چو یار رخت سفر بست من چه کار کنم؟
وداع عمر کنم یا وداع یار کنم؟
تویی که میروی از چشم من چنین سرمست
منم که دوری ازین چشم پرخمار کنم
تو اختیار سفر کردی، از نظر رفتی
من از غم تو مگر مردن اختیار کنم
من از میانهٔ یاران اگر کنار کنم
تو در میان دلی از تو چون کنار کنم؟
هنوز با منی و جان ز بیم هجران سوخت
به روز هجر چه با جان بیقرار کنم؟
اگر به کوه بگویم غم تو شیرین لب
چو کوهکَن جگر کوه را فکار کنم
ز روزگار جدایی چه پرسیام اهلی؟
به روزگار شکایت ز روزگار کنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در لحظهٔ رفتن یار به سفر سروده شده است. عاشق رفتن یار را با مرگ خود برابر میداند و میگوید از همه میتواند کناره بگیرد جز از یاری که در دلش جا دارد. او حتی پیش از جدایی از ترس آن میسوزد، غم خود را با رنج فرهاد میسنجد و در پایان شکایت از روزگار جدایی را پایانناپذیر میخواند.
هوش مصنوعی: حالا که یار بار سفر بسته است، نمیدانم چه کنم؛ آیا با عمر خود وداع کنم یا با یار؟ یعنی رفتن یار برابر با پایان عمر من است.
هوش مصنوعی: تو با چنین مستی و بیخیالی از برابر چشمان من میروی، و این منم که باید دوری از این چشم مست و پرخمارت را تحمل کنم.
هوش مصنوعی: تو سفر را برگزیدی و از پیش چشمم رفتی؛ من هم از غم تو چارهای جز این ندارم که مرگ را برگزینم.
هوش مصنوعی: من میتوانم از میان دوستان کناره بگیرم، اما تو در میان دل من جا داری؛ چگونه میتوانم از تو کناره بگیرم؟
هوش مصنوعی: هنوز در کنار منی و جانم از ترس جدایی سوخت؛ پس در روز جدایی با این جان بیقرار چه کنم؟
هوش مصنوعی: ای یار شیرینلب، اگر غم تو را به کوه بگویم، مانند فرهاد کوهکن دل کوه را زخمی و پاره میکنم. در این بیت اشارهای به داستان فرهاد و شیرین هست.
هوش مصنوعی: اهلی، از روزگار جدایی از من چه میپرسی؟ مدتی دراز باید از روزگار شکایت کنم تا آن را بازگویم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زبزرگوارا! من ترک مدح گفتن تو
اگر کنم نه ز تقصیر ، از اضطرار کنم
عطای شعر چو از تو جفا و جور بود
ضرورتست که خاموشی اختیار کنم
نه رای آنکه بترک دیار و یار کنم
نه جای آنکه سر کویش اختیار کنم
نه روی آنکه تحمل کنم ببوی امید
نه روز آنکه شب وصل را شمار کنم
سزای من دلم از دیده در کنار نهاد
[...]
به عزم کعبه سفر گفتم اختیار کنم
بدین بهانه گذر بر دیار یار کنم
ولی چه سود که نگذاردم مدار سپهر
که بر مراد دل خویش هیچ کار کنم
صبا رساند غباری ز موکبش آن به
[...]
چگونه توبه ز می موسوم بهار کنم
من آن نیم که پشیمانی اختیار کنم
خوش آن که روز شب خود ز روی یار کنم
شبی به روز در آن زلف مشکبار کنم
مروت است که بوسد لب تو ساغر و من
[...]
بروزگار اگر کار اختیار کنم
بغیر عشق چه کاری بروزگار کنم
بباغ عشق خزان و بهار یکرنگ است
نه بلبلم که بگل ناله در بهار کنم
بخمرخانه خمار جز خمار نبود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.