ابرنوال بحرکف مهرمحل مهشرف
پاکضمیر پاکدین خوبلقای خوبظن
در همه فن کمال او نیست چنان که مثل او
عقل نشان نمیدهد هیچ کسی به هیچ فن
دولت و ملک منتظم از تو بود نه از فلک
عقل قبول کی کند کار فرشته زاهرمن
ابر کفا بلا ز من سایهصفت نمیرود
بر من و روزگار من سایه دولتت فکن
کس غم من نمیخورد زآن که کسی گمان برد
عهد تو و مرا عنا دور تو و مرا محن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه ستایش ممدوحی بخشنده و پاکدین است که شاعر او را در هر هنری بیهمتا و ساماندهندهٔ دولت و کشور میداند. در پایان شاعر به درخواست میرسد: بلا چون سایه با او همراه است و از ممدوح میخواهد سایهٔ حمایتش را بر او بیفکند. دلیلش این است که مردم باور نمیکنند در روزگار چنین ممدوحی کسی در رنج باشد، و از همین رو کسی غم او را نمیخورد.
هوش مصنوعی: ممدوح در بخشش مانند ابر است و دستش چون دریا گوهرافشان؛ جایگاهش چون خورشید بلند و شرفش چون ماه است. دلی پاک و دینی پاک دارد، چهرهاش زیباست و به مردم گمان نیک دارد.
هوش مصنوعی: او در هر هنر و دانشی به کمال رسیده است؛ چنانکه عقل در هیچ رشتهای کسی را همتای او نمیشناسد.
هوش مصنوعی: نظم و سامان دولت و کشور از تدبیر توست، نه از گردش آسمان. عقل هرگز نمیپذیرد که کار فرشته از اهریمن سر بزند؛ یعنی کار نیک تنها از تو برمیآید، نه از فلکِ بدکار.
هوش مصنوعی: ای کسی که دستت چون ابر میبخشد، بلا مانند سایه از من جدا نمیشود. تو سایهٔ دولت و حمایتت را بر من و روزگارم بیفکن.
هوش مصنوعی: هیچکس غم مرا نمیخورد، چون کسی باور نمیکند که در روزگار تو و زیر سایهٔ تو من در رنج و سختی باشم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رستم کیقباد فر حیدر مصطفی ظفر
همره رخش و دل دلش فتح و غزای راستین
چند گریزی ای قمر هر طرفی ز کوی من
صید توایم و ملک تو گر صنمیم وگر شمن
هر نفس از کرانهای ساز کنی بهانهای
هر نفسی برون کشی از عدمی هزار فن
گرچه کثیف منزلم شد وطن تو این دلم
[...]
تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهن
بوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
از نفسش مشام ما نافه مشک میشود
شاید اگر برون بری مجمر عود از انجمن
گر به چمن در آید او یاد نیاورد کسی
[...]
باغ بسان مصر شد از رخ یوسف سمن
گشت روان ز هر طرف آب چو نیل در چمن
جامهٔ توبه زشت شد، وقت کنار کشت شد
بر صفت بهشت شد، باغ، به صد هزار فن
عمر عزیز شد به سر، تخت عزیز گل نگر
[...]
بلبل خوش سرای شد مطرب مجلس چمن
مطربه ی سرای شد بلبل باغ انجمن
خادم عیشخانه کو تا بکشد چراغ را
زانک زبانه می زند شمع زمرّدین لگن
ساقی دلنواز گو داد صبوحیان بده
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.