زبان، غمی که بدل داشتم نهان نگذاشت
نهفته بود غمی در دلم، زبان نگذاشت!
بر آستانه اش ار سر گذاشتم چه عجب؟!
بر آستانه ی او سر نمی توان نگذاشت!
علاج حسرت بلبل کند گلی که شکفت
ز گلبنی که بر او زاغی آشیان نگذاشت
در این بهار کشیدم بسوی گلشن رخت
بشوق آنکه گلی بو کنم، خزان نگذاشت
بود هوای تماشای باغی آذر را
که روزگار گلش را بباغبان نگذاشت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و حسرتی که در دل دارد صحبت میکند. او به زیباییهای باغ و گلهای آن اشاره میکند و این که هرچقدر تلاش کرده تا از زیباییها لذت ببرد، به دلیل غم درونش و شرایط زمانه، نتوانسته به خوبی از آنها بهرهبرداری کند. شاعر حسرت دیدن و چشیدن گلها را دارد، ولی میگوید که زمانه و شرایط به او اجازه نداده تا به خواستههایش برسد و از زیباییهای زندگی لذت ببرد.
هوش مصنوعی: من در دل غم بزرگی داشتم، اما زبانم نتوانست آن را پنهان کند و به همین خاطر، آن غم را فاش کردم.
هوش مصنوعی: اگر سرم را بر درگاه او بگذارم، شگفتی ندارد؟! زیرا که نمیتوان بر درگاه او سر گذاشت!
هوش مصنوعی: علاج درد و حسرت بلبل، گلی است که در باغی شکوفا میشود؛ باغی که هیچ پرندهی سیاهی بر آن سایه نینداخته و آشیانهای برای خود نساخته است.
هوش مصنوعی: در این بهار به سمت باغ گل رفتم تا بویی از گل بگیرم، اما فصل خزان مانع شد.
هوش مصنوعی: آذر آرزوی دیدن باغی را داشت، اما زمانه اجازه نداد که گلش را به باغبان بسپارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
قرار دل اگر رقص آن کمان نگذاشت
گشاد شست توأم عقدهای به جان نگذاشت
به برج ثابت داغ اختر خدنگ تو را
اگر گذاشته بیمهری آسمان نگذاشت
نگار دلکش من از پی کمان داری
[...]
ز غمزه، چشم تو یک تیر در کمان نگذاشت
که اول از دل مجروح من نشان نگذاشت
ز بیوفایی گل بود مرغ دل آگاه
از آن به گلبن این گلشن آشیان نگذاشت
ز شوق دیدن آن گل، ستم نگر که شدم
[...]
تو را فلک به من ای ماه مهربان نگذاشت
چراغ کلبهٔ من بودی آسمان نگذاشت
چه از بهار خود آن شاخ گل به گلشن دید
که شد خزان و بر آن مرغی آشیان نگذاشت
تو چون ز غیر شناسی مرا که هرگز فرق
[...]
همین نه در دل من صبر، دلستان نگذاشت
که صبر در دل و آسایشم به جان نگذاشت
مجوی تاب و توان از دلم که خیل غمت
توان و تاب به دلهای ناتوان نگذاشت
فلک گذاشت به هجرم ز وصل یار اگر
[...]
به کوی یار مرا جور آسمان نگذاشت
گذاشت اینکه بمانم به کویش آن نگذاشت
فغان ز بیم خزان داشت بلبل و گلچین
گلی بگلشن تا موسم خزان نگذاشت
نه از هلاک من پیر آن جوان نگذشت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.