نیما نجاری در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۵۴ دربارهٔ سراج قمری » گزیدهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳:
این کمال استادی است که هشت تشبیه در یک رباعی آمده و نام هشت پرنده ذکر شده و هم ممدوح را ستایش کرده و هم طلب شراب کرده است.
سینا کسروی در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۳۱ در پاسخ به میلادی رومی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷:
با سلام، بنظر میرسد حافظ ویژگیهای قائم آل محمد ع را بازگو میکند، مخصوصا مهدی ای که در نزد اهل سنت مشهور است. میتوانید ویژگیهای قائم را در احادیث شیعه مرور کنید.
او که سیهچرده است از کنیزی سیهچرده به دنیا میآید، خالی بر صورت گندمگونش دارد و راز خطای آدم را میداند، دم عیسی دارد و رمز و راز خاتم سلیمان را برملا خواهد کرد.
و حافظ از معتقدان اوست.
محمد بخارایی در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۷:۵۹ در پاسخ به بهار نارنج دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۲:
یعنی سعدی از عشق تو در یک روز هزار جامه میدره و پاره میکنه ولی از طرف تو در طول یک سال، هیچ مهربانی ای ندیده
سیامک یوسفی در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۰۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۱ - آغاز کتاب:
بیت اول:
بنام خداوندی آغاز سخن میکنیم که جان و خرد را آفرید
جه که اندیشه در میان آفریده های او بر تر از جان و خرد نخواهد یافت
علیرضا بدیع در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۲۷ دربارهٔ فضولی » دیوان اشعار فارسی » غزلیات » شمارهٔ ۳۱۲:
بیت ششم نباید چنین باشد؟ : مگشا دهن زین پس
علیرضا بدیع در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۲۷ در پاسخ به نگین شکروی دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » مسمطات » شمارهٔ ۱۱ - در تهنیت جشن مهرگان و مدح سلطان مسعود غزنوی:
خیر اشتباه است.
علیرضا بدیع در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۲۷ در پاسخ به علی حسینی ملک آباد دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » مسمطات » شمارهٔ ۱۱ - در تهنیت جشن مهرگان و مدح سلطان مسعود غزنوی:
ماشالله بر شما. دقیقا درست می فرمایید. اختیار قلب است. مقاله ای چند سال پیش به نام پیرامون اختیار شاعری قلب از بنده در مجله رشد منتشر شده است در مورد اثبات همین مدعا.
علیرضا بدیع در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » مسمطات » شمارهٔ ۱۱ - در تهنیت جشن مهرگان و مدح سلطان مسعود غزنوی:
وزن شعر صد در صد این است و غلط ثبت فرموده اید: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فع.
منتها مشحون از اختیارات ابدال و تغییر کمیت و آوردن فاعلاتن به جای فعلاتن است.
رضا از کرمان در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۲۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۶۷:
باسلام
دوستان عزیز کسی لطف کنه معنی دقیق بیت اول را برای من توضیح بده ممنونم . عقیله به چه معنایی بکار رفته .
پیک سحری ا در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۱۴ در پاسخ به Zeinab دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶۰:
این شعر از عمادالدین نسیمی عارف بزرگ ایرانی میاشد که البته اصل شعر ترکی است و قسمتهایی ازش را متوجه خواهید شد :
منده سیغار ایکی جهان، من بو جهانه سیغمازام،
گؤوهری لامکان منم، کؤن و مکانه سیغمازام
عرشله فرش و کاف و نون، منده بولوندو جمله چون،
کس سؤزونووو ابصم اول، شرح و بیانه سیغمازام
کؤن و مکاندیر آیتیم، ذاتی دورور بدایتیم،
سن بو نیشانلا بیل منی، بیل کی، نیشانه سیغمازام
کیمسه گمان و ظن ایله اولمادی حق ایله بیلیش،
حقی بیلن بیلیر کی، من ظن و گمانه سیغمازام
صورته باخ و معنی نی صورت ایچینده تانی کیم،
جسم ایله جان منم ولی، جسم ایله جانه سیغمازام
هم صدفم، هم اینجییم، حشرو صراط اسینجییم،
بونجا قوماش و رخت ایله من بو دکانه سیغمازام
گنجی-نهان منم من اوش، عئینی-عیان منم، من اوش،
گؤوهری-کان منم من اوش، بحرو و کانه سیغمازام
گرچی محیطی-اعظمم، آدیم آدمدیر، آدمم،
دار ایله کون فکان منم، من بو مکانه سیغمازام
جان ایله هم جهان منم، دهر ایله هم زامان منم،
گؤر بو لطیفئیی کی من، دهرو زمانه سیغمازام
انجم ایله فلک منم، وحی ایله هم ملک منم،
چک دیلینی و ابصم اول من بو لیسانه سیغمازام
ذره منم، گونش منم، چار ایله پنج و شش منم،
صورتی گؤر بیان ایله، چونکی بیانه سیغمازام
ذات ایله هم صفاتیله، قدریله هم براتیله،
گل شکرم هم نباتیله، بسته دهانه سیغمازام
شهد منم، شکر منم، شمس منم، قمر منم
روح روان باغیشلارام روح و روانه سیغمازام
ناره یانان شجر منم، چرخه چیخان حجر منم،
گؤر بو اودون زبانه سین، من بو زبانه سیغمازام
گر چی بو گون نسیمی یم، هاشمی یم، قریشی یم
مندن اولودور آیتیم، آیته شانه سیغمازام.
پیک سحری ا در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۱۲ در پاسخ به محمد رضا دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶۰:
سلام . این شعر در اصل برای عماد الدین نسیمی عارف بزرگ ایرانی است که البته بعضی ها معتقد هستن بخاطر این شعر پوست از تنش جدا کردن بخاطر اینکه تصور میکردن ادعای خدایی کرده است چون گفته بود گوهر لامکان منم در کون و مکان نمیگنجم ( سیغمازام ).
علیرضا بدیع در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۱۲ دربارهٔ اهلی شیرازی » دیوان اشعار » معمیات » بخش ۱۸ - تاج:
وزن غلط ذکر شده است. این است: مستفعلن فعولن 2 بار
مصراع اول هم در جی باید دراجی باشد یا چنین چیزی.
Alireza Mahmoudi در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۰۹ دربارهٔ رهی معیری » ترانهها و نغمهها » شمارهٔ ۵۲ - برای سنگ مزارم سرودهام:
وزن: [مفاعیلن مفاعیلن فعولن]
علیرضا بدیع در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۴۲ دربارهٔ مشتاق اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۹:
وزن شعر چنین است: فاعلات فاعلن فاعلات فاعلن. وزن شعر را از کجا میتوانم اصلاح کرد؟
احمد خرمآبادیزاد در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۱۹ دربارهٔ نشاط اصفهانی » دیوان اشعار » مثنویات » شمارهٔ ۳۸:
تغییر فاز از بیت شماره 40
این بخش از مثنوی را که از آغاز میخوانیم، تا بیت شماره 40 در فضای ویژهای هستیم. اما ناگهان از همین بیت با تغییر لحنی شگفتاگیز روبرو میشویم! دلیلش این است که ده بیت آخر، در مدح سیفالدوله (صاحب اختیار اصفهان) سروده شده است (نسخه خطی کتابخانه مجلس شورای ملی، شماره قفسه: 3118).
علا در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۱۱ در پاسخ به روفیا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۱:
درود
درسته
علا در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۰۷ در پاسخ به امین کیخا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۱:
درود
گفته عذار مغبچگان... نه موی مغبچگان... پس به سپیدرویی و درخشش چهره ی آنها اشاره داره
علا در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۰۴ در پاسخ به امین کیخا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۱:
درود و سپاس برای متن های خوب تون. این بیت: شعاع جام و قدح... حکایت از می نوشی شبانه نداره. چرا که مصرع بعد از پرتو روی مغبچگان میگه که نور آفتاب را تحت الشعاع قرار می دهند. غرض حافظ بزرگنمایی است فقط.
امیر علیزاده در ۲ سال قبل، چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۰۲ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۴۹:
از ضعف به هر جا که نشستیم وطن شد
وز گریه به هر سو که گذشتیم چمن شد
جان دگرم بخش که آن جان که تو دادی
چندان ز غمت خاک به سر ریخت که تن شد
پیراهنی از تار وفا دوخته بودم
چون تاب جفای تو نیاورد کفن شد
هر سنگ که بر سینه زدم نقش تو بگرفت
آن هم صنمی بهر پرستیدن من شد
عشّاق تو هر یک به نوایی ز تو خشنود
گر شد ستمی بر سر کوی تو، به من شد
از حسرت لعل تو ز خونِ مژه طالب
چندان یمنی ریخت که گجرات یمن شد.
طالب آملی
📚 کلیات اشعار ملکالشعرا طالب آملی، غزل ۶۳۶
بهاهتمام، تصحیح و تحشیه: طاهری شهاب
از ا
نتشارات کتابخانه سنایی
کوروش در ۲ سال قبل، پنجشنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۰۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۸ - رسیدن خواجه و قومش به ده و نادیده و ناشناخته آوردن روستایی ایشان را: