توعجب سست عهد وسخت دلی
گاه دلبند وگاه دل گسلی
غیرت دلبران چین وتتار
رشک خوبان خلخ وچگلی
من به هجر تو مبتلا نشوم
به دل وجان من چومتصلی
توکجا وقدنگار ای سرو
او چمان آید وتو پا به گلی
ز آن لب و زلف ای بلنداقبال
تا کی آشفته ای وتنگدلی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
توعجب سست عهد وسخت دلی
گاه دلبند وگاه دل گسلی
غیرت دلبران چین وتتار
رشک خوبان خلخ وچگلی
من به هجر تو مبتلا نشوم
به دل وجان من چومتصلی
توکجا وقدنگار ای سرو
او چمان آید وتو پا به گلی
ز آن لب و زلف ای بلنداقبال
تا کی آشفته ای وتنگدلی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به معشوقی اشاره میکند که دارای دلتنگی و ناپایداری است و گاهی دلبند میشود و گاهی دل را میسوزاند. او غیوری دلبران را با زیباییهای معشوق مقایسه میکند و حسرت و آرزوی وصال را در دل دارد. شاعر به یقین میرسد که نمیتواند از هجران معشوق رنج ببرد و به این فکر میکند که معشوق چگونه میتواند با زیباییهایش دلها را برآشفته کند. غزل در نهایت به بیان ناامیدی شاعر از وضعیت دل و دوری میپردازد و به درد عاشقانهاش اشاره دارد.
هوش مصنوعی: تو عجیب هستی؛ گاهی به سادگی عهد میشکنی و گاهی با دل سخت و بیرحم خود، کسی را که به او وابسته شدهای ترک میکنی.
هوش مصنوعی: دلبران چین و تاتار به زیبایی خود افتخار میکنند و از خوبیهای دیگران غبطه میخورند.
هوش مصنوعی: من از دوری تو رنج نمیبرم، چرا که دل و جانم فقط به تو وابسته است.
هوش مصنوعی: تو کجا و قد و قامت تو، ای سرو خوشچهره، کجا میپیچی و به کجا میروی؟ تو که پا بر روی گلها میگذاری.
هوش مصنوعی: ای بلندآفقا، از آن لب و زلف، تا چه زمانی در دلتنگی و آشفتهحالی بهسر میبری؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دی ز دیر آمد برون سنگین دلی
با لبی پرخنده بس مستعجلی
عالمی نظارگی حیران او
دست بر دل مانده پای اندر گلی
علم در وصف لبش لایعملی
[...]
هین غذای دل بِده از همدلی
رو بجو اقبال را از مُقبلی
راستی خوش موضعی خوش منزلی
جای نزهت هر کرا باشد دلی
ای تهی کرده شکم از غافلی
دل تهی کن این بود الصوم لی
گر بیابی عارفی صاحبدلی
خدمت او کن که گردی مقبلی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.