از شوق گل رویت رفتم به گلستانها
همرنگ رخت یک گل نشکفته به بستانها
از خار جفا بلبل مجروح ببوی گل
گلچین به طرب از گل انباشته دامانها
با نوگل بستانی بلبل به نواخوانی
من یاد تو میکردم با ناله و افغانها
یاقوت لب لعلت تا در کف غیر افتاد
من ریختم از حسرت از دیده چه مرجانها
تا کرده کنار از من آن گوهر یکدانه
از اشک روان دیده دید است چه طوفانها
هستند گواه من دستان خضاب از خون
کان سنگدلان خونم خوردند به دستانها
تا از حشم لیلی شاید که نشان یابم
مجنونصفتم هرروز در طوف بیابانها
کی حال دلم دانی در حلقه گیسویش
ای آنکه نگردیدی گوی خم چوگانها
آن دل که پریشانست از زلف پریشانی
حاشا که برآساید از سنبل و ریحانها
گر ترک کماندارت در قصد دل ما نیست
هر سوز مژه در کف دارد ز چه پیکانها
از زلف پریشانت صد سلسله آشفته
وز چاک گریبانت صد چاک گریبانها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از جستجوی بیحاصل برای یافتن همتای چهرهٔ یار در باغها آغاز میکند و دوری او را با بلبل زخمی و گلچین کامیاب میسنجد. سپس از افتادن یار به دست رقیب، اشک خونین و فریب سنگدلان مینالد و خود را مجنونی سرگردان و دلی اسیر زلف یار میخواند. در پایان، با بهرهگیری از تخلص «آشفته»، میگوید زلف و گریبان چاک یار صدها عاشق را آشفته و گریباندریده کرده است.
هوش مصنوعی: از شوق دیدن چهرهٔ گلمانند تو به باغها و گلستانها رفتم، اما در هیچ بوستانی گلی به رنگ و زیبایی رخسار تو نشکفته بود.
هوش مصنوعی: در باغ، بلبل به هوای بوی گل از خار ستم زخمی شده است، در حالی که گلچین با شادی دامنهایش را از گل پر کرده است. یعنی عاشق رنج میبرد و دیگری از وصال بهره میگیرد.
هوش مصنوعی: بلبل برای گل تازهشکفتهٔ باغ آواز میخواند و من با ناله و فریاد بسیار به یاد تو بودم.
هوش مصنوعی: از وقتی لب سرخ و یاقوتگونهٔ تو به دست رقیب افتاد، من از حسرت اشکهای خونین فراوانی مانند مرجان از چشم ریختم.
هوش مصنوعی: از زمانی که آن یار بیهمتا و گوهر یگانه از من کناره گرفت، چشمم از اشک روان طوفانهای بسیاری دیده است.
هوش مصنوعی: دستهای حنابستهٔ خوبرویان که گویی به خون رنگ شده، گواه من است که آن سنگدلان با نیرنگ و فریب خون مرا خوردند. «دستان» در مصراع اول به معنای دستها و در مصراع دوم به معنای حیله و فریب است.
هوش مصنوعی: به امید آنکه از کاروان و همراهان لیلی نشانی بیابم، مانند مجنون هر روز در بیابانها سرگردان میگردم.
هوش مصنوعی: ای کسی که هرگز مانند گوی گرفتار خم چوگان نشدهای، تو چگونه میتوانی حال دل مرا که در حلقهٔ گیسوی یار اسیر است بفهمی؟
هوش مصنوعی: دلی که از زلف آشفتهٔ یار پریشان شده است، هرگز با تماشای سنبل و ریحان آرام نمیگیرد.
هوش مصنوعی: اگر چشم ترک تیرانداز تو قصد دل ما را ندارد، پس چرا هر تار مژهاش پیکانهایی در دست دارد؟
هوش مصنوعی: زلف پریشان تو صدها رشته و صدها دلداده را آشفته کرده و چاک گریبان تو موجب شده است که صدها عاشق گریبان خود را از شوق و بیقراری چاک بزنند. «آشفته» تخلص شاعر نیز هست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای در دل مشتاقان از عشق تو بستانها
وز حجت بیچونی در صنع تو برهانها
در ذات لطیف تو حیران شده فکرتها
بر علم قدیم تو پیدا شده پنهانها
در بحر کمال تو ناقص شده کاملها
[...]
مشتاق تو در کویت از شوق تو سرگردان
از خلق جدا گشته خرسند بخلقانها
از سوز جگر چشمی چون حلقه گوهرها
وز آتش دل آهی چون رشته مرجانها.
وقتی دل سودایی، میرفت به بُستانها
بیخویشتنم کردی، بوی گُل و ریحانها
گَه نعره زدی بلبل! گَه جامه دریدی گل!
با یاد تو افتادم، از یاد برفت آنها
ای مِهر تو در دلها، وی مُهر تو بر لبها
[...]
ای کرده به عشق تو دل پرورش جانها
گردون چو رخت ماهی نادیده به دورانها
آن را که چو تو سروی در خانه بود دایم
از بیخبری باشد رفتن سوی بستانها
آن را که گل رویش زردی ز غمت گیرد
[...]
از پیرهنت بویی آمد به گلستانها
کردند پر از نکهت گلها همه دامانها
با رشته همه چاکی شد دوخته وین طرفه
کز رشته زلف تست این چاک گریبانها
تا خوان جمالت را آراست به سبزی خط
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.