بیا، کاین دل سر هجران ندارد
بجز وصلت دگر درمان ندارد
به وصل خود دلم را شاد گردان
که خسته طاقت هجران ندارد
بیا، تا پیش روی تو بمیرم
که بیتو زندگانی آن ندارد
چگونه بیتو بتوان زیست آخر؟
که بیتو زیستن امکان ندارد
بمردم ز انتظار روز وصلت
شب هجران مگر پایان ندارد؟
بیا، تا روی خوب تو ببینم
که مهر از ذره رخ پنهان ندارد
ز من بپذیر، جانا، نیم جانی
اگر چه قیمت چندان ندارد
چه باشد گر فراغت والهای را
چنین سرگشته و حیران ندارد؟
وصالت تا ز غم خونم نریزد
عراقی را شبی مهمان ندارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل پیاپی محبوب را با «بیا» فرا میخواند و میگوید جز وصال درمانی ندارد و زندگی بی او ممکن نیست. او از درازی شب هجران مینالد و با تمثیل خورشید و ذره از محبوب میخواهد روی خود را از او پنهان نکند. سپس نیمهجان ناچیز خود را پیشکش میکند و در پایان میپذیرد که وصال، عراقی را جز با خوندل و رنج بسیار مهمان نمیکند.
هوش مصنوعی: ای محبوب، بیا؛ زیرا این دل تاب و میل جدایی ندارد و جز رسیدن به تو درمانی برایش نیست.
هوش مصنوعی: با وصال خود دلم را شاد کن، چون این دل خسته و رنجور دیگر توان تحمل جدایی ندارد.
هوش مصنوعی: بیا تا در برابر چهرهٔ تو جان بدهم، چون زندگی بدون تو لطف و ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: آخر چگونه میتوان بی تو زندگی کرد؟ زندگی بدون تو اصلاً ممکن نیست.
هوش مصنوعی: از بس در انتظار روز وصال تو ماندم، از پا درآمدم؛ مگر شب جدایی هیچ پایانی ندارد؟
هوش مصنوعی: بیا تا روی زیبایت را ببینم؛ چنانکه خورشید چهرهاش را از ذرهٔ کوچک پنهان نمیکند، تو هم که خورشیدی، روی خود را از من که ذرهای ناچیزم پنهان نکن.
هوش مصنوعی: ای جان من، این نیمهجانِ باقیماندهٔ مرا بپذیر، هرچند ارزش چندانی ندارد.
هوش مصنوعی: چه میشد اگر بیاعتنایی و آسودگی تو، عاشق شیفتهای را اینگونه سرگشته و حیران نگه نمیداشت؟
هوش مصنوعی: وصال تو تا خون مرا از غم نریزد، عراقی را حتی یک شب هم مهمان نمیکند؛ یعنی رسیدن به تو تنها پس از رنج و جانفشانی بسیار ممکن است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
طریق عشق تو پایان ندارد
دلم درد تو را درمان ندارد
نجویم جان که جان جستن وبال است
بر آن کس کاو چنان جانان ندارد
به راه عاشقی شرط آن چنان است
[...]
دلی کز عشق جانان جان ندارد
توان گفتن که او ایمان ندارد
درین میدان که یارد گشت یکدم
که کس مردی یک جولان ندارد
شگرفی باید از گنج دو عالم
[...]
نباتی چو خط تو بستان ندارد
مذاق لبت شکرستان ندارد
همه«آنی»و ملک خوبی تو داری
تو این داری و جز تو، کس«آن»ندارد
چو گردون نیی، زانکه کین تو پیدا
[...]
چنان لشکرکشی سلطان ندارد
چنان حوراوشی رضوان ندارد
بدان چستی و چالاکی سواری
به چین و کاشغر خاقان ندارد
فلک دارد مهی چون روی او لیک
[...]
مگر سنگین دل است و جان ندارد
هر آن کس کاو چو تو جانان ندارد
مبادا زنده در عالم دلی کاو
به زلف کافرت ایمان ندارد
مسلمانان مرا دردیست در دل
[...]
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.