من نمیگویم که جور روزگارم میکشد
طعنه بدخواه و بدعهدی یارم میکشد
دور از او بیطاقتی باشد که روزی چند بار
محنت و دردی و داغ انتظارم میکشد
من نهانی عشق ورزم با دل آن تندخو
از برای عبرت خلق آشکارم میکشد
[گر] روم در کوچهای بازیچه طفلان شوم
ور نشینم گوشهای فکر تو زارم میکشد
شب گذارم در خیالت روزگارم چون شود
روز، فکرِ ناله شبهای تارم میکشد
شوق دیدارت مرا زین پیش [می کشت] و کنون
آرزوی بوسه، امید کنارم میکشد
میکشد زحمت طبیبی غافل است از اینکه او
همچو محیی سوزش جانفکارم میکشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل میگوید که نه ستم روزگار، بلکه طعنهٔ بدخواهان و بیوفایی یار او را میکشد. او از بیتابی در دوری، رسوایی و بازیچهٔ کودکان شدن، و بیخوابی شب و اندوه روز سخن میگوید. آرزویش از دیدار به بوسه و آغوش رسیده و همین او را بیشتر میکشد. در پایان، محیی میگوید طبیب بیهوده میکوشد، زیرا درد او سوز جان است و درمان پزشک به آن نمیرسد.
هوش مصنوعی: نمیگویم که ستم روزگار مرا میکشد؛ آنچه مرا از پا درمیآورد سرزنش بدخواهان و پیمانشکنی یار است.
هوش مصنوعی: در دوری از او چنان بیتاب و ناتوانم که هر روز چند بار رنج و درد و داغ چشمبهراهی مرا میکشد.
هوش مصنوعی: من پنهانی و از ته دل به آن یار تندخو عشق میورزم، اما او مرا آشکارا میکشد تا مایهٔ عبرت مردم شوم.
هوش مصنوعی: اگر به کوچه بروم، بازیچه و مسخرهٔ کودکان میشوم، و اگر در گوشهای بنشینم، اندیشهٔ تو مرا زار و ناتوان میکند و میکشد.
هوش مصنوعی: شب را در خیال تو به سر میبرم؛ پس روزم چگونه بگذرد؟ روز هم اندیشهٔ نالههای شبهای تاریکم مرا میکشد.
هوش مصنوعی: پیش از این شوق دیدار تو مرا میکشت و اکنون آرزوی بوسه و امید در آغوش گرفتنت مرا میکشد.
هوش مصنوعی: طبیب برای درمانم زحمت میکشد، اما غافل است که آنچه مرا، که محیی هستم، میکشد سوزش جان زخمی و دردمند من است که درمانش از او برنمیآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر برون میآید، آن بیرحم، زارم میکشد
ور نمیآید، به درد انتظارم میکشد
گر، معاذ الله، نباشد دولت دیدار او
محنت هجران به اندک روزگارم میکشد
ای که گویی: بر سر آن کوی خواهی کشته شد
[...]
غم هجوم آورده میدانم که زارم میکشد
وین غم دیگر که دور از روی یارم میکشد
میکشد صد بار هر ساعت من بد روز را
من نمیدانم که روزی چند بارم میکشد
گریه کن بر حسرت و درد من ای ابر بهار
[...]
زخم گل آب از نوای آبدارم میکشد
شور بلبل خجلت از جوش بهارم میکشد
از مروت نیست مجنون مرا عاقل شدن
در سر هر کوچه طفلی انتظارم میکشد
گرچه دامن بر ثمر چون سرو و بید افشاندهام
[...]
غم ندارم گر به غربت روزگارم میکشد
میکشد این هم که دور از کوی یارم میکشد
نی همین اندوه بیزاری یارم میکشد
زاری دارد دل زارم که زارم میکشد
غیرت معشوقیت ای شوخ عاشقکش چه شد
[...]
یار بهر خاطر اغیار زارم میکشد
من به این خوش میکنم خاطر، که یارم میکشد
وعدهٔ وصلم به محشر میدهد، در زیر تیغ؛
میکشد، اما ز لطف امیدوارم میکشد
در قفس داغ فراق گل، جگر میسوزدم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.