گرچه جهان خرم است و فصل بهار است
بی گل رویتو گل بدیده چو خار است
گر بگلی بلبلی غزل بسراید
یا که بهر گلبنی به نغمه هزار است
بر دل عاشق بغیر غم نفزاید
زآنکه بگلزار دیگرش سر و کار است
مطرب همسایه برد رنگ زناهید
ساقی خمخانه مست و باده گسار است
راست شد از تار دل نوای غم انگیز
باده ای لعل لبت دوای خمار است
مرغ غریب ار رود بگلشن فردوس
باز نواخوان بیاد یار و دیار است
سرووش آزاده ام زبار تعلق
تا که بخاطر مرا زعشق تو بار است
میروی و صد هزار دل برکیبت
رنج پیاده چه داند آنکه سورا است
در قفس ای مرغ دل چه شکوه زصیاد
چون بتواش نظره ای در آخر کار است
گلشن شیراز باد خوش بحریفان
خاک در طوس به زباغ و بهار است
بود مس آشفته و زفیض در شاه
گو بنگر صیرفی که زر عیار است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیباییهای بهار و شگفتیهای آن اشاره میکند، اما نبود معشوق را عاملی میداند که هیچ خوشیای را برایش معنا نمیبخشد. او با وجود زیباییهای دنیا، دلمشغولیهای عشق و درد فراق را میکشد. در این میان، تصاویری از عاشقانهها و غمها، مانند تصویر مطرب و ساقی، برایش زنده میشود و احساس انزوا و دلتنگی خود را بیان میکند. شاعر همچنین به آزادی خود اشاره میکند و بر این نکته تأکید دارد که حتی در قید و بندها نیز عشق او را رها نمیکند. در انتها، او زیباییهای شیراز و بهترین چیزها را با یکدیگر مقایسه میکند و به احساس گمگشتگی در زندگی اشاره میکند.
هوش مصنوعی: با وجودی که دنیا خوشحال و فصل بهار است، اما بیوجود تو، زیبایی مثل خار به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: اگر گلی بلبلی بخواهد غزلی بسراید یا اینکه به خاطر گلی باغی، هزار نغمه بیاورد.
هوش مصنوعی: دل عاشق فقط با درد و غم سر و کار دارد و احساسات دیگری نمیتواند در آن رخنه کند؛ چرا که او در حال ارتباط با گلزار دیگری است.
هوش مصنوعی: خواننده همسایه، تحت تأثیر زیبایی و جذابیت، دچار دلباختگی و نشئگی میشود. او در فضایی پر از شادی و نوشیدنی حضور دارد و تا حدودی از دنیای واقعی فاصله گرفته است. این حالت نشانهای از عشق و لذتهای زندگی است.
هوش مصنوعی: از دل تاریک و پر از غم، صدای دلنواز و غم انگیزی به گوش میرسد. بادهای که رنگش به لعل لبهایت شباهت دارد، بهترین درمان برای بیقراری و خمار من است.
هوش مصنوعی: پرندهای که به دور از وطنش به باغی زیبا بیفتد، دوباره آوازش را به یاد دوست و زادگاهش میخواند.
هوش مصنوعی: من مانند یک سرو آزاد و بیتعلق هستم، تا وقتی که عشق تو بر دوشم سنگینی کند.
هوش مصنوعی: تو میروی و دلهای زیادی به خاطر تو دلتنگ میشوند؛ اما آنکه در حال خوشی و شادی است، نمیداند چه بر سر کسانی میآید که غم دوری تو را دارند.
هوش مصنوعی: ای پرنده دل، چرا از شکارچی ناراحت هستی؟ چون در نهایت، نگاه او به تو تنها یک لحظه است.
هوش مصنوعی: بهار و زیبایی گلستان شیراز، به اندازهای خوشایند است که بهار و باغ در طوس به چشم نمیآید.
هوش مصنوعی: مس به خاطر تأثیر شاه به طلا تبدیل شده است، پس به این صیرفی (طلاکار) نگاه کن که چه طلا با ارزشی ساخته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
پای به بالا منه که پایه بلند است
دم ز تقرب مزن که شاه غیور است
خطه غبرا بلون گبند خضرا است
غیرت جنت تمام ساحت دنیا است
ناله بلبل به شاخ گل طرب افزا است
سوی تماشا بچم که گاه تماشاست
گر ره مدحش به پیش گیرم ننگست
ورکنمش هجو راه قافیه تنک است
صرفنظر گر کنم ز بسکه دبنگست
گوید پای کمیت طبعم لنگ است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.