کسیکه از تو گراید همی بجای دگر
بود مخالف قرآن و مؤمن انجیل
ز درگه تو بجای دگر شدن باشد
بجوی و چشمه شدن از کنار دجله و نیل
کجا دو دست تو بخشد یکیست سنگ و گهر
کجا که عزم تو جنبد یکی است پشه و پیل
خصائل تو در اوراق فخر هر تاریخ
شمائل تو در آفاق صدر هر تمثیل
زکوة و خمس ندانم کرا رسد که نماند
ز همت تو نه مسکین بجا نه ابن سبیل
شود بسوی تو هر جا غریب خسته دلیست
که هم پناه غریبی و هم شفای علیل
ترا سزد که تفاخر کنی به جمع شهان
چنانکه کعبه تفاخر کند به قدس خلیل
به دشمنانت بارد بلا ز چرخ چنانک
بقوم ابرهه بارید از آسمان سجیل
فضای دهر تهی ماند از بداندیشت
چنانکه بیت مقدس ز آل اسرائیل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه ستایش ممدوحی بخشنده و نیرومند است. شاعر رویگرداندن از درگاه او را مانند رها کردن قرآن برای انجیل و ترک دجله و نیل برای جویی کوچک میداند. سپس بخشش او را چنان میستاید که دیگر نیازمندی برای گرفتن زکات و خمس نمانده است و او را پناه غریبان و درمان بیماران میخواند. در پایان با اشاره به داستانهای قرآنی، برای دشمنانش بلایی مانند سنگباران سپاه ابرهه و نابودیای مانند بیرون رانده شدن بنیاسرائیل از بیتالمقدس آرزو میکند.
هوش مصنوعی: هر کس از تو روی بگرداند و به سوی دیگری برود، مانند کسی است که با قرآن مخالفت کرده و به انجیل گرویده است؛ یعنی از حق به باطل رفته است.
هوش مصنوعی: رفتن از درگاه تو به جای دیگر مانند آن است که کسی کنار رود دجله و نیل را رها کند و به سراغ جوی و چشمهای کوچک برود.
هوش مصنوعی: آنجا که دستهای تو بخشش میکند، سنگ و گوهر در نظرت یکسان است و آنجا که ارادهات به حرکت درآید، پشه و فیل در برابرش برابرند.
هوش مصنوعی: خویها و صفات تو مایهٔ افتخار صفحههای هر تاریخ است و چهره و سیمای تو در سراسر جهان سرآمد هر مثال و نمونه است.
هوش مصنوعی: نمیدانم زکات و خمس را باید به چه کسی داد، زیرا از بلندهمتی و بخشش تو دیگر نه مستمندی مانده است و نه مسافر درراهماندهای.
هوش مصنوعی: هر جا غریبی دلخسته باشد، به سوی تو میآید، چون تو هم پناهگاه غریبان هستی و هم درمان بیماران.
هوش مصنوعی: شایسته است که در میان شاهان به خود ببالی، همانگونه که کعبه به اینکه ابراهیم خلیل آن را بنا کرده است به خود میبالد.
هوش مصنوعی: بلا از آسمان بر دشمنانت ببارد، همانگونه که سنگهای سجیل از آسمان بر سپاه ابرهه بارید.
هوش مصنوعی: عرصهٔ روزگار از بدخواهان تو خالی شود، همانگونه که بیتالمقدس از بنیاسرائیل خالی شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تنم به گونه نال و دلم به گونه نیل
جهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل
چو نیل چشم منست از گریستن شب و روز
چراست جای نهنگ اندر آن دو چشم کحیل
رفیق رنجم تا عشق با منست رفیق
[...]
ولایت مه شعبان به روزه شد تحویل
بدل شد این مه با آز و اینت نیک بدیل
به امر باری شیطان شدست بسته به بند
زبان خلق گشاده شدست بر تهلیل
چو نار در دل کفار و نور در مسجد
[...]
رسید عید همایون و روزه کرد رحیل
به جام داد فلک روشنایی از قندیل
چو روشنایی قندیل بازگشت به جام
سزدکه من به غزل بازگردم از تهلیل
غزل ز بهر غزالی غزاله رخ گویم
[...]
جمال دین پیمبر ، تو آن سر افرازی
که نیست بمعالی و مکرمات عدیل
سداد رأی تو در گرد ملک حصن حصین
جناح عدل تو بر اهل شرک گشته دلیل
بجنب حلم تو احنف شده سفیه سفیه
[...]
سپیده دم که بر آمد خروش بانگ رحیل
برفت پیش سرشک من آب دجله و نیل
جهان ز گریه ام از آب گشت مالامال
ز سوز سینه ام آتش گرفت میلامیل
هلاک من چون بوقت وداع خواهد بود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.