آن به که چو بخشم دل بخشم به تو دلداری
ور زآن که کشم باری بار تو کشم باری
گر خلق همه عالم گردند خریدارت
دانم که کمت افتد چون من تو خریداری
تا بو که تو چون نقطه با من به میان آیی
گرد تو همیگردم سرگشته چو پرگاری
گر زآن که گشایم من جز بر رخ تو دیده
در دیده من بادا از هر مژه مسماری
من در غم تو سوزان تو با دگری در عیش
بیم است که دربندم از دست تو زناری
بر زاری حال من گر زآن که ببخشایی
صد شور برانگیزم بر هر سر بازاری
گه گه کرمی میکن در من نظری میکن
گر شاد شود شاید از لطف تو غمخواری
نوروز جهانی تو نایی بر من هر روز
از تو شدهام راضی هر سال به دیداری
شادی دل ناصر از دیدن روی توست
آخر چه شود کز تو دلشاد شود یاری
یاری است که در عالم همتاش نیابد کس
معذورم اگر ورزم سودای چو تو یاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل دل و بار عشق را تنها سزاوار معشوق میداند و خود را وفادارترین خریدار او میشمارد. با تصویر پرگار و نقطه از سرگشتگی خود به گرد معشوق میگوید و از بیاعتنایی او و همنشینیاش با دیگران گله میکند. سپس به دیداری در سال، مانند نوروز، رضایت میدهد و در پایان عشق خود را به سبب بیهمتایی معشوق موجه میداند.
هوش مصنوعی: اگر قرار است دلم را به کسی ببخشم، بهتر است آن را به دلداری چون تو بدهم؛ و اگر قرار است باری بر دوش بکشم، دستکم بار عشق تو را بکشم.
هوش مصنوعی: اگر همهٔ مردم جهان خواهان تو شوند، میدانم که خریداری مانند من کمتر نصیبت میشود.
هوش مصنوعی: به این امید که تو مانند نقطهٔ مرکز در میان من قرار بگیری و با من همراه شوی، سرگشته مانند پرگار به گرد تو میچرخم.
هوش مصنوعی: اگر چشمم را به روی جز تو باز کنم، در چشمم از هر مژه میخی فرو رود؛ یعنی جز تو را نمینگرم.
هوش مصنوعی: من در غم تو میسوزم و تو با دیگری خوشگذرانی میکنی؛ میترسم از دست تو زنار ببندم و از دین برگردم.
هوش مصنوعی: اگر بر حال زار من رحم کنی، از شادی بر سر هر بازاری صد شور و غوغا به پا میکنم.
هوش مصنوعی: گاهگاهی بزرگواری کن و نگاهی به من بینداز؛ سزاوار است که غمخواری چون من از لطف تو شاد شود.
هوش مصنوعی: تو مانند نوروزِ جهان هستی که هر روز نزد من نمیآیی؛ من به این راضی شدهام که سالی یک بار تو را ببینم، چنانکه نوروز سالی یک بار میآید.
هوش مصنوعی: شادی دل ناصر از دیدن روی تو است؛ چه زیانی دارد که یاری از تو دلشاد شود؟
هوش مصنوعی: تو یاری هستی که هیچکس در جهان همتایش را نمییابد؛ پس اگر به یاری چون تو عشق بورزم و در سودای تو باشم، معذورم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خواهم که بدانم من جانا که چه خوداری
تا از چه برآشوبی، یا از چه بیازاری
گر هیچ سخن گویم با تو ز شکر خوشتر
صد کینه به دل گیری، صد اشک فروباری
بدخو نبدی چونین، بدخوت که کرد آخر
[...]
ای جُسته جفاکاری جَسته ز وفاداری
بنمای وفاداری بگذار جفاکاری
آشفتهام از عشقت بیهوده چرا شیبی
آزردهام از هجرت بیهوده چه آزاری
سیماست مرا در جسم از حسرت و غم خوردن
[...]
شاهی که بدو نازد شاهی به جهانداری
خواهند به نور از وی اجرام فلک یاری
فرخنده (منوچهر) آن کش دهر برد فرمان
دارد صفت یزدان در قصد نکوکاری
بدخواه ورا خویشی با محنت و درویشی
[...]
ترسا بچهای شنگی زین نادره دلداری
زین خوش نمکی شوخی، زین طرفه جگرخواری
از پستهٔ خندانش هرجا که شکر ریزی
در چاه زنخدانش هر جا که نگونساری
از هر سخن تلخش ره یافته بی دینی
[...]
افتاد دل و جانم در فتنه طراری
سنگینک جنگینک سر بسته چو بیماری
آید سوی بیخوابی خواهد ز درش آبی
آب چه که میخواهد تا درفکند ناری
گوید که به اجرت ده این خانه مرا چندی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.