یار بهر خاطر اغیار زارم میکشد
من به این خوش میکنم خاطر، که یارم میکشد
وعدهٔ وصلم به محشر میدهد، در زیر تیغ؛
میکشد، اما ز لطف امیدوارم میکشد
در قفس داغ فراق گل، جگر میسوزدم
در چمن غوغای زاغ و نیش خارم میکشد
در وطن، ناسازی از اغیار، خونم میخورد؛
در غریبی، یاد یاران دیارم میکشد
تا نگویند از برای خاطر غیر است، کاش
وقت کشتن گوید از بهر چه کارم میکشد
بیگل روی تو، گریان چون روم سوی چمن؛
خندهٔ گل، گریهٔ ابر بهارم میکشد
آنکه گر خواهد، تواند کشتنم از یک نگاه
چیست یارب جرم من، کز انتظارم میکشد؟!
گر کشم می، آتشم بر جان زند روز فراق
ور ننوشم یک دو جام آذر، خمارم میکشد!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه بر ردیف «میکشد» ساخته شده و شاعر در هر بیت یکی از راههای کشته شدن عاشق را برمیشمارد: ستم یار برای دل رقیبان، قفس و باغ، وطن و غربت، باغ بییار و انتظار. همهٔ ابیات این را نشان میدهند که عاشق هیچ راه گریزی ندارد و هر دو سوی هر حالتی برایش کشنده است. در پایان، آذر همین تنگنا را در شرابنوشیدن و ننوشیدن در روز فراق هم میبیند.
هوش مصنوعی: معشوق برای خشنودی رقیبان مرا با زاری و رنج میکشد. من دلم را به همین خوش میکنم که دستکم کشندهٔ من یار خودم است.
هوش مصنوعی: هنگامی که شمشیر بر سرم دارد، وعدهٔ وصال را به روز قیامت میدهد. مرا میکشد، اما از سر لطف با امید کشته شدن را بر من آسان میکند.
هوش مصنوعی: اگر در قفس باشم، داغ دوری از گل جگرم را میسوزاند. اگر در باغ باشم، هیاهوی زاغ و نیش خار مرا میکشد. یعنی عاشق در هیچ حالی آسوده نیست.
هوش مصنوعی: در وطن، ناسازگاری بیگانگان و رقیبان خونم را میخورد. در غربت هم یاد یاران شهر و دیارم مرا از پا درمیآورد.
هوش مصنوعی: کاش یار هنگام کشتنم بگوید به چه سبب مرا میکشد، تا مردم نگویند فقط برای دل رقیب مرا کشته است.
هوش مصنوعی: بی چهرهٔ گلمانند تو چگونه گریان به باغ بروم؟ آنجا خندهٔ شکفتن گل و گریهٔ ابر بهاری مرا از غم میکشد، چون یادآور نبودن توست.
هوش مصنوعی: معشوقی که اگر بخواهد میتواند با یک نگاه مرا بکشد، چرا مرا با انتظار آهستهآهسته میکشد؟ خدایا گناه من چیست؟
هوش مصنوعی: آذر، در روز جدایی اگر شراب بنوشم آتش بر جانم میافتد. اگر یکی دو جام هم ننوشم، رنج خماری مرا میکشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من نمیگویم که جور روزگارم میکشد
طعنه بدخواه و بدعهدی یارم میکشد
دور از او بیطاقتی باشد که روزی چند بار
محنت و دردی و داغ انتظارم میکشد
من نهانی عشق ورزم با دل آن تندخو
[...]
گر برون میآید، آن بیرحم، زارم میکشد
ور نمیآید، به درد انتظارم میکشد
گر، معاذ الله، نباشد دولت دیدار او
محنت هجران به اندک روزگارم میکشد
ای که گویی: بر سر آن کوی خواهی کشته شد
[...]
غم هجوم آورده میدانم که زارم میکشد
وین غم دیگر که دور از روی یارم میکشد
میکشد صد بار هر ساعت من بد روز را
من نمیدانم که روزی چند بارم میکشد
گریه کن بر حسرت و درد من ای ابر بهار
[...]
زخم گل آب از نوای آبدارم میکشد
شور بلبل خجلت از جوش بهارم میکشد
از مروت نیست مجنون مرا عاقل شدن
در سر هر کوچه طفلی انتظارم میکشد
گرچه دامن بر ثمر چون سرو و بید افشاندهام
[...]
غم ندارم گر به غربت روزگارم میکشد
میکشد این هم که دور از کوی یارم میکشد
نی همین اندوه بیزاری یارم میکشد
زاری دارد دل زارم که زارم میکشد
غیرت معشوقیت ای شوخ عاشقکش چه شد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.