زهی ز عارض تو گلرخان حجاب زده
شکسته رنگ چو گلهای آفتاب زده
رخ تو گلشن حسن است و نرگس مستت
میان لاله و نسرین فتاده خواب زده
من از لب تو خرابم همآن دوای منست
که هم شراب یرد زحمت شراب زده
ز شور و گریه و خونابه دلم پیداست
که خنده تو نمک بر دل کباب زده
خیال سبز خطی بست دیده اهلی
نظر کنید که نقشی عجب بر آب زده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه در وصف زیبایی چهرهٔ معشوق است که خوبرویان دیگر را شرمنده و پژمرده میکند. شاعر چشم مست یار را نرگسی خفته در باغ رخسار میداند و لب او را هم مایهٔ ویرانی و هم درمان خود میشمارد. سپس از سوز دل و گریهٔ خونین خود میگوید که خندهٔ یار بر زخمش نمک پاشیده، و در پایان خیال خط سبز یار را نقشی شگفت بر آب اشک خود میخواند.
هوش مصنوعی: آفرین بر تو که خوبرویان از دیدن چهرهٔ تو شرمنده و در پرده شدهاند و رنگشان مانند گلهایی که آفتاب سوزانده، پریده و پژمرده است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو باغ زیبایی است و چشم مست و خمارت مانند نرگسی است که میان لاله و نسرینِ گونههایت خوابآلود افتاده است.
هوش مصنوعی: من از لب تو مست و ویران شدهام و درمانم هم همان لب است؛ چنانکه رنج و خماریِ شرابزده را هم شراب از میان میبرد.
هوش مصنوعی: از بیقراری و گریه و اشک خونینم پیداست که خندهٔ تو بر دل سوخته و کبابشدهٔ من نمک پاشیده و دردش را بیشتر کرده است.
هوش مصنوعی: چشم اهلی خیال خط سبز (موی تازهٔ رخسار) یار را در خود نقش کرده است؛ بنگرید که چه نقش شگفتی بر آب اشکش زده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سحرگه آن صنم سرو قد شتاب زده
درآمد از در ابن یمین شراب زده
عرق نشسته ز می بر عذار نازک او
چنانکه بر ورق یاسمین گلاب زده
شکنج طره او بر رخش فتاده چنانک
[...]
درِ سرایِ مغان رُفته بود و آبزده
نشسته پیر و صلایی به شیخ و شاب زده
سبوکشان همه در بندگیش بسته کمر
ولی ز تَرک کُله چتر بر سحاب زده
شعاع جام و قدح نور ماه پوشیده
[...]
در سرای مغان رفته بود و آب زده
نشسته پیرو صلائی به شیخ و شاب زده
سبوکشان همه در بندگیش بسته کمر
ولی ز ترک کله ضمه برسحاب زده
گرفته ساغر عشرت فرشته ی رحمت
[...]
عرق به برگ گلت می دود شتاب زده
نگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟
چه خانه ها که رساند به آب، طوفانش
رخی که از نگه گرم شد گلاب زده
ز خنده اش جگر آفتاب می سوزد
[...]
چه غم ز حادثه آن را که شد شراب زده
که برق، دست ندارد به کشت آب زده
درین چمن بجز آشفتگی نصیبی نیست
مرا که آب چو گل می کند شراب زده
چه مقصد است ندانم عبث درین وادی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.