ای غلام غمت خداوندان
بیدلان تواند دلبندان
حلقه سنبل مسلسل توست
چنبر گردن خردمندان
خاکبوس سگان کوچه توست
شکرین پسته شکرخندان
چون سپندم بسوخت آتش هجر
ای پسنده زنار مپسندان
از سر زلف در همت میپرس
صورت حال آرزومندان
بر منت دل چرا نمیسوزد
گر دلت نیست سخت چون سندان
از من دلشکسته روی متاب
مشکن عهد نیک پیوندان
رحمتی کن مکن جفا چندین
که ندارد بقا جهان چندان
رای بربندگان اگر نبود
نظر رحمت خداوندان
که تو شاهی به بندگی بخری
خود کجا یادت آید از زندان
ناصر از کام از لبش طلبی
بر کن از جمله کامها دندان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل معشوقی را میستاید که بزرگان بندهٔ اویند و زیبارویان در برابرش خاکسارند، سپس از سوز هجران و سنگدلی او شکایت میکند. او از معشوق میخواهد روی برنگرداند، پیمان نشکند و رحم کند، چون جهان پایدار نیست و بزرگان باید به بندگان نظر لطف داشته باشند. در پایان شاعر به خود میگوید که رسیدن به کام از لب معشوق بهایش گذشتن از همهٔ آرزوهای دیگر است.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که بزرگان و صاحبان قدرت بندهٔ غم عشق تو هستند و زیبارویانِ دلربا خود عاشقانِ دلباختهٔ تو شدهاند.
هوش مصنوعی: حلقههای زلف پیچدرپیچ و زنجیرمانند تو، طوقی است که بر گردن خردمندان افتاده و آنان را اسیر کرده است.
هوش مصنوعی: دهان کوچک و شیرینِ زیبارویان خوشخنده، خاکِ پای سگان کوی تو را میبوسد؛ یعنی زیبارویان در برابر تو حتی از سگان کوی تو فروترند.
هوش مصنوعی: آتش جدایی مرا مانند دانهٔ اسپند سوزاند؛ ای معشوق پسندیده، این سوختن مرا روا مدار.
هوش مصنوعی: حال پریشانِ عاشقان آرزومند را از زلف درهم و آشفتهٔ خودت بپرس، که حال آنان همچون آن زلف پریشان است.
هوش مصنوعی: اگر دلت مانند سندان سخت نیست، چرا بر حال من نمیسوزد و دلت به رحم نمیآید؟
هوش مصنوعی: از من دلشکسته روی برمگردان و پیمانِ کسانی را که با تو پیوند وفاداری بستهاند مشکن.
هوش مصنوعی: رحم کن و اینهمه ستم مکن، زیرا جهان آنقدر پایدار نیست که فرصت جفا بسیار باشد.
هوش مصنوعی: اگر نگاه مهربانِ خداوندگاران به بندگان توجه و عنایتی نداشت، (دنباله در بیت بعد).
هوش مصنوعی: تو که پادشاهی و بندگان را میخری، چگونه از گرفتارانی که در زندان عشق تو ماندهاند یاد میکردی؟ یعنی تنها مهربانی بزرگان است که بندگان و گرفتاران را به یاد میآورد.
هوش مصنوعی: ای ناصر، اگر از لب او کام و آرزو میخواهی، باید از همهٔ کامها و آرزوهای دیگر دست بشویی و امید ببُری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تو رشید ای سرخداوندان
اصل نیکان و نیک پیوندان
آن کشیدی ز غم کجا هرگز
نکشیدی ز خاره و سندان
ره جز این نیست عاقبت گر ما
[...]
باشد انگشت همچو فرزندان
نسبت مادر و پدر دندان
شاه فرمود تا کمربندان
هم دلیران و هم تنومندان
هست در بند کیر چون سندان
در دهانش نمانده یک دندان!
دارد از خوک عاریت دندان
تا خورد بر دروغ سوگندان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.