سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۴۴ دربارهٔ فضولی » دیوان اشعار فارسی » غزلیات » شمارهٔ ۱۳۵:
گُلَش بویِ تغیّر ، سوسنَش رنگِ عدم دارد
بهروز بهروز در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۲۷ دربارهٔ غروی اصفهانی » دیوان کمپانی » غزلیات » شمارهٔ ۷۲:
بند پایانی و چند بند دیگر به بررسی نیاز دارند
کرامت در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۲۶ در پاسخ به نیوتن دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۰:
با درود دوست عزیز فرزند از کدام روش نیکوی پدر منحرف شده ، مگر نه اینکه پدر بهشت خدا را به گندمی فروخته. اگر میفرمودید
برای ادامه راه و روش (فراغ از نیک و بد روش) بهتر بود .ضمناً شاعر فریاد میزند بدنبال خداجوی و رحمت اوست نه دنیا. عذر خواهم
سید محمد رضا مصطفائی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۴۲ در پاسخ به مريم دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸۶:
احتمال زیاد منظورش از چار ارکان عناصر اربعه یعنی خاک، باد، آب و آتش باشد
عباس سلیمیان ریزی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۳۶ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۳:
زنده باشی دکتر جان.
مهرداد در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۳۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۷۶ - معجزهٔ هود علیهالسلام در تخلص مؤمنان امت به وقت نزول باد:
دکتر سروش اینطور خوانده
گر شود بیشه قلم دریا مدید
میر نور الدین علوی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۷:۵۴ در پاسخ به زهرا گلشن دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۱۸ - مراعات کردن زن شوهر را و استغفار کردن از گفتهٔ خویش:
و در مقابل «کلمینی یا حمیرا» که حکایت از جنبه اتصال به این عالم زیرین است، قولِ «أرِحنا یا بلال» بود که حکایت از انقطاع از این عالم و اتصال به عالم بالاستی
به اسانید و طرق مختلفه نقل شده است که یکی از انهاست که امیر المؤمنین علی علیه السلام بفرمود: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه وآله وسلم یَقُولُ: «قُمْ یَا بِلَالُ، فَأَرِحْنَا بِالصَّلَاةِ».
سفید در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۷:۲۷ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۲۵:
هر که یک دل را نوازش کرد، عالم را نواخت...
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۲۹ دربارهٔ نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۵:
لختِ دل بر جَیب و جَیبَم بر کنار افتاده است،
دست و دل گم گشت ، تا بازم چه کار افتاده است
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۲۱ دربارهٔ نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۵:
از کدورت بَر نیابم ، گر صفا دستم کِشد،
تیره روز ام ، بختِ من ناسازگار افتاده است
سید محمد رضا مصطفائی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۴۲:
سلام و ارادت
مولانا خود ترش رو نبود بلکه معدن شیرینی و شکر بود اما به قول دوست عزیزمان که در بالا فرمودند او نزد ترش ها ترشی می کرد و صفا و شیرینی و خنده خود را پنهان می کرد. ولی شخصیت حقیقی خودش همان است که می فرماید:
طوطی قند و شکرم غیر شکر می نخورم
هر چه به عالم ترشی، دورم و بیزارم از او
M Arad در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۰۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۱۸ - مراعات کردن زن شوهر را و استغفار کردن از گفتهٔ خویش:
بسیاری از دوستان اصرار دارن که حدیث "کلمینی یا حمیرا" رو جعلی و بدون سند عنوان کنن، در صورتیکه اولاً منابع زیادی در این خصوص موجوده که در آخر نظرم ارسال میکنم، دوماً اشعار و سروده های بزرگانی چون مولانا، عطار، غزالی که این حدیث رو نقل کردن، خودش بزرگترین منابع محسوب میشن! چطور به کتابهای نویسنده های معاصر میشه استناد کرد اما کلام این بزرگان رو سند نمیدونید!؟ منظور از این نفی بی مورد چیه خدا داند!!
منابع دیگر(که حدیث کلمینی یا حمیرا در آنها ذکر شده)؛
کتاب "صحیح بخاری"، جلد ۶، صفحه ۱۹۴. کتاب "مسند احمد بن حنبل"، جلد ۳۴، صفحه ۲۱۲. کتاب "سنن الترمذی"، جلد ۳۲، صفحه ۱۱۷.محجة البیضاء فیض کاشانی، جامع السعاده و معراج السعاده نراقی، اسرار الصلاة میرزا جواد آقا ملکی تبریزی، برخی آثار شهید مطهری، احیاءالعلوم ج٣ص٧۴، اتحاف السادة المتقین، طبع مصر، ج٧ص۴٣٢، طبقات الشافعیة، طبع مصر ج۴ص١۶٣، اللؤلؤالمرصوع، و...
سیده فاطمه حسینی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۲۹ دربارهٔ واعظ قزوینی » دیوان اشعار » ماده تاریخ » شمارهٔ ۹ - تاریخ وفات سالک قزوینی:
ماده تاریخ فوت سالک قزوینی برابر است با 1085ق.
حسین خشوعی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۷:
درود بر همه دوستان دوستار یار...
هر کسی که بخواد یه اثر ماندگار بجا بزاره باید زحمت بکش و....
آقای چاووشی با صدای مخملی و زیباش اجرا کرده... اما ترانه ای که ایشون اجرا کردن ترکیبی از چند غزل حضرت مولانا است که بسیار هم زیبا و پر مفهوم این غزل ها....
محسن جهان در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۴۷ دربارهٔ حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۰:
در ابیات ۱ و ۲ فوق حکیم میفرماید: خداوند از انسان، زورمداری و زراندوزی را بر نمیتابد و لذا بایست دست نیاز و عجز به سویش دراز کرد. و نیز در مقابل عرش کبریایی او ادعای علم و دانش کردن نماد منیت و انانیت است. اظهار نادانی و دیوانگی در برابر ذات احدیت مصداق بندگی واقعی است.
حضرت حق از بندگان خود خلوص دل و پاکی روح را انتظار دارد و لذا از همه زرق و برق عالم فانی بایست دل گسسته شود و در ظاهر و باطن فقط به دنبال رضایت حق بود.
آسمان آزاد در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۳۸ در پاسخ به محسن دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:
آقای محسن درود بر شما. ریشۀ «مانا» میدونی از چیه؟ خیلی ساده است. مانا از ماندن میاد. مانا یعنی همیشه ماندنی. یعنی جاودان. نشنیدی که میگن: مانا باشید!
آسمان آزاد در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۰۳ در پاسخ به دکتر حسن منعم دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:
درود بر شما آقای منعم
معشوق در این غزل میتونه هم مونث باشه و هم مذکر یا اینکه معشوق مجازی باشه. به هرحال در ادبیات بسیار از این نمونه داریم. رجوع کنید به حکایت شماره 10 گلستان سعدی
شهرام . در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۱۵ دربارهٔ جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۳۰ - استقبال از سعدی:
به به
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۰:۳۳ دربارهٔ نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۵:
دست و دل گم گشته ، تا بازم چه کار افتاده است
حمید در ۲ سال قبل، یکشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۱۹ در پاسخ به جمشید پیمان دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۷: