حسن را جز که به روی تو گرفتار مباد
عشق را جز بر سر کوی تواش بار مباد
مرغ بستان ملائک که جهان دانه اوست
جز به دام سر زلف تو گرفتار مباد
گو گران باد به طوق کرمت گردن جان
پشت امید ز جود تو گرانبار مباد
ماه اگر بر در تو لاف غلامی نزند
پای او را پس از این قوت رفتار مباد
وقت گل چون ملکان رخت سوی باغ برند
نزهت دیده تو جز گل رخسار مباد
قسمت ذات تو از دور فلک سور بود
از جهان بهره خصم تو به جز دار مباد
سینه جان که نهان خانه گنج غم توست
جز به نوک سر مژگان تو افگار مباد
هر که از جام جهان تو به یک جرعه رسد
تا قیامت ز می لعل تو هشیار مباد
دل من در سر زلفت به فغان میگوید
ای عزیزان دل کس در دهن مار مباد
ذوق عشق رخ تو خستهدلان میدانند
عشق تو جز به دل خسته سزاوار مباد
گر مرا عشق تو از دیده گرامیتر هست
دیده را با رخ تو وعده دیدار مباد
من خریدار تو گشتم به دل و جان و مرا
به جز اقبال شهنشاه خریدار مباد
شاه اُزبک ملک عادل و سلطان جهان
که جهان را به جز او سرور و سردار مباد
تا به توقیع مبارک خط فرمان ندهی
در تن دایره جای سر پرگار مباد
ای ز عدل تو رعیت همه در خواب امان
فتنه در عهد همایون تو بیدار مباد
روز هیجا که شهان بار ز لشکر گیرند
رایتت را به جز از فتح و ظفر کار مباد
هفت کودک را در مدرسه عالم قدس
جز به تحصیل ثنایت دل تکرار مباد
اختران را ز سراییدن مدحت فخر است
آسمان را ز پرستیدن تو عار مباد
بر تن هیچ کس از عدل تو بیداد نرفت
بر دل هیچ کس از طبع تو آزار مباد
من اگر جز به ثنای تو نفس خواهم زد
نفسم همنفس نافه تاتار مباد
ور دعای تو نگویم ز دل و جان شب و روز
روز در دیده من کم ز شب تار مباد
هر که او منصب اقبال تو نتواند دید
مژه در دیده او جز سر مسمار مباد
گر به جز دور تو در دور دگر خواهد بود
اندر آن دور دگر جنبش دوار مباد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده با تغزلی دربارهٔ زیبایی معشوق و گرفتاری دل در زلف او آغاز میشود و در بیت یازدهم با این آرزو که خریداری جز اقبال شاه نداشته باشد، به مدح شاه ازبک گریز میزند. شاعر دادگری، پیروزی و فرمانروایی او را میستاید و ستارگان و آسمان را ستایشگر او میداند. در پایان با سوگندها و نفرین بر بدخواهان، برای پایداری روزگار شاه دعا میکند.
هوش مصنوعی: آرزو میکند که زیبایی جز در چهرهٔ تو جای نگیرد و عشق جز در کوی تو راه و پذیرش نیابد.
هوش مصنوعی: جان که مرغ باغ فرشتگان است و جهان دانهٔ اوست، جز در دام زلف تو گرفتار نشود.
هوش مصنوعی: بگذار گردن جان زیر طوق بخشش تو سنگین باشد، اما پشت امید از بخشش تو هرگز بیبار نماند و همیشه از عطای تو بهرهمند باشد.
هوش مصنوعی: اگر ماه بر درگاه تو ادعای بندگی نکند، دیگر توان راه رفتن و گردش نداشته باشد.
هوش مصنوعی: در فصل گل که پادشاهان به گلگشت باغ میروند، مایهٔ شادی چشم تو جز گل چهرهٔ یار نباشد.
هوش مصنوعی: بهرهٔ تو از گردش روزگار جشن و شادی است، و بهرهٔ دشمنت از جهان جز چوبهٔ دار نباشد.
هوش مصنوعی: سینهٔ جان که گنجینهٔ پنهان غم توست، جز با نوک مژگان تو زخمی نشود.
هوش مصنوعی: هر کس از جام جهاننمای تو جرعهای بنوشد، تا قیامت از مستی شراب لب تو هشیار نشود.
هوش مصنوعی: دلم که در زلف تو گرفتار است، نالهکنان میگوید: ای عزیزان، دل هیچکس در دهان مار نیفتد؛ زلف را به مار مانند کرده است.
هوش مصنوعی: لذت عشق چهرهٔ تو را تنها دلشکستگان میفهمند، پس عشق تو جز سزاوار دل خسته نباشد.
هوش مصنوعی: سوگند میخورد: اگر عشق تو برایم از چشمم عزیزتر نباشد، چشمم هرگز به دیدار تو نرسد.
هوش مصنوعی: من با دل و جان خواهان تو شدم و آرزو دارم که جز بخت و توجه شاهنشاه کسی خریدار من نباشد؛ در اینجا از غزل به مدح گریز میزند.
هوش مصنوعی: آن شاهنشاه، ازبک، پادشاه دادگر و سلطان جهان است؛ جهان جز او سرور و فرمانروایی نداشته باشد.
هوش مصنوعی: تا تو با توقیع مبارکت فرمان ندهی، سر پرگار هم در میان دایره جای نگیرد؛ یعنی هیچ کاری بیفرمان تو انجام نشود.
هوش مصنوعی: ای کسی که از دادگریات همهٔ مردم در امنیت آسوده خفتهاند، در روزگار فرخندهٔ تو فتنه بیدار نشود.
هوش مصنوعی: در روز جنگ که پادشاهان سپاه میآرایند، پرچم تو جز پیروزی کاری نداشته باشد.
هوش مصنوعی: هفت سیاره، که چون هفت کودک در مکتب عالم بالایند، جز به آموختن و تکرار ستایش تو دل نبندند.
هوش مصنوعی: ستارگان به سرودن مدح تو افتخار میکنند و آسمان نیز از پرستش و بندگی تو ننگ نداشته باشد.
هوش مصنوعی: به سبب دادگری تو بر کسی ستم نرفت؛ از خوی تو نیز هیچ دلی آزرده نشود.
هوش مصنوعی: اگر جز در ستایش تو دم بزنم، نفسم هرگز چون نافهٔ مشک تاتار خوشبو نباشد.
هوش مصنوعی: و اگر شب و روز از دل و جان برایت دعا نکنم، روز در چشم من از شب تاریک بهتر نباشد.
هوش مصنوعی: هر کس نتواند جایگاه و بخت بلند تو را ببیند، مژه در چشمش چون سر میخ آزارنده باشد.
هوش مصنوعی: اگر پس از روزگار تو روزگار دیگری بیاید، در آن روزگار فلک گردنده از حرکت بازایستد؛ یعنی روزگار تو پایدار بماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همچو من هیچکسی در غم تو زار مباد
بیزر و بیدل و بیچاره و بییار مباد
تا ز بستان وصالت نتوان چید گلی
در گلستان وصالت اثر خار مباد
گر چه سلطانی و من بند گدای در تو
[...]
هیچ کس در غم ایام چو من خوار مباد
اینچنین خسته جگر بی دل و بی یار مباد
چون من سوختهٔ خسته جگر هیچ کسی
در شب محنت هجر تو گرفتار مباد
من ز غم خوارم و غمخوار ندارم چه کنم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.