سحرگه آن صنم سرو قد شتاب زده
درآمد از در ابن یمین شراب زده
عرق نشسته ز می بر عذار نازک او
چنانکه بر ورق یاسمین گلاب زده
شکنج طره او بر رخش فتاده چنانک
ز رأس عقده مشکین بر آفتاب زده
لبش چو دید دلم را کباب زآتش عشق
نمک بگاه شکر خنده بر کباب زده
بزیر خط رخ خوب ترا چنان دیدم
که آتشست بر او آب مشک ناب زده
بلطف گفتمش ای نازنین تو عمر منی
بدان دلیل که هستی چنین شتاب زده
منم که مردم چشم خیال پیمایم
که تا خیال تو دیده دلش ز خواب زده
در سرای ترا هر سحر چو فراشان
برفته خاک بمژگان خویش و آب زده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر آمدن سحرگاهیِ معشوقِ مست و شتابان را به خانهٔ خود وصف میکند و عرق چهره، زلف، لب و خط او را با تشبیههایی چون گلاب بر یاسمن و نمک بر کباب میستاید. سپس از گفتوگویش با معشوق میگوید و او را به سبب شتابش عمر خود میخواند. در پایان از بیخوابیاش در خیال یار و از جاروکردن خاک درگاه او با مژگان و آبپاشیدن با اشک سخن میگوید.
هوش مصنوعی: سحرگاه آن معشوقِ بتگونهٔ بلندبالا، شتابان و مست از شراب، از درِ خانهٔ ابن یمین وارد شد.
هوش مصنوعی: از اثر می، عرق بر چهرهٔ لطیفش نشسته بود، چنانکه گویی بر برگ گل یاسمن گلاب پاشیدهاند.
هوش مصنوعی: پیچ و تاب زلفش بر چهرهاش افتاده بود، چنانکه گویی گرهای مشکین از بالا بر خورشید زدهاند؛ زلف سیاه به گره و چهره به خورشید تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: لب او چون دید دلم از آتش عشق کباب شده است، هنگام خندهٔ شیرینش بر این کباب نمک پاشید؛ یعنی خندهاش درد عشقم را افزون کرد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زیبای تو را زیر موی تازهرسته چنان دیدم که گویی بر آتشِ رخسار، آبِ مشک خالص پاشیدهاند.
هوش مصنوعی: با مهربانی به او گفتم: ای نازنین، تو عمر منی، به این دلیل که مانند عمر اینچنین شتابان میگذری.
هوش مصنوعی: من همان مردمکِ چشمِ خیالپرورم که از وقتی خیال تو را دیده، خواب از او رمیده است.
هوش مصنوعی: هر سحر مانند فراشان، خاک درِ سرای تو را با مژگانم جارو کرده و با اشکم آب پاشیدهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
درِ سرایِ مغان رُفته بود و آبزده
نشسته پیر و صلایی به شیخ و شاب زده
سبوکشان همه در بندگیش بسته کمر
ولی ز تَرک کُله چتر بر سحاب زده
شعاع جام و قدح نور ماه پوشیده
[...]
زهی ز عارض تو گلرخان حجاب زده
شکسته رنگ چو گلهای آفتاب زده
رخ تو گلشن حسن است و نرگس مستت
میان لاله و نسرین فتاده خواب زده
من از لب تو خرابم همآن دوای منست
[...]
در سرای مغان رفته بود و آب زده
نشسته پیرو صلائی به شیخ و شاب زده
سبوکشان همه در بندگیش بسته کمر
ولی ز ترک کله ضمه برسحاب زده
گرفته ساغر عشرت فرشته ی رحمت
[...]
عرق به برگ گلت می دود شتاب زده
نگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟
چه خانه ها که رساند به آب، طوفانش
رخی که از نگه گرم شد گلاب زده
ز خنده اش جگر آفتاب می سوزد
[...]
چه غم ز حادثه آن را که شد شراب زده
که برق، دست ندارد به کشت آب زده
درین چمن بجز آشفتگی نصیبی نیست
مرا که آب چو گل می کند شراب زده
چه مقصد است ندانم عبث درین وادی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.