خون می شودم دل
گفتا ز می خون دلت نیز شنیدم
گفتم که دل از عشق تو بی صبر و قرار است
گفتا که من این بنده بدین عیب خریدم
گفتم بدهام کام دل ار نه بدهم جان
گفتا چو تو بسیار درین واقعه دیدم
گفتم که بفریاد من بی دل و دین رس
گفتا نه به فریاد دل و دینت رسیدم؟
گفتم به عنایت به امامی نگر آخر
گفتا که امامی به امامی نگزیدم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل یکسره گفتوگوی عاشق و معشوق است که هر بیت با «گفتم» و «گفتا» ساخته شده است. عاشق از دلدادگی، خونشدن دل، بیقراری و از دست دادن دل و دین مینالد و کام و یاری میخواهد. معشوق در هر پاسخ با بیاعتنایی و طنز او را یکی از عاشقان بیشمار خود میشمارد. در بیت پایانی، شاعر با تخلص «امامی» بازی لفظی میکند و معشوق میگوید او را به پیشوایی برنگزیده است.
هوش مصنوعی: به معشوق گفتم که پرتوی از لب سرخ و یاقوتگون تو دیدم. گفت: پس نشان دلباختگان را بر تو زدم، یعنی تو را در شمار عاشقانم نوشتم.
هوش مصنوعی: گفتم آیا خبر داری که دلم از عشق تو خون میشود؟ گفت: آری، از شراب خون دلت، یعنی اشک خونینت، هم خبر دارم.
هوش مصنوعی: گفتم دلم از عشق تو بیصبر و بیقرار است. گفت: من این بنده را با همین عیب خریدهام و از آن آگاه بودم.
هوش مصنوعی: گفتم کام دلم را بده، وگرنه جان میدهم. گفت: در این ماجرا مانند تو بسیار دیدهام، یعنی تهدید تو برایم تازگی ندارد.
هوش مصنوعی: گفتم به داد من که دل و دین از دست دادهام برس. گفت: مگر به دل و دین تو نرسیدم؟ یعنی به طنز میگوید همان من بودم که دل و دینت را گرفتم.
هوش مصنوعی: گفتم سرانجام با لطف و عنایت به امامی (خود شاعر) نگاه کن. گفت: من امامی را به پیشوایی و امامت برنگزیدهام. شاعر با تخلص خود و واژهٔ «امامی» به معنای پیشوایی بازی لفظی کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن چیست که من از تو و عشق تو ندیدم
وان چیست که در هجر تو از تو نشنیدم
احسنت چنین کن همه خون دل من خور
کاخر بگزافت ز جهان بر نگزیدم
رفتی و بر دشمن من خوش بنشستی
[...]
روزی بسر کوی خرابات رسیدم
در کوی خرابات یکی مغبچه دیدم
از چشم بشد ظلمت و سرچشمه ی خضرم
چون در خط سبز و لب لعلش نگریدم
نقش دو جهان محو شد از لوح ضمیرم
[...]
نام تو شنیدم رخ خوب تو ندیدم
چون روی نمودی به از آنی که شنیدم
ازمن مبر ای دوست که بی صحبت تو عمر
بادیست که ازوی به جز از گرد ندیدم
شمشیر مکن تیز بخون من مسکین
[...]
تا زلف تو برداشتم و روی تو دیدم
در وصف نیامد که چه دیدم، چه کشیدم
جانم شب هجر تو چو ساغر به شب آمد
وز لعل تو یک روز به کامی نرسیدم
بادا شبِ تو خوش که من بی سر و بی پای
[...]
من چون به در کعبه مقصود رسیدم
از قافله وارستم و از راه رهیدم
با ید قلم نسخ بر آن بیت کشیدم
من پند رفیقان موافق نشنیدم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.