سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۰:۳۰ دربارهٔ نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۵:
از کدورت بَر نیابم ، گر صفا دستم کشد،
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۰:۲۹ دربارهٔ نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۵:
دَرهَم ، اندوه و نشاط روزگارِ افتاده است
رضا از کرمان در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۵۳ در پاسخ به خاتم دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۹۳:
خاتم عزیز سلام
تصور میکنم به معنی بگیرم بکار رفته ، دو زلف تو را به عنوان سیم یا تار رباب بگیرم .
شاد باشی
دکتر حافظ رهنورد در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷:
آقای دکتر محمد ادیبنیا
حافظ شافعی مذهب بوده و هیچ ارادتی هم هیچوقت در هیچجای دیوانش به اهل بیت نداشته...
Abbas Asad در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۳۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۲:
با سلام.
واقعا که دیدگاه مولانا زیباترین دیدگاهی است که ادمی رو متحیر و مبهوت زده میکند.
واز دیده من درا وز چشم من بنگر مرا زیرا برون از دیدها منزلگهی بگزیده ام. تو مست مست سر خوشی من مست بی سر خوشم تو عاشق خندان لبی من بی دهان خندیده ام.
و این واقعیت زندگی ماست من به واسطه اب انگور و هر اتفاق بیرونی احساسات مخربم را از جمله احساس تنهایی رو به سرخوشی تبدیل میکنم اما مولانا به واسطه بی سری که همان رهایی از شیطان درون یا نفس سرکش و وصل شدن به منبع لایزال الهی، احساس سرخوشی و شادامانی میکند. به نظر من این دیگاه مولانا واقعیت اصلی از خلقت انسان و حرکت در مسیر رشد ادمی و رسیدیدن به واژه انسانیتت و عزت نفس است.
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۱۹ دربارهٔ نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۵:
کی «نظیری » خوار مانَد ، عشق را دستِ قوی ست،
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۱۵ دربارهٔ فضولی » دیوان اشعار فارسی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۴:
چشم گر افکنده ای بر اشکِ من ، از رحم نیست
یلدا در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۰۶ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۲:
خییلی از شما ممنونم ک وقت گذاشتید و دید ما رو نسبت به شعر حافظ روشن تر کردید
رحمان خمسه ءکجوری در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۵:
با درود فراوان خدمت دوستان ،حرف "ی"در کلمهء سگی از نظر دستوری" ی "حاصل مصدری است و در این صورت سگی معنای سگ بودن را میدهد همچنین "بگذار" البته در این بیت به معنی رها کن،ترک کن و همانطور که بعضی از دوستان فرمودند مفهوم این بیت خیلی ساده و عاری از پیچیدگی است یعنی مخاطب را از خلق و خوی سگ بودن،رفتار حیوانی و کنش غیر انسانی داشتن برحذر میدارد و او را به رفتاری انسانی،مهربانانه و نوعدوستی ترغیب میکند زیرا که بقول شاعر ما مردمانیم و باید به صفات انسانی متصف شویم.
عارف در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۴۲ دربارهٔ طبیب اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۴:
سلام.
در مصرع اول «تو کام» درست است.
عارف در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۴۱ دربارهٔ طبیب اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۰:
سلام.
در مصرع اول «ز دل» درست است.
عارف در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۴۰ دربارهٔ طبیب اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۱:
سلام.
در مصرع اول «هر شب» درست است.
عارف در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۳۸ دربارهٔ طبیب اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۰:
سلام.
در مصرع اول «ز صید» درست است.
عارف در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۳۳ دربارهٔ طبیب اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۲:
سلام.
مصرع ششم قاعدتا باید «نشناسند» باشد.
Hamid Khanjan در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۲۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸:
باسلام
در بیت
لب بر لبی چو چشم خروس ابلهی بود
برداشتن به گفته بیهوده خروس
در مصرع اول لب یار را به گل چشم خروس تشبیه کرده . گل چشم خروس یا گل آدنیس گل سرخ رنگ زیبایی است
در مصرع دوم گفته ی خروس همان آواز صبحگاهی خروس هست
وقتی لب بر لب یار که مانند گل چشم خروس سرخ و لعل فام هست گذاشتی ابلهی بود اگر در سحر با شنیدن آواز خروس لب از لب یار برداری.
عارف سماعی در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۱۹ دربارهٔ کسایی » ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت » شمارهٔ ۳۷:
آیا مصراع دوم ساقط شده؟
اسکندر علیپور اندکا در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۱۵ در پاسخ به mohsen دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۷:
وقتی درمتن نوشته یکی بوستان بد . یعنی یک باغی بود اشاره به یک مکان دارد وهمان بهشت به نظر معتبر تر است زیرا اردیبهشت یک زمان است . اگر معنی کنیم بوستانی بود در بهشت که باغبان همان خداست همچین درخت که به جوان رعنا تشبیه شده نکاشته وخلق نکرده است بهتر هستش تا بیایم بگیم بوستانی بود که باغبان دراردیبهشت همچین درختی نکاشته یا همچین جوانی دراردیبهشت خلق نکرده
رضا از کرمان در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۲۲ دربارهٔ ایرج میرزا » مثنویها » عارف نامه » بخش ۱۱:
سلام
دوستان گرامی معنی دو بیت آخر را مرقوم میفرمایید.
متشکرم
زمان ملک زاده در ۲ سال قبل، جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۲۸ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۷۴ - قصیده:
سلام
در بیت پنج بنظر میرسد باید یال باشد، نه بال ضمن اینکه معنی رسان مبهم است
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال قبل، شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۰:۳۱ دربارهٔ نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۵: