باغ بسان مصر شد از رخ یوسف سمن
گشت روان ز هر طرف آب چو نیل در چمن
جامهٔ توبه زشت شد، وقت کنار کشت شد
بر صفت بهشت شد، باغ، به صد هزار فن
عمر عزیز شد به سر، تخت عزیز گل نگر
بر سر سبزهای تر، در بن شاخ نارون
لاله به موکب صبا، گفت: هزار مرحبا
غنچه خزید در قبا، گل بدرید پیرهن
غلغل مرغ زندخوان، رفت به گوش زندگان
زنده دلی، مکن نهان، روی چو مرده در کفن
ای شده روی زرد دین، هیچ نچیده ورد دین
کی برسی به درد دین؟ جز به صفای درد دن
هرچه بخواستی تویی، و آنچه نکاستی تویی
رو، که به راستی تویی، انجم این دو انجمن
فرع تویی و اصل تو، جنس تویی و فصل تو
هجر تویی و وصل تو، گر برسی به خویشتن
اوحدی، از مکان او مگذر و آستان او
چون شدهای از آن او، لاف مزن ز ما و من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با استفاده از تمثیل باغ و زیباییهای طبیعی، به وصف جمال یوسف و تأثیر آن بر محیط اطراف میپردازد. او به معضلات و تضادهای زندگی و دین اشاره میکند و بر اهمیت صفا و خلوص در زندگی تاکید دارد. در ادامه، شاعر بر این نکته تأکید میکند که حقیقت هر انسانی در وجود خود او نهفته است و انسانها باید با شناخت خود به سعادت و حقیقت دست یابند. اوحدی در نهایت به عدم تفاخر به دستاوردهای دنیوی اشاره کرده و میگوید که انسانها باید به ذات الهی خود رجوع کنند.
هوش مصنوعی: باغ به مانند مصر (سرزمین یوسف) زیبا و دلانگیز شد و گلها به خاطر چهرهٔ یوسف (که نماد زیبایی است) خوشبو و معطر گردیدند. آب نیز از هر طرف در چمن (علفزار) روان است به شکل نیل، که نشانهٔ زلالی و پرآبی است.
هوش مصنوعی: پوشش توبه زشت و ناپسند گردیده است و وقتی که در کنار زمین کشاورزی قرار میگیرد، به خاطر زیباییهایش مانند بهشت به نظر میرسد و باغ با هزاران هنر و شگفتی جلوهگری میکند.
هوش مصنوعی: عمر ارزشمند به پایان رسید، و بر تخت گلی که در آن نشسته بودم، مینگرم که سبزیهای تازهای در زیر شاخههای درخت نارون وجود دارد.
هوش مصنوعی: لاله به دستهجمعی از نسیم صبح (صبا) میگوید که هزار بار خوش آمدی. غنچهای در زیر لباس گل (قبا) رشد کرده و گل، پیرهن خود را دریده است.
هوش مصنوعی: سر و صدای مرغی که در قید قفس آواز میخواند، به گوش زندهها رسیده است. ای زنده دل، دل خود را پنهان نکن که اگر روی تو مانند مردهها در کفن پوشیده باشد، چه فایدهای دارد؟
هوش مصنوعی: ای کسی که روی زرد و دردمندی به خود گرفتهای، هیچ دعا و ذکر دینی به درد تو نمیخورد، آیا میتوانی به درمان درد دین برسی؟ جز با پاکی و خلوص دردمندی در دنیا.
هوش مصنوعی: هرچه را که خواستهای، خود تو هستی و آنچه که از تو کم شده، باز هم تویی. پس بدان که حقیقتاً تو همان چیزی هستی که در این دو جمع حضور دارد.
هوش مصنوعی: تو در حقیقت فرع و جزئی از او هستی و بقیهٔ وجود تو به او وابسته است؛ وجودت از او ناشی میشود و تو در ذات خود از او ریشه و فصل میگیری. جدایی و وصال تو نیز تحت تأثیر او و پیوندت با اوست، اگر که به حقیقت وجود خود و اصل خویش برسی.
هوش مصنوعی: ای اوحدی، از جایی که خداوند قرار دارد دور نشو و به درگاه او نزدیک شو، زیرا وقتی که تو در حال نزدیکی به او هستی، دیگر نباید به خود (ما و من) و تفاخر به منیت بپردازی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ابرنوال بحرکف مهرمحل مهشرف
پاکضمیر پاکدین خوبلقای خوبظن
در همه فن کمال او نیست چنان که مثل او
عقل نشان نمیدهد هیچ کسی به هیچ فن
دولت و ملک منتظم از تو بود نه از فلک
[...]
رستم کیقباد فر حیدر مصطفی ظفر
همره رخش و دل دلش فتح و غزای راستین
چند گریزی ای قمر هر طرفی ز کوی من
صید توایم و ملک تو گر صنمیم وگر شمن
هر نفس از کرانهای ساز کنی بهانهای
هر نفسی برون کشی از عدمی هزار فن
گرچه کثیف منزلم شد وطن تو این دلم
[...]
تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهن
بوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
از نفسش مشام ما نافه مشک میشود
شاید اگر برون بری مجمر عود از انجمن
گر به چمن در آید او یاد نیاورد کسی
[...]
بلبل خوش سرای شد مطرب مجلس چمن
مطربه ی سرای شد بلبل باغ انجمن
خادم عیشخانه کو تا بکشد چراغ را
زانک زبانه می زند شمع زمرّدین لگن
ساقی دلنواز گو داد صبوحیان بده
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.