دیدی چه زره بود که از تیغ در شکست
کرده گلو خراش دم اندر جگر شکست
تیر از خم کمان صدف سینه برگشاد
رمح از تف سنان ورق عمر در شکست
گرز نبرد حمله به سوی سپهر برد
چون دم مار طرف کلاه و کمر شکست
بانگ دهل کلید سرای هلاک شد
فریاد نای قفل در گوش کر شکست
خورشید گفتی از قبل طعمه اجل
خود را ثریدوار به خونابه در شکست
گیتی به سان دشمن شه روز کور شد
از بس که نوک ناوک در چشم خور شکست
در ماه کاست کرده گمان بردم آن زمان
کز گرز شهریار به عرض سپر شکست
دست سعادت از پی آرایش جهان
بر روی تیغ خسرو زلف ظفر شکست
شاه بهشت مجلس طغزل که روز رزم
از نعل پاره گنبد کوکب حشر شکست
آن بغی پیشه تبه اندیشه کز قرور
در کین شاه قاعده خواب و خور شکست
قومی چو خویشتن به هم آورد جلد و چست
مالک بیامد و همه را در سقر شکست
سرگشته قدر شد و در وهم آمدی
کی گنجد آن فنون که طلسم قدر شکست
آن طفل را به ترکه ز شومی کار او
در اکحل امید سر نیشتر شکست
بر حال او بترس چو کارش چنین کنند
بر جوهری بنال چو نادان گهر شکست
در مدح شاه عالم نقصان بود که من
گویم صف غلام غلام تو بر شکست
اندر شکسته بسته چه مایه ستایش است
آن را که از نهیبش سیمرغ پر شکست
چون گویام او که شاه به هنگام تیغ او
از بهر چوب خشکی نحاس زر شکست
از بندگان خسرو گویم که روز حرب
عزم درستشان دل آن بیخطر شکست
پرتو چو گرم گشت بر آن شوخ دیدگان
آن تیر حمله را نظر اندر بصر شکست
چون جانشان بدید گذرگاه آفتاب
با قوتی که بند کمر در کمر شکست
در باغ عمر دشمن شاه جهان طراز
بغرا به نوک نیزه نهیب شجر شکست
عجز شکسته بند طبیعت درست شد
آن گه که میر بار صف آن نفر شکست
شب همچو پشم سوخته زآن آشکاره شد
کز قاف مایهای به سر گرز در شکست
بازوی منکر زده بد سگال را
از ناف خاک در افق باختر شکست
از سشکین که بهلو گیتی است آگهم
کز جمله دو کشور در یکدگر شکست
در پیش آن ستیزهکشان فریب دوست
دیوار آهنین چنین نامور شکست
از سنگ سفت کآتش خذلان از او جهد
بر خصم خنجر آیین ظفر شکست
آوازهای رسید پیاپی بر آسمان
بازار آق سنقر آشوب خر شکست
ایشان به تیر و نیزه شکستند بهر آنک
صدر جهان به خامه از آن بیشتر شکست
هر چند شاه نیست برای کسی گرو
از رای خواجه دشمن بیحد و مر شکست
گر چه محمد آلت دعوی تمام داشت
ناموس کفر دره سهم عمر شکست
ای خسرویی که تا به تو دادند تاج و تخت
ظلم آن محل نیافت که آهن حجر شکست
دانستهای که بنده عمادی به مدح تو
در کام روزگار به معنی شکر شکست
اندر سحر دعای به خیر از پی تو باد
کادریس چرخ را به دعای سحر شکست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده در ستایش طغرل شاه و وصف پیروزی او بر سرکشی بداندیش است و با تصویرهای پرهیاهوی میدان جنگ و ردیف «شکست» آغاز میشود. شاعر سپس سرداران شاه، از جمله بغرا، و شکستن بازار آقسنقر را میستاید و نقش وزیر یا صدر جهان را با قلم و تدبیرش در این پیروزی برجسته میکند. در پایان، عمادی شیرینی مدح خود را یادآور میشود و با دعای سحرگاهی برای شاه سخن را به پایان میبرد.
هوش مصنوعی: دیدی چه زرههایی که در برابر تیغ شکست؟ تیغ گلوها را خراشید و نفس را در جگر دشمنان شکست و بند آورد.
هوش مصنوعی: تیر از خمیدگی کمان، سینه را که چون صدف بود شکافت، و نیزه با گرمای سرِ خود برگ عمر دشمنان را شکست.
هوش مصنوعی: گرز جنگی در حمله تا آسمان بالا رفت و مانند دُم مار پیچید و کلاه و کمربند دشمنان را درهم شکست.
هوش مصنوعی: بانگ طبل جنگ کلید خانهٔ مرگ شد و فریاد نای جنگی قفل گوش ناشنوا را هم شکست.
هوش مصنوعی: گویی خورشید برای اینکه خوراک مرگ شود، خود را مانند ترید در خونابه خرد کرد و فروبرد؛ یعنی آفتاب از گرد و خون میدان سرخ و تیره شد.
هوش مصنوعی: جهان مانند دشمن شاه روزکور شد، از بس نوک تیرها در چشم خورشید شکست و روشنی آن را پوشاند.
هوش مصنوعی: ماه را که کاسته دیدم، آن هنگام گمان کردم که از ضربهٔ گرز شاه، مانند سپری از پهنا شکسته است.
هوش مصنوعی: دست بخت برای آراستن جهان، زلف پیروزی را بر روی تیغ شاه پیچ و تاب داد؛ یعنی پیروزی زیور شمشیر او شد.
هوش مصنوعی: طغرل شاه که مجلسش چون بهشت است و در روز جنگ، پارههای نعل اسبان سپاهش گنبد پرستاره را شکست.
هوش مصنوعی: آن سرکش بدکار و بداندیش که از روی غرور، در دشمنی با شاه خواب و خوراک را بر خود حرام کرد.
هوش مصنوعی: گروهی چابک و زرنگ مانند خودش گرد آورد، اما مالک دوزخ آمد و همه را در دوزخ درهم شکست؛ یعنی همه نابود شدند.
هوش مصنوعی: تقدیر هم سرگشته شد و در خیال نمیگنجد آن هنرهای جنگی که طلسم تقدیر را شکست.
هوش مصنوعی: از شومی کار آن جوان نادان، نیشتر امید در رگ او شکست و امیدش بیحاصل ماند.
هوش مصنوعی: بر حال او بترس که با او چنین کردند؛ و بر گوهرشناس دریغ بخور وقتی نادانی گوهر را بشکند.
هوش مصنوعی: در ستایش شاه جهان این کم است که بگویم غلامِ غلام تو صف دشمنان را شکست.
هوش مصنوعی: در این سخنان نیمهکاره چه ستایشی است برای کسی که از هیبتش بال سیمرغ شکست؟
هوش مصنوعی: چگونه دربارهٔ او بگویم که شاه هنگام شمشیرزدن، برای چوبی خشک، مس و زر را شکست؟
هوش مصنوعی: از بندگان شاه میگویم که در روز جنگ، عزم استوارشان دل آن دشمن بیارزش را شکست.
هوش مصنوعی: چون فروغ آنان بر آن گستاخان تابید، نگاهِ آن حملهآوران تیرانداز در چشمشان شکست و خیره ماند.
هوش مصنوعی: چون جانشان گذرگاه خورشید را دید، با نیرویی که بند کمر را در کمر شکست.
هوش مصنوعی: در باغ عمر دشمن شاه جهانآرا، بغرا با نوک نیزه درخت را شکست؛ یعنی عمر دشمن را نابود کرد.
هوش مصنوعی: هنگامی که امیر بار صف آن گروه را شکست، ناتوانیِ دشمن آشکار شد و طبیعت شکستهبند، شکست آنان را قطعی کرد.
هوش مصنوعی: شب مانند پشم سوخته سیاه پدیدار شد، زیرا از کوه قاف تکهای بر سر گرز شکست.
هوش مصنوعی: بازوی دلاور، دشمن بداندیش را از دل خاک تا افق باختر درهم شکست.
هوش مصنوعی: از سپاهی که پهلوان جهان است آگاهم که دو کشور را در یکدیگر شکست.
هوش مصنوعی: در برابر آن ستیزهگران فریبکار، دیوار آهنین به این نامداری شکست.
هوش مصنوعی: از سنگ سختی که آتش خواری و شکست از آن میجهد، خنجر پیروزی بر دشمن فرود آمد و او را شکست.
هوش مصنوعی: آوازهای پیاپی به آسمان رسید که بازار آقسنقر فتنهانگیز از رونق افتاد و شکست.
هوش مصنوعی: آنان با تیر و نیزه دشمن را شکستند، زیرا صدر جهان با قلم خود بیش از آن دشمن را شکست.
هوش مصنوعی: هرچند شاه وامدار و پایبند کسی نیست، با تدبیر خواجه دشمنِ بیشمار شکست.
هوش مصنوعی: هرچند پیامبر وسیلهٔ دعوت را کامل داشت، آبروی کفر را تازیانهٔ هیبت عمر شکست؛ همچنان که وزیر یاور شاه است.
هوش مصنوعی: ای پادشاهی که از زمانی که تاج و تخت را به تو سپردند، ستم جایی نیافت، چنانکه آهن سنگ را شکست.
هوش مصنوعی: میدانی که بندهات عمادی در ستایش تو، در کام روزگار از نظر معنا شکر ریخت و سخنش را شیرین کرد.
هوش مصنوعی: در سحرگاهان دعای خیر برای تو باشد؛ همان دعای سحر که ادریس با آن چرخ را شکست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن رخ نگر کزومه گردون سپر شکست
وان خط نگر که بر ورق عمر در شکست
سوگند خورده بود که عهد تو نشکنم
این بار خود بر غم دلم بیشتر شکست
کارم چو زلف خود همه در یکدگر فکند
[...]
رنگ رخت ز تاب تب ای سیمبر شکست
رنگ شکسته ات دل اهل نظر شکست
هنگامه ساخت مه شب از انجم ولی چو دید
هنگام صبح روی تو هنگامه برشکست
بستی به قصد فرقت من بر میان کمر
[...]
دور فلک شکسته دلم راز سر شکست
خوردم شکسته بود از آن خورد تر شکست
نوساخت زخمهای کهن بر دلم سپهر
زین نیشتر که تازه مرا در جگر شکست
دست اجل که پشت امل زد شکیب یافت
[...]
از لخت دل مرا مژه در چشم تر شکست
چون شاخ نازکی که ز جوش ثمر شکست
چون تیغ آب جوهر من شد زیادتر
چندان که روزگار مرا بیشتر شکست
جای شراب عشق نگیرد شراب عقل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.