تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهن
بوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
از نفسش مشام ما نافه مشک میشود
شاید اگر برون بری مجمر عود از انجمن
گر به چمن در آید او یاد نیاورد کسی
با حرکات قامتش جنبش سرو و نارون
باد غبار کوی او برد سحر به بوستان
چون بشنید بوی او گل بدرید پیرهن
زان عرقی که میکند شرم ز عارضش روان
آب نماند قطره را بر ورق گل و سمن
باد چو بوی زلف او داد به خاک کوی او
تاجر از این زمین برد مشک به جانب ختن
جان به لب تو دادهام پیش تو سر نهادهام
شمعی و شاهدان لگن جانی و دیگران بدن
جان من شکسته کی در نظر آوری تو چون
زلف تو را هزار جان هست به زیر هر شکن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف معشوق است و بیشتر بر بوی خوش و نفس و سخن او تکیه دارد: نفسش مشک میپراکند، قامتش سرو را از یاد میبرد و خاک کویش از ختن مشکخیزتر میشود. در پایان، عاشق از فدا کردن جان خود و برتری معشوق بر دیگر زیبارویان میگوید و گله میکند که با این همه جانِ اسیر در زلف او، جان شکستهٔ وی به چشم معشوق نمیآید.
هوش مصنوعی: وقتی معشوق دهان به سخن میگشاید، زندگی ما تازه میشود؛ معلوم نیست آنچه از دهانش برمیآید بوی گل است، نفس آب حیات است یا سخن.
هوش مصنوعی: از نفس خوش او بوی مشک در مشام ما میپیچد؛ چنانکه سزاست عودسوز را از مجلس بیرون ببری، چون دیگر به آن نیازی نیست.
هوش مصنوعی: اگر او به باغ بیاید، با دیدن حرکات قامتش هیچکس جنبیدن سرو و نارون را به یاد نمیآورد.
هوش مصنوعی: باد سحرگاه گرد کوی او را به باغ برد و گل چون بوی او را شنید، از شوق و حسرت پیراهن خود را درید (شکفت).
هوش مصنوعی: عرقی که شرمِ دیدن چهرهٔ او بر رخ گل و یاسمن روان میکند، آبروی قطرههای شبنم را بر برگ گل و سمن از میان برده است.
هوش مصنوعی: چون باد بوی زلف او را به خاک کویش داد، خاک آنجا چنان مشکبو شد که بازرگان از این سرزمین مشک به ختن (سرزمین مشک) میبرد.
هوش مصنوعی: جانم را فدای لب تو کرده و سر در پیشت نهادهام؛ تو همچون شمعی و زیبارویان دیگر چون لگنِ زیر شمع، تو جانی و دیگران تنی بیجان.
هوش مصنوعی: تو کی به جان شکستهٔ من توجه میکنی، در حالی که زیر هر پیچ و شکن زلفت هزار جان گرفتار است؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ابرنوال بحرکف مهرمحل مهشرف
پاکضمیر پاکدین خوبلقای خوبظن
در همه فن کمال او نیست چنان که مثل او
عقل نشان نمیدهد هیچ کسی به هیچ فن
دولت و ملک منتظم از تو بود نه از فلک
[...]
رستم کیقباد فر حیدر مصطفی ظفر
همره رخش و دل دلش فتح و غزای راستین
چند گریزی ای قمر هر طرفی ز کوی من
صید توایم و ملک تو گر صنمیم وگر شمن
هر نفس از کرانهای ساز کنی بهانهای
هر نفسی برون کشی از عدمی هزار فن
گرچه کثیف منزلم شد وطن تو این دلم
[...]
ای دل من نگین تو مهر تو مهر آن نگین
عمر شد و نمیرود نقش تو از نگین من
باغ بسان مصر شد از رخ یوسف سمن
گشت روان ز هر طرف آب چو نیل در چمن
جامهٔ توبه زشت شد، وقت کنار کشت شد
بر صفت بهشت شد، باغ، به صد هزار فن
عمر عزیز شد به سر، تخت عزیز گل نگر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.