حمید در ۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۰۱ در پاسخ به سیاوش بابکان دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶:
دقیقا درست میفرمایید ، برای پی بردن به صحت یک کلمه باید دگر ابیات را مدنظر داشت
شمس (ساقی) در ۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۷:۲۹ دربارهٔ اهلی شیرازی » سحر حلال » بخش ۲ - سحر حلال مولانا اهلی شیرازی:
بی نظیر
عباس جنت در ۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۰:
این شعر هبوط و صعود فروهرها را بیان میکند هر انسان یک فروهر است که برای پیکار با اهریمن به قفس بدن آمده
در فرهنگ خسروی ما ( فرهنگ پیش از اسلام) در دیانت زردشت معتقد بودند که انسان در ذات فروهر است که در آسمان هفتم بوده و برای پیروزی بر اهریمن از هفت آسمان گذشته و بزمین آمده و در هر آسمان مقداری از صفات روحانی خود را از دست میدهد تا بقفس تن میرسد( از صورت مینوی به حالت مادی). وظیفه او مبارزه با اهریمن با شکستن قفس و باز گشت بسوی آسمان هفتم. این را در اصطلاح فلسفی هبوط مینامند که به انگلیسی
(subsidence =the gradual caving in or sinking of an area of land.) میشود
در بُندهشن آمده است، "اهورامزدا پیش از آن که فروهرها از صورت مینوی به حالت مادی درآیند، با آنها مشورت نمود و آنها را آزاد گذاشت، که جاویدان در عالم مینوی بمانند یا به صورت جسمانی درآمده و با سپاه اهریمن بستیزند، فروهرها پذیرفتند، که در جهان مادی بستیزند چون میدانستند، که دیوها را شکست خواهند داد و بدی از جهان نابود خواهد گشت."
بُنْدَهِشْن یا بُنْدَهِش نام کتابی است به پهلوی که تدوین نهایی آن در سدهٔ سوم هجری قمری انجام شدهاست ولی اصل آن در اواخر دورهٔ ساسانی تألیف شدهبود. بندهشن به معنی «آفرینش آغازین» یا «آفرینش بنیادین» است.
مینوی =غیر مادی، بهشتی مطابق آموزه "فروهرها", همه هستی از دو بخش "مینو" و "گیتی" برهم آمدهاست.
جهن یزداد در ۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۲۷ دربارهٔ خیام » نوروزنامه » بخش ۲۰ - یاد کردن تیر و کمان و آنچه واجب بود درباره ایشان:
تیر وی کلکین=کلک نی
و نخست کس که تیر و کمان ساخت گیومرت بود، و کمان وی بدان روزگار چوبین بود بی استخوان، یکپاره چون درونه ، و تیر وی کلکین با سه پر، و پیکان استخوان، پس چون آرش وهادان بیامد بروزگار منوچهر کمان را بپنج پاره کرد هم از چوب و هم از نی، و بسریشم بهم استوار کرد، و پیکان آهن کرد، پس تیراندازی ببهرام گور رسید، بهرام کمان را با استخوان بار کرد و بر تیر چهار پر نهاد، و کمان را توز پوشید،
میر نور الدین علوی در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۱۹ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۴:
این شعر بیشتر شبیه ألغاز (معماها) است، مانند شعر زیر که در آن چهار صنعت بکار رفته است:
به تازی و دری و قلب و تصحیف ز لعلِ یار خواهم ضدِ شرقی
ضد شرقی میشود غربی. غربی به کمک تصحیف میشود عربی. عربی به کمک تصحیف میشود ربیع. معنای ربیع در فارسی میشود بهار. بهار به کمک قلب میشود نهار. معادل نهار در عربی میشود یوم. یوم به کمک تصحیف میشود موی. معنای موی در عربی میشود شَعر. شَعر با قلب میشود شِعر. شعر در فارسی معادل بیت است. بیت در فارسی میشود خانه. خانه در عربی میشود دار. دار با قلب میشود راد. راد با تصحیف میشود زاد. زاد به فارسی میشود توشه و توشه با تصحیف میشود بوسه!
رضا از کرمان در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۵۸:
سلام
جناب مولانا خاکی بودن موسی در مقابل بوش جویی فرعون و عاقبت کار هردو را به زیبایی بکار گرفته بقول حاشیه جناب سعادت از این تعارض بهره کافی برده.
بوش =کر وفر ،خودنمایی
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۰۹ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۹۵:
که شادی مرگ می گردد ، چُو گل در دستِ من باشد
رضا از کرمان در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۵۴ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹۹:
با سلام
چقدر این بیت پرمعناست دود برروح و روان شیخ عطار
یعنی حتی رها شدن از خود وفنا شدن در حضرت حق هم باید به خواست او باشد ودربیت قبل نکته اینجاست که باید به خواهش باشی ودر طلب تا تورا از خودت وابستاند انشاالله .
شاد باشید
برگ بی برگی در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۲۴ در پاسخ به یوسف شیردلپور دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۳:
درود بر شما جناب شیر دلپور، بنده ی نوآموز هم نظر و حسی همانندِ شما دارم و دیگر اینکه به گمانم این بزرگان بگونهای سخن گفته اند که برای همگان و در هر سطحی قابل درک است. با سپاس و آرزوی موفقیت
محمد نصری در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۳۰ دربارهٔ عبید زاکانی » عشاقنامه » بخش ۹ - غزل همام:
این غزل نیز متعلق به همام تبریزی است .(شاعر قرن ۷)
احمدرضا نظری چروده در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۲۳ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قطعات » شمارهٔ ۷۶ - غول:
به وزن شعر صائب بهارسروده است
طالع ما عیش را غم می کند
سور را همچشم ماتم می کند
تا خیال گریه کردم یار رفت
این غزال از بوی خون رم می
محمد نصری در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۲۲ دربارهٔ عبید زاکانی » عشاقنامه » بخش ۲۸ - غزل همام:
کل این غزل متعلق به جناب همام تبریزی شاعر قرن هفتم است.
محمد سعید جعفرپور در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۴۹ دربارهٔ رودکی » مثنویها » ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب » پاره ۱۸:
شاید بتوان بر آن افزود:
شتا ار نگیرد دل از روزگار
شکوفه نرقصد بر شاخسار
ر.غ در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۰:۱۳ دربارهٔ اهلی شیرازی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۸ - در نعت سید المرسلین گوید:
در گوش جان، صدای بلالِ محمدست
تازه کار در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۱۸ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ اشعار ترکی » سهندیم:
دوستان کسی خبر داره مثلا مثلا من بخوام معنی دادلی قاووتماش لارین را بدونم برنامه ای چیزی هست که از اون قاووتماشلارین را در بیارم؟
حمید در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۷:۵۹ در پاسخ به فرشاد روو دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۵:
غنچه دهانی که حافظ آرزوی بوسیدنش رو داره پس کیه ؟
حمید در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۷:۵۸ در پاسخ به محمد قاسمی فرد دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۵:
خسرو وشیرین در یک زمان میزیستند و از عبارت زمان برای زیبایی شعر استفاده شده است و نیز پر معنی است
حمید در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۷:۵۶ در پاسخ به دکتر محمد ادیب نیا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۵:
به نظر شما خطاب حافظ دراین بیت باکیست ؟
تشبیه دهانت نتوان کرد به غنچه
هرگز نبود غنچه بدین تنگ دهانی
کوروش در ۲ سال و ۵ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۵:۳۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۹۸ - اقتدا کردن قوم از پس دقوقی:
در قیام این کفتها دارد رجوع
وز خجالت شد دوتا او در رکوع
کفتها یعنی چه ؟
حمید در ۲ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۰۶ در پاسخ به عیسی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶: