بیهده عمری به صرف مهر خوبان کردهایم
درد بود است آنچه او را فکر درمان کردهایم
لطمهها چون گو بسی خوردیم از چوگان زلف
بر سر میدان عشقت تا که جولان کردهایم
نیست در این شهر طفلی کاو نخوانده درس عشق
خویشتن را تا ادیب این دبستان کردهایم
ما که پیکان قضا را همچو پستان میمکیم
تا چهها در کودکی با شیر پستان کردهایم
خاتم عشق تو زیب دست نامحرم چراست
اهرمنوش تا خیانت با سلیمان کردهایم
چون زلیخا تهمتی از عشق بر خود بستهایم
یوسف خود را عبث در کند و زندان کردهایم
خود قلندروار داده خرقه تقوی به می
بر در میخانه بیجا عیب زندان کردهایم
در هوای آن پریرو کز میان خلق رفت
یک جهان جان را نثار راه دیوان کردهایم
تا کشد آن چشم مستم بر سر سیخ مژه
خویش را بر آتشینروی تو بریان کردهایم
صرف زلف مهوشان آشفته کرده عمر خود
خاطر خود را عبث ای دل پریشان کردهایم
سبحه بر زنار زلف گیسوان کرده بدل
کفر را آوردهایم و نام ایمان کردهایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عمری سخن میگوید که در عشق زیبارویان بر باد رفته است. او پیوسته گناه را به گردن خود میاندازد: مانند دیو به سلیمان خیانت کرده، مانند زلیخا یوسف را به زندان انداخته و خود خرقهٔ تقوا را به شراب داده است. در پایان اقرار میکند که تسبیح را با زنّار زلف عوض کرده و کفرِ عشق را ایمان نامیده است.
هوش مصنوعی: عمرمان را بیهوده در دلبستگی به زیبارویان گذراندیم. آنچه گمان میکردیم درمان است، خود همان درد بود.
هوش مصنوعی: تا وقتی در میدان عشق تو تاختیم، مانند گوی ضربههای بسیاری از چوگانِ زلفت خوردیم.
هوش مصنوعی: از وقتی خود را آموزگار این مکتب کردهایم، در این شهر کودکی نمانده که درس عشق را نیاموخته باشد.
هوش مصنوعی: ما که تیر قضا را مانند پستان میمکیم، نمیدانیم در کودکی با شیرِ پستان چه کردهایم که سزایمان این شده است. یعنی گویی از کودکی با بلا پرورده شدهایم.
هوش مصنوعی: چرا انگشتری عشق تو دست بیگانه را آراسته است؟ چون ما مانند دیو به سلیمان خیانت کردیم. اشاره به داستان دیوی است که انگشتری سلیمان را ربود.
هوش مصنوعی: ما مانند زلیخا تهمت عشق را به خود بستیم و یوسفِ خود را بیجهت به بند و زندان انداختیم.
هوش مصنوعی: خودمان مانند قلندران خرقهٔ پرهیزگاری را در گرو شراب دادیم، با این حال بیجا بر در میخانه از رندان عیب گرفتیم. «زندان» در متن احتمالاً «رندان» بوده است.
هوش مصنوعی: در آرزوی آن پریرو که از میان مردم رفت، جهانی جان را در راهی که به دیوان (جایگاه پریان و دیوان) میرسد نثار کردیم.
هوش مصنوعی: برای آنکه آن چشم مست مرا بر سیخ مژگان بکشد، خود را بر آتش چهرهٔ تو بریان کردهایم.
هوش مصنوعی: آشفته عمرش را در راه زلف ماهرویان صرف کرد. ای دل، بیهوده خاطر خود را پریشان کردهایم. واژههای «آشفته» و «پریشان» با زلف تناسب دارند.
هوش مصنوعی: تسبیح را با زنّارِ گیسوی یار عوض کردیم. کفر را برگزیدیم و نامش را ایمان گذاشتیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این عنایت بین که ما دربارهٔ جان کردهایم
جان سرمست خوشی ایثار جانان کردهایم
بندهایم و بندهفرمانیم و فرمان میبریم
هرچه ما کردیم در عالم به فرمان کردهایم
حضرتش سلطان و ما از جان غلام خدمتش
[...]
عشق را در تنگنای سینه پنهان کردهایم
شور محشر را حصاری در نمکدان کردهایم
در صفای سینه ما طوطیان را حرف نیست
از تریهای فلک آیینه پنهان کردهایم
سنگ طفلان را دهد گرد یتیمی خاکمال
[...]
جلوه معنی به جیب وهم پنهان کردهایم
یوسفی در چارسوی دهر نقصان کردهایم
پشت بر کوه است طاقت تکیه تا بر رحمت است
کار دشوار است و ما بر خویش آسان کردهایم
رنگها چون شد فراهم مصرفی دیگر نداشت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.