ای دو عالم پرتوی از روی تو
جنت الفردوس خاک کوی تو
صد جهان پر عاشق سرگشته را
هیچ وجهی نیست الا روی تو
صد هزارن قصه دارم دردناک
دور از روی تو با هر موی تو
کور باید گشت از دید دو کون
تا توان کردن نگاهی سوی تو
یافت هندوخان لقب بر خوان چرخ
ترک گردون تا که شد هندوی تو
پشت صد صد پهلوان میبشکند
تیر یک یک غمزهٔ جادوی تو
دی مرا خواندی به تیر غمزه پیش
تا کمان بر زه کنم ز ابروی تو
خود سپر بفکندم و بگریختم
کان کمان هم هست بر بازوی تو
نه ز تو بگریختم از بیم سنگ
زانکه دیدم سنگ در پهلوی تو
شد زبان در وصف تو عطار را
درفشان چون حلقهٔ لؤلؤی تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل ستایشی عاشقانه و عرفانی از معشوق است که هر دو جهان پرتوی از روی اوست و عاشقان جز او پناهی ندارند. شاعر میگوید برای دیدن او باید از دو جهان چشم پوشید و بندگیاش مایهٔ سروری است. سپس با تصویر تیر غمزه و کمان ابرو، از رویارویی با معشوق سخن میگوید و سپر انداختن و گریختن خود را به سبب توانایی و سنگدلی معشوق میداند. در پایان، زبان خود را در وصف او مرواریدافشان میخواند.
هوش مصنوعی: ای کسی که هر دو جهان تنها پرتوی از چهرهٔ توست و بهشت فردوس در برابر خاک کوی تو چیزی بیش نیست.
هوش مصنوعی: صدها جهانِ پر از عاشقانِ سرگردان هیچ راه و چارهای جز روی تو ندارند. «وجه» هم به معنای چهره است و هم به معنای راه و وسیله.
هوش مصنوعی: «دور از روی تو»، یعنی بلا از تو دور باد، من با هر تار موی تو صدها هزار قصهٔ دردناک دارم. یعنی هر موی تو داستانی از رنج عاشقی برای من است.
هوش مصنوعی: باید چشم را از دیدن هر دو جهان بست تا بتوان نگاهی به سوی تو کرد.
هوش مصنوعی: ترکِ آسمان، یعنی ستارهٔ درخشان فلک، همین که غلام و بندهٔ تو شد، بر سفرهٔ چرخ لقب «هندوخان» گرفت. یعنی بندگی تو مایهٔ سربلندی و سروری است.
هوش مصنوعی: تیر هر یک از غمزههای جادوگرانهٔ تو پشت صدها پهلوان را میشکند.
هوش مصنوعی: دیروز با تیر غمزهات مرا به نزد خود خواندی تا با کمانِ ابروی تو زورآزمایی کنم و آن را به زه کنم.
هوش مصنوعی: اما من سپر انداختم و گریختم، چون دیدم آن کمان هم در دست و بازوی خود توست و توان رویارویی با تو را ندارم.
هوش مصنوعی: از ترس سنگ از تو نگریختم. گریختم چون دیدم در سینهٔ تو به جای دل سنگی است، یعنی سنگدلی.
هوش مصنوعی: زبان عطار در وصف تو مانند حلقهٔ مروارید تو، چه گوشوار باشد چه دندانها، مرواریدافشان و گوهربار شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای ببرده آب آتش روی تو
عالمی در آتشند از خوی تو
مشک و می را رنگ و مقداری نماند
ای نه مشک و می چو روی و موی تو
چشمکانت جاودانند ای صنم
[...]
ترک من ای من سگ هندوی تو
دورم از روی تو دور از روی تو
بر لب و چشمت نهادم دین و دل
هر دو بر طاق خم ابروی تو
من به گردت کی رسم چون باد را
[...]
ای شب تاری غلام موی تو
روز روشن پیشکار روی تو
چاکر روز و شبم تا روز و شب
نایبند از روی تو وز موی تو
بندهٔ موی تو دلهای جهان
[...]
ای قبای گل دریده روی تو
وای کلاه لاله گشته موی تو
آن چه از عشق تو نزدیک من است
شرح نتوان داد دور از روی تو
عشق تو از من به ترکی دل ببرد
[...]
پشت پایی زد خرد را روی تو
رنگ هستی داد جان را بوی تو
گشته چون من کشتهای زنار دار
جان عیسی در صلیب موی تو
از پی خونریز جان خاکیان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.