گنجور

 
بلند اقبال

این صنم کیست که غارتگر ایمان من است

دل و دین از کف من برده پی جان من است

چند بیمم دهی از محنت محشر زاهد

به خدا روز قیامت شب هجران من است

گل‌رخا غنچه‌لبا سروقدا کچ‌کلها

راستی روی تو غارتگر ایمان من است

لب لعل شکرین تو چو جان شیرین است

لیک افسوس که دور از لب ودندان من‌ است

زرد از آن مهر چو رخسار بلند اقبال است

کش به دل حسرت روی مه جانان من است

 
 
بیت‌یاب
مجد همگر

ترک من کان دهنش پسته خندان من است

در شکر خنده لبش تنگ به دندان من است

هر زمانم ز لب خویش حیاتی بخشد

شد حقیقت که لبش چشمه حیوان من است

گفتمش دی که تو آرام دل و جان منی

[...]

سلمان ساوجی

این چه داغی است که از عشق تو بر جان من است

وین چه دردی است که سرمایه درمان من است

زلف و رخسار تو کفر آمد و ایمان، با هم

آن چه کفری است که سرمایه ایمان من است؟

می‌دهم جان و به صد جان، ندهم یک ذره

[...]

روح عطار

آنکه اندیشه وصلش مدد جان من است

گرد خاک قدمش چشمه حیوان من است

گفتمش باده مخور فاش که دور قمر است

گفت ساقی بده آن باده که دوران من است

گفتمش عاشق آن ماه تمامت شده‌ام

[...]

حسین خوارزمی

این چه داغی است که از هجر تو بر جان من است

وین چه سوزیست که بر سینه بریان من است

حال دل از شکن طره خود پرس که او

مو بمو واقف احوال پریشان من است

با چنین دیده غم دل نتوانم پوشید

[...]

اهلی شیرازی

جور آن بت همه بر جان پریشان من است

سخت تر زان دل چون سنگ مگر جان من است

که گزیده‌ست بدندان لب لعلش که بر او

زخم دندان نه به اندازه دندان من است

در غم او همه کس مست و گریبان چاکند

[...]

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه